Blackout

Wolne Lektury nie otrzymały dofinansowania Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z priorytetu Kultura Cyfrowa.

To oznacza, że nasza trudna sytuacja właśnie stała się jeszcze trudniejsza.

Dziś z Wolnych Lektur korzysta ok. 6 milionów (!) czytelników. Nie ma w Polsce popularniejszej biblioteki, ani internetowej, ani papierowej. Roczne koszty prowadzenia Wolnych Lektur są naprawdę niewysokie - porównywalne z kosztami prowadzenia niewielkiej, osiedlowej biblioteki publicznej.

Będziemy się odwoływać od tej decyzji i liczymy na to, że Premier odwołanie uwzględni ze względu na ważny interes społeczny.

Jak nam pomóc?

1. Wpłacając darowiznę. Niewielkie, ale stałe wpłaty mają wielką moc! Z góry dziękujemy za wsparcie!

2. Przekazując na Wolne Lektury 1% podatku. To nic nie kosztuje, wystarczy podać w formularzu PIT numer KRS: 0000070056 i organizacja: fundacja Nowoczesna Polska

3. Zamieszczając informację o zbiórce na Wolne Lektury w mediach społecznościowych. Czasami wystarczy jedno dobre słowo!

W Wolnych Lekturach często mawiamy, że nasza praca to "czytanie dzieciom książek". Robimy to od 12 lat. Dziś Wolne Lektury potrzebują Twojej pomocy - bez wsparcia nie będziemy mogli tego robić dalej.

Tak, chcę pomóc Wolnym Lekturom!
Nie chcę pomagać, chcę tylko czytać
Wesprzyj nas

Wesprzyj nas!

x

Spis treści

    1. Duma: 1
    2. Piekło: 1

    Charles BaudelaireKwiaty złaDon Juan w piekletłum. Antoni Lange

    1

    Piekło, DumaKiedy Don Juan zstąpił ku brzegom pustkowi

    Kocytu[1] — i obola spłacił Charonowi[2],

    Jakiś żebrak z źrenicą dumną i wyniosłą

    Ramieniem swoim chciwym chwycił każde wiosło.

    5

    Pokazując otwarte suknie, nagie łona,

    Pod czarnym się błękitem wiły niewiast grona

    I, niby stado owiec, danych na ofiarę,

    Długim jękiem swe krzywdy wspominały stare.

    Sganarella[3] ze śmiechem żądał swej zapłaty,

    10

    A wszystkim, co błądzili przez te śmierci światy,

    Don Luiz[4] pokazywał drżeniem swojej dłoni

    Syna, który urągał jego siwej skroni.

    Elwira[5] — wiotka, czysta, piękna w swej żałobie,

    Małżonka i kochanka wraz — w jednej osobie,

    15

    Zdała się go o uśmiech prosić ostateczny,

    Gdzie promieniał wdzięk pierwszej jej przysięgi wiecznej.

    Wyprostowany — zbrojny — jakiś mąż z kamienia[6]

    Przecinał podziemnego ciemną głąb strumienia:

    Lecz bohater — na szabli oparty zuchwale,

    20

    Nie widział nic — spokojnie patrząc w czarne fale.

    Przypisy

    [1]

    Kocyt a. Kokytos (mit. gr.) — jedna z rzek w podziemnej krainie umarłych. [przypis edytorski]

    [2]

    Charon (mit. gr.) – przewoźnik, przeprawiający dusze zmarłych przez podziemną rzekę do krainy umarłych. Starożytni Grecy kładli swoim zmarłym na języku obola, drobną monetę, jako zapłatę dla Charona. [przypis edytorski]

    [3]

    Sganarel — sługa Don Juana w sztuce Moliére'a Don Juan, czyli Kamienny gość, na podstawie której powstało libretto do słynnej opery Mozarta Don Juan (sługa tytułowego bohatera nosi tu imię Leporello). [przypis edytorski]

    [4]

    Don Luiz — ojciec Don Juana. [przypis edytorski]

    [5]

    Elwira — żona Don Juana, którą najpierw porwał z klasztoru, aby poślubić, a następnie porzucił dla innych kobiet. [przypis edytorski]

    [6]

    mąż z kamienia — postać wspomniana w podtytule sztuki Moliére'a; jest to nagrobny posąg Komandora, zabitego przez Don Juana ojca jednej z jego kochanek, Donny Anny; posąg, wezwany dla żartu przez Don Juana na ucztę, przybywa na nią i jest symbolem ścigającej uwodziciela sprawiedliwej kary z zaświatów. [przypis edytorski]

    Close
    Please wait...