Potrzebujemy Twojej pomocy!

Na stałe wspiera nas 462 czytelników i czytelniczek.

Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Przypisy

Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza

Według kwalifikatora: wszystkie | anatomiczne | angielski, angielskie | architektura | astronomia | białoruski | biologia, biologiczny | czeski | dawne | filozoficzny | francuski | geologia | grecki | gwara, gwarowe | handel, handlowy | hebrajski | historia, historyczny | hiszpański | łacina, łacińskie | literacki, literatura | medyczne | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | poetyckie | pogardliwe | portugalski | potocznie | prawo, prawnicze | przenośnie | przestarzałe | przysłowiowy | regionalne | religijny, religioznawstwo | rodzaj nijaki | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | staropolskie | turecki | ukraiński | włoski | wojskowy | żartobliwie | żeglarskie | zoologia

Według języka: wszystkie | English | Deutsch | lietuvių | polski


Znaleziono 6403 przypisów.

miarka — naczynie służące do pomiaru objętości; również ilość czegoś mieszcząca się w tym naczyniu. [przypis edytorski]

miarkować — czegoś się domyślać. [przypis edytorski]

miarkować (daw.) — dostrzegać, domyślać się, orientować się. [przypis edytorski]

miarkować (daw., gw.) — rozumieć, pojmować. [przypis edytorski]

miarkować (daw.) — orientować się. [przypis edytorski]

miarkować (daw.) — pojmować, rozumieć. [przypis edytorski]

miarkować (daw.) — powściągać, ograniczać. [przypis edytorski]

miarkować (daw.) — tu: domyślać się. [przypis edytorski]

miarkować (daw.) — wnioskować, rozumieć. [przypis edytorski]

miarkować (daw.) — zauważać, orientować się. [przypis edytorski]

miarkować (daw.) — zmniejszać, ograniczać. [przypis edytorski]

miarkować — dostrzegać, orientować się, rozumieć. [przypis edytorski]

miarkować — ograniczać, hamować. [przypis edytorski]

miarkować — rozumieć. [przypis edytorski]

miarkować się (daw.) — hamować się, ograniczać. [przypis edytorski]

miarkować się — panować nad emocjami. [przypis edytorski]

miarkować sobie (gw.) — tu: orientować się. [przypis edytorski]

miarkować — tu: spowalniać. [przypis edytorski]

miarkuj, co ci rzekę — zwracaj uwagę na to, co ci mówię. [przypis edytorski]

miarkujta (gw.) — miarkujcie; miarkować: rozumieć, pojmować. [przypis edytorski]

miarowy — tu: oparty na mierze wierszowej, z określonym rytmem. [przypis edytorski]

miary przezeń spełnionej — tj. wypitego kielicha. [przypis edytorski]

miarze — dziś popr. forma Msc. lp: mierze. [przypis edytorski]

Miaskowski, Kasper (1549–1622) — polski poeta wczesnego baroku. [przypis edytorski]

miast (daw.) — skrócone od: zamiast. [przypis edytorski]

miast (daw.) — tu: zamiast. [przypis edytorski]

miast (daw.) — zamiast. [przypis edytorski]

miast (daw.) — zamiast; w miejsce. [przypis edytorski]

miast (daw.) — zamiast, w miejsce. [przypis edytorski]

miasteczko — Wiktor Gomulicki opisuje tu Pułtusk, w którym spędził dzieciństwo. [przypis edytorski]

miasto Amorejczyków — Cheszbon, siedziba króla Amorytów. [przypis edytorski]

miasto (daw.) — tu: w miejsce, zamiast. [przypis edytorski]

miasto (daw.) — zamiast. [przypis edytorski]

miasto krotofile (starop.) — zamiast zabawy. [przypis edytorski]

miasto Lec — obecnie: Giżycko. [przypis edytorski]

miasto modłów (daw.) — zamiast modłów. [przypis edytorski]

Miasto Siwego Jeziora — być może chodzi o Loughrea, miasto w hrabstwie Galway, które po irlandzku nazywa się Baile Locha Riach, co znaczy „miasto szarego/siwego jeziora”. [przypis edytorski]

miasto (starop.) — zamiast; w miejsce. [przypis edytorski]

miasto (starop.) — zamiast, w miejsce. [przypis edytorski]

miasto — tu: zamiast; miasto zwierzyny na pieczeni przy kaszej pozbędziem oskomin — zaspokoimy apetyt prostą pieczenią z kaszą (w karczmie) zamiast wyszukaną zwierzyną (w gościnie u szlachcica). [przypis edytorski]

miasto — twierdza Gołubiec, położona na prawym brzegu Dunaju, wykupiona przez Turków od serbskiej załogi (wcześniej Zygmunt Luksemburczyk odrzucił podobną ofertę). [przypis edytorski]

Miasto woniej wdzięcznej przystąpi smród… — Iz 3, 24–26. [przypis edytorski]

miast — tu daw.: zamiast. [przypis edytorski]

miast — tu skrót od: zamiast. [przypis edytorski]

miast — tu: zamiast. [przypis edytorski]

Miastu Rzeki Shelly — prawdopodobnie chodzi o miasto Sligo (gael. Sligeach, ang. Shelly River), leżące w hrabstwie Sligo w prowincji Connacht w Irlandii. [przypis edytorski]

miasty — dziś popr. forma N. lm: miastami. [przypis edytorski]

miasty (starop. forma) — dziś N.lm: (między) miastami. [przypis edytorski]

miasty (starop. forma) — dziś N.lm: (z) miastami. [przypis edytorski]

miasty (starop. forma) — dziś popr. forma N.lm: miastami. [przypis edytorski]

miast — zamiast. [przypis edytorski]

miatieżnik (z ros.) — buntownik. [przypis edytorski]

miazga twórcza — inna nazwa tytułowego kambium, tj. wtórnej tkanki twórczej, występująca w postaci pokładu komórek merystematycznych między łykiem a drewnem, podziały komórek kambium prowadzą do powstania drewna i łyka wtórnego. [przypis edytorski]

miazma a. miazmat (daw., z gr. dosł: splamienie, brud) — wyziewy, niezdrowe powietrze, zaduch; przen.: szkodliwe, rozkładowe, demoralizujące czynniki. [przypis edytorski]

miazma a. miazmat (z gr. miasma: splamienie, brud, zbrodnia) — wyziewy, niezdrowe powietrze; szkodliwe wpływy. [przypis edytorski]

miazmat — czynnik demoralizujący, destrukcyjny. [przypis edytorski]

miazmaty (daw.) — wyziewy rozkładającej się materii organicznej. [przypis edytorski]

miazmaty (daw.) — wyziewy rozkładających się organizmów roślinnych lub zwierzęcych. [przypis edytorski]

miazmaty (z gr.) — dosł. szkodliwe wyziewy, trujące opary; przen. złe wpływy. [przypis edytorski]

miazm — dziś popr.: miazmat, tj. trujący wyziew. [przypis edytorski]

mi-carême (fr.) — półpoście; trzeci czwartek Wielkiego Postu, uroczyście świętowany. [przypis edytorski]

Micca, Pietro (1677–1706) — żołnierz, włoski bohater narodowy, zginął podczas obrony Turynu, wysadzając beczkę z prochem. [przypis edytorski]

Michaił Wasiljewicz Łomonosow (1711–1765) — rosyjski przyrodnik, filolog i poeta, profesor i członek Petersburskiej Akademii Nauk. [przypis edytorski]

Michajłow, Aleksandr Dmitriewicz (1855–1884) — rosyjski rewolucjonista, czołowy przedstawiciel organizacji Ziemla i Wola, po rozłamie członek Komitetu Wykonawczego Narodnej Woli; w 1880 aresztowany, zmarł w Twierdzy Pietropawłowskiej. [przypis edytorski]

Michajłow, Michaił Łarionowicz (1829–1865) — rosyjski pisarz, tłumacz, publicysta; w 1861 zesłany na Syberię. [przypis edytorski]

Michajłowski, Nikołaj (1842–1904) — socjolog, publicysta i krytyk literacki. [przypis edytorski]

Michajłowski, Nikołaj Konstantynowicz (1842–1904) — rosyjski socjolog, publicysta i krytyk literacki; jeden z głównych ideologów narodnictwa; współtwórca (razem z P. Ławrowem) tzw. socjologii subiektywnej, wg której czynnik subiektywny, jakim jest wola ludzka, może świadomie i skutecznie kierować procesem rozwoju społecznego, utworzonej w opozycji do koncepcji bezosobowego postępu przebiegającego wg obiektywnych praw; autor artykułu Bohater i tłum (1882), w którym uznawał masy za bierne, w ważnych momentach zdolne do zbiorowego czynu pod psychologicznym wpływem osób postrzeganych jako stojące na czele, niekoniecznie wybitnych. [przypis edytorski]

Michajłow, Timofiej Michajłowicz (1859–1881) — ros. rewolucjonista, członek Narodnej Woli; w styczniu 1881 zgłosił się do grupy ochotników, którzy mieli rzucić bomby w karetę carską; po zamachu aresztowany i stracony. [przypis edytorski]

Michała Gra… — Michał Grabowski (1804–1863), pisarz, publicysta i krytyk, tworzył powieści o tematyce ukraińskiej, np. Koliszczyzna i stepy i Stannica hulajpolska. [przypis edytorski]

Michał Anioł (1475–1564) — jeden z najwybitniejszych włoskich malarzy, rzeźbiarzy i architektów epoki Odrodzenia. [przypis edytorski]

Michał Anioł (1475–1564) — włoski malarz, rzeźbiarz i poeta, jeden z najwybitniejszych twórców doby renesansu. [przypis edytorski]