Oferta dla Przyjaciół

Czytaj teksty współczesnych autorek i autorów wcześniej niż inni. Ty decydujesz, ile płacisz!

Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur.

TAK, chcę dołączyć!
Nie, rezygnuję z tej oferty
1% dla Wolnych Lektur

Czy wiesz, że możesz nam pomóc rozwijać Wolne Lektury, przekazując 1% swojego podatku? To bardzo proste - wystarczy, że w zeznaniu podatkowym podasz nasz numer KRS 0000070056.

x
Kruk i łabędź → ← Ojciec i syn

Spis treści

      Stanisław JachowiczBajki i powiastkiGroby

      W miłej ustroni ogrodu,
      Pośród gęstych drzewin chłodu,
      Bez przepychu i ozdoby,
      Miłych osób były groby.
      Bliska z granitu kolumna,
      Z olbrzymiej postawy dumna,
      Na jeden z grobów spojrzawszy z góry,
      Rzecze: «Kamieniu ponury!
      Czemuż tym miejscom wydzierasz ozdoby!
      Precz na cmentarz, smutne groby!»
      Człowiek, co właśnie grób polewał łzami,
      Tak za miłemi ujął się grobami:
      «Nieczuły głazie! pomnij, żeś ty z niemi
      Z jednej wykowany ziemi,
      Ta tylko między wami właściwie różnica,
      Ty tu stoisz bez celu, a tych cel zaszczyca;
      Twoim gardzę widokiem, przy nich wspomnę sobie,
      Że miłość, przyjaźń wdzięczność nie ginie i w grobie.»
      Close
      Please wait...
      x