Wolne Lektury potrzebują pomocy...


Potrzebujemy Twojej pomocy!

Na stałe wspiera nas 374 czytelników i czytelniczek.

Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 1000 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Tak, dorzucę się do Wolnych Lektur!
Tym razem nie pomogę, przechodzę prosto do biblioteki
Znajdź nas na YouTube

Audiobooki Wolnych Lektur znajdziesz na naszym kanale na YouTube.
Kliknij, by przejść do audiobooków.

x
Muza chora → ← Lubię tych nagich epok bawić się wspomnieniem...

Spis treści

    1. Bóg: 1
    2. Dźwięk: 1
    3. Kondycja ludzka: 1
    4. Łzy: 1
    5. Muzyka: 1
    6. Sztuka: 1

    Charles BaudelaireKwiaty złaLatarnietłum. Adam M-ski

    SztukaRubens[1] — ogród lenistwa, rzeka zapomnienia,
    Puch ciał świeżych, od których miłość stroni z dala,
    Lecz gdzie życie wciąż kipi pełne ruchu, wrzenia,
    Jak powietrze pod niebem, jako w morzu fala.
    Da Vinci[2] — duch jak głębia ciemnego zwierciadła,
    W którym anioły śliczne, z uśmiechy słodkimi[3],
    Tajemnicą okryte wstają jak widziadła
    W kraju zamkniętym lody i jodły[4] smukłymi.
    Rembrandt[5] — pełen stłumionych gwarów szpital smutny,
    Gdzie tylko krzyż wyciąga ramiona olbrzymie,
    Gdzie się z brudów modlitwa i płacz rwie pokutny,
    I czarem z nagła przemknie błysk słaby, jak w zimie.
    Buonarotti[6] — otchłań, gdzie jawią się oku
    Herkule i Chrystusy, i sztywne jak struny
    Potężnych widm postacie powstające w mroku,
    Które, prostując palce, drą swoje całuny;
    Wściekłości zapaśników, faunowe bezwstydy
    Tyś oddał, z dumnym sercem wyżółkły szkielecie,
    Wielki odkrywco piękna śród nędz i ohydy,
    Mocarzu galerników, tęskliwy Pugecie[7]!
    Watteau[8] — karnawał, kędy krocie serc szlachetnych,
    Płomieniąc się, unoszą motylimi loty,
    Tłum ozdób lekkich, świeżych, co przy ogniach świetnych
    Pająków — tchną w balowy wir szału zawroty.
    Goya[9] — zmora, — świat ciemny, gdzie wiedźmy trup dziecka
    Warzą pośród sabatów, gdzie u luster baby,
    A pończoszki — dziew rzesza naga i zdradziecka
    Tak wdziewa, by szatanów skusiły powaby;
    Delacroix[10] — przez piekieł opętany mary,
    Staw krwi pośród zielonych wiecznie sosen cienia,
    Kędy pod niebem chmurnym dziwaczne fanfary
    Muzyka, DźwiękPłyną, jakby Webera[11] tłumione westchnienia:
    Te przekleństwa, bluźnierstwa, te skargi, zachwyty,
    Te krzyki i łzy rzewne, i hymny weselne,
    To przez sto labiryntów głos echem odbity,
    Opium boskie, co serca upaja śmiertelne;
    To hasło, przekazane przez legiony straży,
    To rozkaz, przez tysiączne tuby powtarzany,
    Majak, co się ze szczytu wież tysiąca żarzy,
    Sygnał w puszczy zbłąkanym myśliwcom podany.
    Łzy, Kondycja ludzka, BógBo, zaprawdę, najlepsze godności swej, Panie,
    Świadectwo, jakie ludzkość składa tobie, Bogu,
    Jest to wrzące, przeciągłe z wieków w wieki łkanie,
    Co aż tam u wieczności twej zamiera progu!

    Przypisy

    [1]

    Rubens, Peter Paul (1577–1640) — malarz flamandzki, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli baroku. [przypis edytorski]

    [2]

    Da Vinci, Leonardo (1452–1519) — wł. malarz, a także architekt, filozof, poeta i wynalazca; najwybitniejszy przedstawiciel renesansu. [przypis edytorski]

    [3]

    z uśmiechy słodkimi — dziś popr.: z uśmiechami słodkimi. [przypis edytorski]

    [4]

    zamkniętym lody i jodły — dziś popr.: zamkniętym lodami i jodłami. [przypis edytorski]

    [5]

    Rembrandt, Harmenszoon van Rijn (1606–1669) — holenderski malarz, rysownik i grafik. [przypis edytorski]

    [6]

    Buonarotti, właśc. Michelangelo di Lodovico Buonarroti Simoni, zw. Michałem Aniołem (1475–1564) — wł. malarz, rzeźbiarz, poeta i architekt epoki renesansu. [przypis edytorski]

    [7]

    Puget, Pierre (1620–1694) — fr. rzeźbiarz, malarz i architekt barokowy; twórca rzeźb religijnych, mitologicznych i historycznych, portrecista; jego styl cechował naturalizm i dynamika formy. [przypis edytorski]

    [8]

    Watteau, Jean Antoine (1684–1721) — fr. malarz i rysownik; kolorysta, przedstawiciel rokoka. [przypis edytorski]

    [9]

    Goya, właśc. Francisco José Goya y Lucientes (1746–1828) — malarz nadworny królów Hiszpanii: Karola III Burbona, Karola IV Burbona i Ferdynanda VII Burbona; nasycał styl klasycyzmu barokową ekspresją. [przypis edytorski]

    [10]

    Delacroix, Ferdinand Victor Eugène (1798–1863) — fr. malarz, sztandarowy przedstawiciel romantyzmu; jego malarstwo pozostawało pod silnym wpływem Rubensa. [przypis edytorski]

    [11]

    Weber, Carl Maria (1786–1826) — niem. kompozytor, przedstawiciel wczesnego romantyzmu. [przypis edytorski]

    Close
    Please wait...