Wolne Lektury potrzebują pomocy...

Dzieciaki korzystające z Wolnych Lektur potrzebują Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas jedynie 444 osób.

Aby działać, potrzebujemy 1000 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Wybierz kwotę wsparcia
Tym razem nie pomogę
Dołącz

Dzisiaj aż 15 770 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach — dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia [kliknij, by dowiedzieć się więcej]

x
Latarnie → ← Oddźwięki

Spis treści

    1. Choroba: 1
    2. Ciało: 1
    3. Młodość: 1
    4. Piękno: 1 2
    5. Strój: 1

    Charles BaudelaireKwiaty złaLubię tych nagich epok bawić się wspomnieniem…tłum. Adam M-ski

    1
    Ciało, PięknoLubię tych nagich epok bawić się wspomnieniem,
    Których posągi Febus[1] złocił swym promieniem.
    Wówczas mąż i niewiasta, w pełnym sił rozwoju,
    Pili rozkosz bez kłamstwa i bez niepokoju,
    5
    A niebo, podniecając ich mlecz pacierzowy,
    Wzmacniało tylko zdrowie szlachetnej budowy.
    Wówczas łono Cybeli[2], hojnej karmicielki,
    Nie liczyło swych dzieci za ciężar zbyt wielki;
    Wilczyca, z sercem wzdętym miłością, wspaniała,
    10
    U swych brunatnych piersi wszechświat wykarmiała
    Mąż wyniosłej postaci, silny, mógł się śmiało
    Pysznić gronem piękności, co go królem zwało,
    Pysznić się ich powabem, nieskażonym niczym,
    Gładkim, twardym, nęcącym ich ciałem dziewiczym!
    15
    StrójPoeta, w którym dziś się chęć poznania zbudzi,
    Tych wielkości pierwotnych, — gdy wejdzie śród ludzi
    Tam, gdzie się ciało mężów i niewiast obnaża,
    Chłód mu owiewa duszę, oko się przeraża
    Obrazem pełnym grozy ich nędz i skażenia.
    20
    Potwory, co zmuszacie żałować odzienia!
    O, kalectwa! o, kształty śmieszne, godne maski!
    Krzywe, chude: tu brzuchacz, ówdzie szkielet płaski,
    Które bożek korzyści twardy, nieugięty,
    Jeszcze w pieluchach ścisnął żelaznymi pęty!
    25
    I wy, niewiasty biedne, blade jak gromnice,
    Które rozpusta żywi i żre; — wy, dziewice,
    Dziedziczące występków matek smutne piętno,
    I ohydę płodności, w zużytych tak wstrętną!
    Choroba, PięknoMamy wprawdzie my, ludy w zepsuciu chowane,
    30
    Piękności starożytnym narodom nieznane:
    Twarze, strawione rakiem, który serca toczy,
    Rzekłbyś, chorobliwości jakiś wdzięk uroczy;
    MłodośćLecz wymysły, stworzone przez Muzę późniejszą
    Nigdy w schorzałych rasach podziwu nie zmniejszą,
    35
    Jakiego młodość ludzka jest przedmiotem godnym:
    Święta, pełna prostoty, o czole pogodnym,
    Młodość z okiem przejrzystym, jak wodne kryształy,
    Co nie troszczy się o nic, tylko na świat cały
    Zlewa jak niebo — błękit, jak ptak śpiew, woń — kwiaty,
    40
    Swoje ciepło serdeczne, pieśni, aromaty.

    Przypisy

    [1]

    Febus — Apollo; w mit. gr. bóg piękna, patron sztuki, muzyki i poezji, zsyłający natchnienie; przebywał na Parnasie w otoczeniu muz; syn Zeusa i Leto, bliźniaczy brat Artemidy; patronował także jasnowidztwu, opiekun wyroczni. [przypis edytorski]

    [2]

    Cybele — a. Kybele; frygijska bogini płodności, urodzaju i wiosny; czczona przez tysiąclecia w całej Azji Mniejszej jako Wielka Matka. [przypis edytorski]

    Zamknij
    Proszę czekać…
    x