Spis treści

    1. Ciało: 1
    2. Dusza: 1
    3. Kobieta: 1
    4. Kobieta "upadła": 1
    5. Miasto: 1
    6. Noc: 1
    7. Robotnik: 1
    8. Rzeka: 1
    9. Sen: 1
    10. Śmierć: 1
    11. Światło: 1
    12. Świt: 1 2

    Charles BaudelaireKwiaty złaZmrok porannytłum. Adam [Zofia Trzeszczkowska] M-ski

    1

    ŚwitPo dziedzińcach koszarów bębny brzmiały gwarnie

    Pobudkę, — a wiatr ranny zdmuchiwał latarnie.

    SenBył to czas snów niezdrowych, co natrętnym rojem

    Sen ciemnowłosych chłopców burzą niepokojem,

    5

    ŚwiatłoGdy jak źrenica krwawa a wiecznie drgająca,

    Lampa czerwonym piętnem zda się na tle słońca,

    Ciało, Dusza, Noc, ŚwitA duch walczący z cielskiem odrętwiałym, sennym

    Naśladuje te walki nocy z dniem promiennym;

    Gdy mąż piórem — kobieta miłością się nuży.

    10

    Już świt; — już się z kominów tu i ówdzie kurzy:Kobieta, Kobieta "upadła"

    Ze sczerniałą powieką, z otwartymi usty

    Toną w śnie ogłupienia bachantki rozpusty,

    Podczas gdy nędza z piersią wystygłą, zapadłą,

    Chucha w ręce lub nieci żar, by zwarzyć[1] jadło.

    15

    Czas to był, gdy w kryjówkach i chłodu, i głodu

    Najsroższe dla położnic godziny porodu;

    Gdy jak głuszone falą spienionej krwi łkanie —

    Rozdzierało powietrze w dali kurów pianie;

    Morze mgły pogrążało gmachy jak w kąpieli,

    20

    ŚmierćA po szpitalach, na swej śmiertelnej pościeli

    Mrący w napadach czkawki żegnali się z życiem.

    Rozpustnicy wracali złamani użyciem.Rzeka

    Jutrzenka, drżąc pod falą zielono-różaną,

    Podnosiła się z wolna nad pustą Sekwaną,Miasto, Robotnik

    25

    A Paryż — ten wyrobnik stary — na roboczy

    Dzień — zbierał swe narzędzia i przecierał oczy.

    Przypisy

    [1]

    zwarzyć — uwarzyć, ugotować. [przypis edytorski]

    Zamknij
    Proszę czekać…