Dzisiaj aż 13,496 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach.
Dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia!
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza | przypisy tradycyjne
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | architektura | białoruski | biologia, biologiczny | botanika | celtycki | chemiczny | dawne | francuski | frazeologia, frazeologiczny | gwara, gwarowe | hebrajski | historia, historyczny | łacina, łacińskie | literacki, literatura | matematyka | medyczne | mitologia germańska | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | portugalski | potocznie | przenośnie | przestarzałe | regionalne | religijny, religioznawstwo | rodzaj nijaki | rosyjski | rzadki | środowiskowy | staropolskie | turecki | ukraiński | włoski | wulgarne | żartobliwie | żeglarskie | zoologia
Według języka: wszystkie | français | Deutsch | polski
Znaleziono 11129 przypisów.
wrazić — wbić. [przypis edytorski]
wrazić — wepchnąć, wcisnąć. [przypis edytorski]
wrazić — wpoić, wbić. [przypis edytorski]
wrazić — wsadzić, wepchnąć. [przypis edytorski]
wraził (gw., daw.) — włożył. [przypis autorski]
wraź to w uszy Jehoszui — „[Bóg] dał Mojżeszowi do zrozumienia, że to Jehoszua wprowadzi lud do Ziemi Israela”, Raszi do 17:14. [przypis tradycyjny]
wrażać — tu w sensie: dawać. [przypis edytorski]
wrażać — wbijać. [przypis edytorski]
wrażda (ros. вражда) — wrogość. [przypis edytorski]
wraże (daw.) — dziś popr. forma W.: wrogu. [przypis edytorski]
wraże — obce. [przypis edytorski]
wraże wojska (perduellis) — [wraży: wrogi; red. WL]; staroświeckie słowo wprowadza komiczny patos w to rzekomo podniosłe wezwanie do obrony… wprawdzie nie ojczyzny, ale dwojga kochanków. — Plautus chętnie używa obrazów z życia wojskowego do porównania z akcją sprytnego niewolnika (zob. Plautus, s. 315–316); tak też i w tej sztuce stylizuje Palestriona na „imperatora”, prowadzącego armię na wyprawę wojenną. Dopatrywanie się jednak w ustępie niniejszym (w. 240–246) szczegółowej aluzji do operacji wojska rzymskiego z drugiej wojny punickiej od chwili objęcia dowództwa przez starszego Scypiona i ustalanie w ten sposób wskazówki chronologicznej nie jest dostatecznie uzasadnione. [przypis tłumacza]
wrażem (daw.) — dziś: wrażym; wraży: wrogi, nieprzyjazny, obcy. [przypis edytorski]
wrażenia, jakie wywarły na Wołkowa jego słowa — dziś popr.: wrażenia, jakie wywarły na Wołkowie (…). [przypis edytorski]
Wrażenie wstrząsające swoją prostotą, serdecznością, rzewnością wywołują listy oskarżonej o czary Rebeki Lemp… — Helbing-Bauer, s. 224. [przypis autorski]
wrażliwość — tu raczej: drażliwość. [przypis edytorski]
wrażony — wbity. [przypis edytorski]
wraży (daw.) — obcy. [przypis edytorski]
wraży (daw.) — obcy; tu: z wrogiem (bój). [przypis edytorski]
wraży (daw.) — obcy, wrogi. [przypis edytorski]
wraży (daw.) — obcy, wrogi, zły. [przypis edytorski]
wraży (daw.) — wrogi, nieprzyjacielski. [przypis edytorski]
wraży (daw.) — wrogi, obcy. [przypis edytorski]
wraży (daw.) — wrogi. [przypis edytorski]
wraży — dziś: wrogi. [przypis edytorski]
wraży — niesprzyjający, wrogi. [przypis edytorski]
wraży — obcy. [przypis edytorski]
wraży — obcy, wrogi; nienawistny. [przypis edytorski]
wraży — obcy, wrogi. [przypis edytorski]
wraży — pochodzący od wroga, związany z wrogiem. [przypis edytorski]
wraży — wrogi, nieprzyjazny. [przypis edytorski]
wraży — wrogi, nieprzyjazny. [przypis edytorski]
wraży — wrogi, obcy. [przypis edytorski]
wraży — wrogi. [przypis edytorski]
wraży — wrogi; tu: nienawistny; pełen wrogiego rozjątrzenia. [przypis edytorski]
wrąb — brzeg naczynia. [przypis edytorski]
wrąb (gw.) — tu: horyzont. [przypis edytorski]
wrąb — tu: brzeg; wgłębienie. [przypis edytorski]
wrący — dziś popr.: wrzący. [przypis edytorski]
wremiennyje prawiła (ros.) — tymczasowe zasady. [przypis edytorski]
wreszcie — tu: w końcu, w ostateczności. [przypis edytorski]
wreszcie — w oprac. Hertza: wreście. [przypis edytorski]
Wreszcie, widząc, iż nic ze mną nie wskóra, oddał ją panu d'Alibard, niegdyś wychowawcy młodego Chenonceaux, znanemu w świecie botaników przez swą Flora parisiensis — Nie wątpię, iż fakta te przedstawiają się obecnie bardzo odmiennie w ustach pana de Francueil i towarzyszy; ale odwołuję się do tego, co wówczas, i długo później jeszcze, mówił wobec całego świata o tym zajściu, aż do czasu utworzenia spisku. Ludzie rozsądni i uczciwi zechcą to sobie niewątpliwie przypomnieć. [przypis autorski]
Wreszcie wspólnie ją nabyłem… — teraz znów próbuje uniemożliwić sprzedaż przez powołanie się na brak zgody fikcyjnego wspólnika, ale i z tego ojciec niewiele sobie robi. [przypis tłumacza]
wreszciem ci dopiekła — konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika; znaczenie: wreszcie ci dopiekłam. [przypis edytorski]
wreście (daw.) — dziś popr.: wreszcie. [przypis edytorski]
wreście — dzię popr. pisownia: wreszcie. [przypis edytorski]
wreście — dziś popr. pisownia: wreszcie. [przypis edytorski]
Józef Ignacy Kraszewski, Anafielas, Anafielas. Pieśń I. Witolorauda
(źródło na Platformie Redakcyjnej)
Józef Ignacy Kraszewski, Anafielas, Anafielas. Pieśń I. Witolorauda
(źródło na Platformie Redakcyjnej)
Józef Ignacy Kraszewski, Anafielas, Anafielas. Pieśń I. Witolorauda
(źródło na Platformie Redakcyjnej)
Józef Ignacy Kraszewski, Anafielas, Anafielas. Pieśń I. Witolorauda
(źródło na Platformie Redakcyjnej)
wreście — dziś popr.: wreszcie. [przypis edytorski]
Józef Ignacy Kraszewski, Anafielas, Anafielas. Pieśń III. Witoldowe boje
(źródło na Platformie Redakcyjnej)
Józef Ignacy Kraszewski, Anafielas, Anafielas. Pieśń III. Witoldowe boje
(źródło na Platformie Redakcyjnej)
wręby (starop.) — tu: zmarszczki (zmarszczone czoło). [przypis edytorski]
Wręcz odmiennie przygodziło się (…) — opowiastka o tym znajduje się w Dekameronie Boccacia: Dzień pierwszy. Opowieść druga: Podróż Abrahama z Paryża do Rzymu. [przypis tłumacza]
wręcz — ręcznie. [przypis edytorski]
wręcz (…) ścinać się — walczyć wręcz; ścierać się w boju, operując bronią ręczną; pojedynkować się. [przypis edytorski]
wręczył swojemu gospodarzowi paczkę z rękopisami, polecając przesłanie jej po swojej śmierci przyjacielowi Rieuwertszowi, drukarzowi w Amsterdamie — Colerus, Rozdz. II i Kortholt podają to. [przypis tłumacza]
wręga a. wręg — poprzeczne elementy szkieletu statku, stanowiące rodzaj żeber nadających kształt kadłubowi i usztywniających konstrukcję. [przypis edytorski]
wręga — prawdop. mowa nie o wrędze, a o stępce (kilu). [przypis edytorski]
Wright, bracia — Orville Wright (1871–1948) i Wilbur Wright (1867–1912), amerykańscy konstruktorzy, którzy uważani są za pionierów lotnictwa. W 1903 r. ich samolot, jako pierwszy na świecie, wzbił się w powietrze. Przy czwartej próbie udało się wylądować bez uszkodzeń konstrukcji. [przypis edytorski]
Wright, bracia: Orville Wright (1871–1948) i Wilbur Wright (1867–1912) — amerykańscy pionierzy lotnictwa, uważani za konstruktorów pierwszego udanego samolotu; za pierwszy lot samolotu uznawany jest zwykle pierwszy lot Orville'a z 17 grudnia 1903. [przypis edytorski]
Wright, Henrietta Christian (1852–1899) — amerykańska autorka książek dla dzieci. [przypis edytorski]
Wrigley, William Jr. (1861–1932) — amerykański przedsiębiorca, twórca Wrigley Company: największego na świecie koncernu produkującego gumę do żucia. [przypis edytorski]
WRN — Wojewódzka Rada Narodowa. [przypis edytorski]
Wrocław 1963. [przypis autorski]
wrocławski — tj. włocławski, biskup kujawski. [przypis redakcyjny]
Wrodzona człowiekowi skłonność do złego służyła mu [Karolowi Secretan] za punkt wyjścia do głębokich rozważań nad stosunkiem cywilizacji do religii — por. [Charles Secrétan], La Civilisation et la Croyance, Paris, Alcan, wyd. II, 1892. [przypis autorski]
wroga — tu: chodzi o króla Idomeneusa, który walczył z Trojanami. [przypis edytorski]
wrogi (daw.) — dziś: wrogowie. [przypis edytorski]
wrogi (daw.) — losy, wróżby. [przypis redakcyjny]
wrogi (daw.) — tu: losy. [przypis redakcyjny]
wrogi — dziś forma M.lm: wrogowie. [przypis edytorski]
wrogi — dziś popr. forma B.lm: wrogów. [przypis edytorski]
wrogi — dziś popr. forma M. lm: wrogowie. [przypis edytorski]
Józef Ignacy Kraszewski, Anafielas, Anafielas. Pieśń III. Witoldowe boje
(źródło na Platformie Redakcyjnej)
wrogi — dziś popr. forma M.lm.: wrogowie. [przypis edytorski]
wrogi — losy. [przypis redakcyjny]
wrogi moje silne — dziś: wrogowie moi silni. [przypis edytorski]
wrogi naród — Żydzi, naród wrogi Jezusowi Chrystusowi. [przypis tłumacza]
wrogi twoje (daw. forma) — dziś: wrogowie twoi. [przypis edytorski]
wrogi twoje — dziś popr. forma M. lm: twoi wrogowie. [przypis edytorski]
wrogi wyrosły — dziś popr.: wrogowie wyrośli. [przypis edytorski]
wrogowi Greków — Tachosowi. [przypis tłumacza]
wrogóm — dziś popr. forma C. lm: wrogom. [przypis edytorski]
Józef Ignacy Kraszewski, Anafielas, Anafielas. Pieśń III. Witoldowe boje
(źródło na Platformie Redakcyjnej)
wrogóm — dziś popr. forma C. lm: wrogom; wrogóm się ostoi — dziś: od wrogów się obroni. [przypis edytorski]
wrogów, co tam padli, wydał na podstawie układu — celem urządzenia pogrzebu. Świętym obowiązkiem jest pochować poległych. Wedle pojęć greckich ten, który poległych wydaje, jest zwycięzcą; kto o wydanie prosi, zwyciężonym. [przypis tłumacza]
wrony — kary (o umaszczeniu konia). [przypis edytorski]
wrony — kary; tu: koń tej maści. [przypis edytorski]
wrony — koń czarnej maści. [przypis edytorski]
wrony koń — koń o czarnym (karym) umaszczeniu. [przypis edytorski]
wrony łowić (pot. przen.) — zamyślić się, nie uważać. [przypis edytorski]
wrony — (o koniu) kary, czarny. [przypis edytorski]
wrosł — dziś popr. pisownia: wrósł. [przypis edytorski]
wrostę — dziś popr.: wrosnę. [przypis edytorski]
wrot — powrót. [przypis edytorski]
wrota (daw.) — brama, drzwi. [przypis edytorski]
Wrota Iwanowskie — wsch. brama Cytadeli Warszawskiej, zbudowana w l. 1833–1835 od strony Wisły, nazwana później Bramą Straceń; u jej stóp znajduje się cmentarz-mauzoleum straconych w tym miejscu więźniów politycznych: od 1886 r. na szubienicach ustawionych na skarpie poniżej bramy wykonywano egzekucje więźniów politycznych, zaś ciała straceńców chowano potajemnie (tzn. również: bezimiennie) w bezpośrednim sąsiedztwie. W 1932 Koło Warszawskiego Stowarzyszenia Byłych Więźniów Politycznych doprowadziło do uporządkowania terenu wokół bramy i otwarcia 1 XI 1933 cmentarza-mauzoleum, na którym ustawiono 152 krzyże i 7 macew dla upamiętnienia straconych tu patriotów, na ścianach bramy powieszono marmurowe tablice pamiątkowe z nazwiskami ofiar. [przypis edytorski]
wrota kościane — w mit. gr. i rzym. istnieją dwie bramy poprzez które sny wychodzą z podziemia; złudne sny przechodzą przez bramę z kości słoniowej, a sny prawdziwe przez bramę z rogu. [przypis redakcyjny]
wrota nieszczesne — były one nieszczęsne, gdyż ci którzy przez nie przechodzili byli nieszczęśliwi, gdyż pozbawieni największego dobra: życia. [przypis redakcyjny]
wrota Peloponezu — przesmyk między Górami Onejskimi a Gerańskimi, na zachód od granic Megary. Ponieważ Megara była neutralna, Korynt był prawie całkiem izolowany. Jedynie połączenie miała z nim Beocja przez swój port nad Zatoką Koryncką, Kreusis, i naprzeciwległy obszar Istmu zachodniego, zwany Pejrajon. [przypis tłumacza]
wrota pootwiera Janusz — właśc. Janus; w staroż. Rzymie wrota świątyni Janusa otwierano wraz z rozpoczęciem wojny. [przypis edytorski]
wrota — wielkie drzwi. [przypis edytorski]
wrotka — drzwiczki; małe wrota. [przypis edytorski]
wrotka — małe wrota; drzwiczki, furtka. [przypis edytorski]
