Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 445 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła
Według kwalifikatora: wszystkie | anatomiczne | angielski, angielskie | architektura | astronomia | białoruski | biologia, biologiczny | czeski | dopełniacz | dawne | filozoficzny | francuski | geologia | grecki | gwara, gwarowe | handel, handlowy | hebrajski | historia, historyczny | hiszpański | łacina, łacińskie | literacki, literatura | medyczne | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | poetyckie | pogardliwe | portugalski | potocznie | prawo, prawnicze | przenośnie | przestarzałe | przysłowiowy | regionalne | religijny, religioznawstwo | rodzaj nijaki | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | staropolskie | starożytny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | żartobliwie | żeglarskie | zoologia
Według języka: wszystkie | polski
Znaleziono 622 przypisów.
mianować (daw.) — nazywać, tu: przedstawiać. [przypis edytorski]
mianować (daw.) — tu: wymienić z nazwiska. [przypis edytorski]
miarkować (daw.) — domyślać się, wnioskować; orientować się. [przypis edytorski]
miarkować (daw.) — domyślać się, wnioskować. [przypis edytorski]
miarkować (daw.) — dostrzec, zorientować się. [przypis edytorski]
miarkować (daw.) — dostrzegać, domyślać się, orientować się. [przypis edytorski]
miarkować (daw.) — dostrzegać, orientować się, rozumieć. [przypis edytorski]
miarkować (daw., gw.) — pojmować, rozumieć. [przypis edytorski]
miarkować (daw., gw.) — rozumieć, pojmować. [przypis edytorski]
miarkować (daw.) — ograniczać, powściągać. [przypis redakcyjny]
miarkować (daw.) — orientować się. [przypis edytorski]
miarkować (daw.) — pojmować, rozumieć. [przypis edytorski]
miarkować (daw.) — powściągać, ograniczać. [przypis edytorski]
miarkować (daw.) — rozumieć, orientować się, wnioskować. [przypis edytorski]
miarkować (daw.) — rozumieć. [przypis edytorski]
miarkować (daw.) — tu: domyślać się. [przypis edytorski]
miarkować (daw.) — wnioskować, rozumieć. [przypis edytorski]
miarkować (daw.) — zauważać, orientować się. [przypis edytorski]
miarkować (daw.) — zmniejszać, ograniczać. [przypis edytorski]
miarkować się (daw.) — hamować się, ograniczać. [przypis edytorski]
miast (daw.) — skrócone od: zamiast. [przypis edytorski]
miast (daw.) — tu: zamiast. [przypis edytorski]
miast (daw.) — tu: zamiast, w miejsce czegoś. [przypis edytorski]
miast (daw.) — zamiast. [przypis edytorski]
miast (daw.) — zamiast; w miejsce. [przypis edytorski]
miast (daw.) — zamiast, w miejsce. [przypis edytorski]
miasto a. miast (daw.) — zamiast. [przypis edytorski]
miasto (daw.) — dziś: zamiast. [przypis edytorski]
miasto (daw.) — tu: w miejsce, zamiast. [przypis edytorski]
miasto (daw.) — tu: zamiast, miast. [przypis edytorski]
miasto (daw.) — tu: zamiast. [przypis edytorski]
miasto (daw.) — zamiast [przypis edytorski]
miasto (daw.) — zamiast. [przypis edytorski]
miasto modłów (daw.) — zamiast modłów. [przypis edytorski]
miazma a. miazmat (daw., z gr. dosł: splamienie, brud) — wyziewy, niezdrowe powietrze, zaduch; przen.: szkodliwe, rozkładowe, demoralizujące czynniki. [przypis edytorski]
miazmaty (daw.) — wyziewy rozkładającej się materii organicznej. [przypis edytorski]
miazmaty (daw.) — wyziewy rozkładających się organizmów roślinnych lub zwierzęcych. [przypis edytorski]
midinetka (z fr., daw.) — młoda dziewczyna pracująca w paryskim domu mody lub w dużym sklepie. [przypis edytorski]
mię (daw.) — dziś popr. forma B.: mnie. [przypis edytorski]
mię (daw.) — dziś popr. forma: mnie. [przypis edytorski]
mię (daw.) — dziś popr.: mnie. [przypis edytorski]
mię (daw.) — forma skrócona zaimka używana daw. w pozycji nieakcentowanej w zdaniu (podobnie jak „się”, „cię”); dziś używana jest tylko długa forma: mnie. [przypis edytorski]
mię (daw.) — krótka forma zaimka mnie stosowana daw. w pozycjach nieakcentowanych w zdaniu (por. ciebie, cię). [przypis edytorski]
mię (daw.) — mnie. [przypis edytorski]
mię (daw.) — nieużywana już forma skrócona zaimka występująca daw. w pozycji nieakcentowanej; dziś tylko: mnie (podobne pary tworzą: cię, ciebie; się, siebie). [przypis edytorski]
międzyakt (daw.) — przerwa między aktami sztuki. [przypis edytorski]
między dworzany (daw.) — między dworzanami. [przypis edytorski]
między trzemi osobami (daw.) — dziś popr. składnia: między trzema osobami. [przypis edytorski]
miękiego (daw.) — dziś: miękkiego. [przypis edytorski]
mięsić (daw.) — miesić, mieszać gniotąc, np. ciasto. [przypis edytorski]
mięsiwy (daw.) — dziś popr.: mięsiwami. [przypis edytorski]
mięsopust (daw.) — karnawał bądź jego trzy ostatnie dni. [przypis edytorski]
mięsopust (daw.) — karnawał. [przypis edytorski]
mięszać (daw.) — dziś: mieszać. [przypis edytorski]
mięszać (daw.) — dziś popr.: mieszać. [przypis edytorski]
mięszać się (daw.) — dziś popr. forma: mieszać się. [przypis edytorski]
mięszkać (daw.) — dziś popr.: mieszkać. [przypis edytorski]
miętki (daw.) — dziś: miękki. [przypis edytorski]
miętki (daw., gw.) — miękki. [przypis edytorski]
mięższeć (daw.) — grubieć. [przypis redakcyjny]
mieć baczenie (daw., gw.) — uważać. [przypis edytorski]
mieć brak (daw.) — wybierać. [przypis edytorski]
mieć coś o male (daw.) — lekceważyć coś. [przypis edytorski]
mieć kogoś zachowaniu (daw.) — poważać, szanować kogoś. [przypis edytorski]
mieć na pieczy (daw.) — uważać na coś; starać się o coś; dbać o coś. [przypis edytorski]
mieć na pieczy (daw.) — uważać na coś, zważać na coś, starać się o coś. [przypis edytorski]
mieć nizacz (daw.) — mieć za nic. [przypis edytorski]
mieć o kim staranie (daw.) — dbać o kogoś. [przypis edytorski]
mieć pietra (daw.) — bać się. [przypis edytorski]
mieć się (daw.) — zachowywać się; przyjmować postawę. [przypis edytorski]
mieć się do czego (daw.) — zamierzać co. [przypis edytorski]
mieć staranie o kimś, czymś (daw.) — doglądać, opiekować się kimś a. czymś. [przypis edytorski]
mieć w czubku a. mieć w czubie (daw.) — być pijanym. [przypis edytorski]
mieć w zachowaniu kogoś (daw.) — szanować kogoś. [przypis edytorski]
mieć za (daw.) — uważać za. [przypis redakcyjny]
mieć za to (daw.) — uważać, miarkować. [przypis redakcyjny]
miecą (daw.) — dziś popr. forma: miotają; miotać: rzucać, szczególnie na znaczną odległość. [przypis edytorski]
miedny (daw.) — miedziany, tu: brązowy. [przypis edytorski]
miedź (daw.) — miedziaki, drobne monety. [przypis edytorski]
miedziane czoło (daw.) — bezczelność, umiejętność kłamania w żywe oczy. [przypis edytorski]
miedzy (daw.) — dziś: między. [przypis edytorski]
miej baczność (daw.) — uważaj. [przypis edytorski]
miejscowość (daw.) — miejsce, okolica. [przypis edytorski]
mielej (daw.) — płycej; por.: mielizna, tj. płycizna. [przypis edytorski]
mieliżbyśmy pozwolić (daw.) — konstrukcja z partykułą wzmacniającą -że-, skróconą do -ż-; znaczenie: czy mielibyśmy, czyżbyśmy mieli. [przypis edytorski]
mielnik (daw.) — młynarz. [przypis edytorski]
mieniąc się (daw.) — tu: zmieniając się. [przypis edytorski]
mieniać (daw.) — zamieniać, podmieniać, zmieniać. [przypis edytorski]
mieniać (daw.) — zamieniać. [przypis edytorski]
mieniać (daw.) — zamieniać, wymieniać. [przypis edytorski]
mieniać (daw.) — zamieniać, wymieniać (się). [przypis edytorski]
mieniać (daw.) — zmieniać, zamieniać. [przypis edytorski]
mieniać się (daw.) — tu: zamieniać się. [przypis edytorski]
mieniać się (daw.) — zmieniać się. [przypis edytorski]
mieniany (daw.) — wymieniany. [przypis edytorski]
mienić (daw.) — nazywać. [przypis edytorski]
mienić (daw.) — tu: nazywać. [przypis edytorski]
mienić (daw.) — tu: nazywać. [przypis edytorski]
mienić (daw.) — tu: zmieniać się. [przypis edytorski]
mienić (daw.) — wymieniać. [przypis edytorski]