Dzisiaj aż 13,496 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach.
Dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia!
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | anatomiczne | angielski, angielskie | architektura | astronomia | białoruski | biologia, biologiczny | botanika | chemiczny | czeski | dawne | filozoficzny | fizyka | francuski | frazeologia, frazeologiczny | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | ironicznie | język, językowy, językoznawstwo | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | matematyka | medyczne | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | poetyckie | pogardliwe | portugalski | potocznie | przenośnie | przestarzałe | regionalne | religijny, religioznawstwo | rodzaj męski | rodzaj nijaki | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzeczownik | środowiskowy | staropolskie | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | wulgarne | żartobliwie
Według języka: wszystkie | English | français | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 18248 przypisów.
przecykać (gw.) — obudzić się. [przypis edytorski]
przecykać (się) — budzić się z drzemki. [przypis edytorski]
Przeczą i twierdzą, i dziób zimorodka (…) obracają — było mniemanie, że powieszony zimorodek w tę stronę dziób obraca, z której wiatr wieje. [przypis redakcyjny]
przecza (daw.) — spór, walka. [przypis redakcyjny]
przecza (daw.) — sprzeczka. [przypis redakcyjny]
przecza (daw.) — zatarg. [przypis redakcyjny]
przeczby (starop.) — dlaczegóżby. [przypis edytorski]
przeczcić (daw.) — przeczytać. [przypis edytorski]
przeczciż (starop.) — [konstrukcja z partykułą wzmacniającą -że, skróconą do -ż; red. WL] przeczytaj. [przypis redakcyjny]
przecz (daw.) — czemu, dlaczego, za co. [przypis edytorski]
przecz (daw.) — dlaczego, czemu. [przypis edytorski]
przecz (daw.) — dlaczego, czyż; tu: przecież. [przypis edytorski]
przecz (daw.) — dlaczego; po co; na cóż. [przypis edytorski]
przecz (daw.) — dlaczego, po co. [przypis edytorski]
przecz (daw.) — dlaczego; po co. [przypis edytorski]
przecz (daw.) — dlaczego; przecześ przyszła — dlaczego przyszłaś. [przypis edytorski]
przecz (daw.) — dlaczego, przez co. [przypis edytorski]
przecz (daw.) — dlaczego. [przypis edytorski]
przecz (daw.) — dlaczego; tu: czyż. [przypis edytorski]
przecz (daw.) — dlaczego, za co. [przypis edytorski]
przecz (daw.) — dlaczego, z jakiego powodu (przez co). [przypis edytorski]
przecz (daw.) — dlaczego, z jakiej przyczyny. [przypis edytorski]
przecz (daw., gw.) — przecież, wszak. [przypis edytorski]
przecz (daw.) — po co, dlaczego. [przypis edytorski]
przecz (daw.) — po co; dlaczego. [przypis edytorski]
przecz (daw.) — po co. [przypis edytorski]
przecz (daw.) — przecież. [przypis edytorski]
przecz (daw.) — przez co; czemu, dlaczego. [przypis edytorski]
przecz (daw.) — przez co, czemu, dlaczego. [przypis edytorski]
przecz (daw.) — przez co; dlaczego. [przypis edytorski]
przecz (daw., starop.) — czemu, dlaczego, za co. [przypis edytorski]
przecz (daw.) — tu: przecież, wszakże. [przypis edytorski]
przecz — dlaczego. [przypis edytorski]
przeczedł i rozwiódł (starop.) — przeczytał i wytłumaczył. [przypis redakcyjny]
Przeczenie jest lichą oznaką prawdy — Tzn. to, iż coś spotyka się z zaprzeczeniem nie zmienia faktu, iż może być prawdą. [przypis tłumacza]
przecz mam zajźrzeć — dlaczego mam zazdrościć. [przypis redakcyjny]
przeczna strona (daw.) — strona przeciwna. [przypis edytorski]
przecznie — poprzecznie. [przypis redakcyjny]
przeczny (daw.) — przeciwny. [przypis redakcyjny]
przecz (przestarz.) — dlaczego. [przypis edytorski]
przecz — przez co; dlaczego. [przypis redakcyjny]
przecz (starop.) — czemu, dlaczego; na co, w jakim celu. [przypis edytorski]
przecz (starop.) — czemu, dlaczego. [przypis edytorski]
przecz (starop.) — czemu; przez co; dlaczego; w jakim celu. [przypis edytorski]
przecz (starop.) — czyż, wszakże. [przypis edytorski]
przecz (starop.) — dlaczego, czemu. [przypis edytorski]
przecz (starop.) — dlaczego, czemu. [przypis redakcyjny]
przecz (starop.) — dlaczego. [przypis edytorski]
przecz (starop.) — dlaczego. [przypis redakcyjny]
przecz (starop.) — dlaczego, z jakiej przyczyny. [przypis edytorski]
przecz (starop.) — dlaczego, z jakiej przyczyny. [przypis redakcyjny]
przecz (starop.) — dlatego, z tego powodu. [przypis edytorski]
przecz (starop.) — na co, dla czego. [przypis redakcyjny]
przecz (starop.) — przez co, dlaczego. [przypis edytorski]
przecz (starop.) — wszakże; tu: czyż. [przypis edytorski]
przeczuciów — forma dopełniacza l. mn. utworzona logicznie do formy rzeczowników męskich, używana często jeszcze w XIX w. [przypis redakcyjny]
przeczujne (neol.) — niezwykle czujne; przeczulone. [przypis edytorski]
Przeczyć nie chcę, i ze mnie jako z gęsi woda — przysłowie, nic mi po tym. [przypis redakcyjny]
przeczyć — tu: odmawiać. [przypis edytorski]
przeczyć — tu: przeszkadzać. [przypis redakcyjny]
przeczyść (daw.) — przeczytać; od czyść: czytać. [przypis edytorski]
przeczyść — przeczytać. [przypis edytorski]
przeczytać sobie (…) z pilną uwagą 15 rozdział Pierwszej Księgi Samuela — w 1 Sm 15 zawarta jest biblijna opowieść o Saulu, namaszczonym przez proroka Samuela królu, który po zwycięskiej bitwie zachował zdobyte stada zwierząt, mimo że Samuel wcześniej nakazał zabić wszystkich wrogów i całe ich mienie. Samuel oznajmił, że Saul przestaje być królem i porzucił go, choć ten kajał się i błagał o darowanie winy. [przypis edytorski]
Przeczytajmy tu teraźniejsze Prawo Narodów: wszystkie teraźniejsze nieszczęsne polityczne państw związki przymuszają koniecznie, aby kraj tak wielki, jakim jest Polska, miał króla i aby ten król był sukcesjonalnym i z familii w Europie udzielnej — Pismo O Sukcesji Tronu J. W. Rzewuskiego [ogłoszone r. 1789 w Wiedniu, dokąd Rzewuski, niezadowolony z obrotu spraw na Sejmie, wyjechał manifestacyjnie; S.Cz.], hetmana Polnego Koronnego, tego to dowodnego obrońcy wolności, który przy prawie i swobodach Ojczyzny cierpiał stale z cnotliwym ojcem najsroższą przez lat kilka niewolę [aresztowany z rozkazu Repnina i wywieziony do Rosji w r. 1767; był wówczas posłem na Sejm; hetmanem został później; S.Cz.], to pismo wymowne dowodzi, o czym nigdy żadnej wątpliwości nie było, że z wolnością narodu nierównie zgodniejszą jest elekcja, niżeli sukcesja tronu. To pismo pomimo mojej woli zbudziło we mnie po kilka razy tę myśl: czyliby nie było potrzeba, abyśmy dla dobra Polski, dla przysposobienia nas do prawdziwej wolności podpadli przez czas niejaki jednowładztwu, które by nas trochę zrównało i starło te uporczywe przesądy i uprzedzenia, które tak prą się, nie tylko przeciwko czuciu ludzkości, ale dzisiaj nawet przeciwko oczywistemu światłu. Ten, kto by chciał doskonale rozwiązać, co jest zbawienniejszego dla Polaków, czyli sukcesja, czyli elekcja, powinien jak najgruntowniej roztrząsnąć i odpowiedzieć na te cztery zapytania: Co przy teraźniejszych politycznych związkach krajów lepiej gruntuje trwałość i całość narodów, czyli elekcja, czyli sukcesja? Co przez wzgląd na zewnętrzne polityczne Europy systema jest potrzebniejszego Polsce, czyli wolne królów obieranie, czyli rządne ich następstwo? Co przez wzgląd na związki wewnętrzne Rzeczypospolitej ukazuje się użyteczniejszego narodowi, elekcja, czyli sukcesja? Co mniej ma niezdrożności z ustawą gotowego wojska, czyli tron elekcyjny, czyli tron sukcesjonalny? J. W. hetman wszedł nieco w wewnętrzne związki narodu z tronem i dowiódł większą użyteczność elekcji, powiadając, że elekcja tylko istotne Polaków bogactwo, to jest wsie, pożera i w popiół obraca. Lecz nie wchodzi w roztrząśnienie tychże wewnętrznych związków z elekcją lub z sukcesją tronu przy ustawie gotowego wojska. Wcale zaś nic nie nadmienia politycznych związków innych krajów z nami, które pomimo nas istną i na które w kardynalnych ustawach dzisiejszych pierwszą uwagę obracać należy. Oneć to nas przymuszają mieć królów, których urząd z naturą rzeczypospolitej nie zgadza się. I, gdyby nie te nieszczęsne teraźniejsze zewnętrzne związki, gdyby nie to złe położenie naszego kraju, powiedziałbym, że lepiej dla naszego narodu nie mieć żadnego króla, tylko dwuletnich konsulów [tytuł najwyższych urzędników rzeczypospolitej rzymskiej (wybieranych na rok jeden); Staszic mówi o konsulach dwuletnich ze względu na dwuletni termin Sejmu; S.Cz.]. Owszem, przez wzgląd na teraźniejsze polityczne związki powiadam, że jeżeliby miała zostać wolna królów elekcja, lepiej Polska uczyni, iż żadnych królów mieć nie będzie. To zaś powiadam tylko w przypadku, gdyby koniecznie miała zostać wolna elekcja. Ale przydaję to zawsze, iż z dzisiejszych naszego kraju z innemi politycznych związków wypada najpewniejsza trwałość i całość narodu przy sukcesji. Prawda, następstwo tronu jest jednym krokiem do zatracenia wolności. Ale elekcja królów już jest połową drogi do zatracenia narodu. Pierwszy naród, potem swobody. Pierwsze życie, potem wygoda. Gdyby, pomimo najlepszego, najprzezorniejszego zawarowania wolności przy ustawie tronu sukcesji, przecież padło to nieszczęście na Polaków, iżby w przyszłości królowie polscy stali się udzielnymi, natenczas jeszcze zostałaby nam się nadzieja. Cały naród, pod despotyzmem będący, może jeszcze z szczęśliwszemi okolicznościami politycznemu z dzisiejszym powstającym oświeceniem odzyskać straconą wolność. Naród zaś raz zniszczony już więcej nie powstanie. Była pod despotyzmem Anglia, Holandia, Francja; dziś widzimy je wolnemi. Rozum każe pierwej starać się o ugruntowanie trwałości i całości narodu, potem o zawarowanie swobód i wolności jego, które były dotychczas i będą czczemi bez jego trwałości. [Ten przypis nie został przedrukowany w wydaniu z 1816 r.] [przypis autorski]
„Przeczytałem cudowną książkę o R. Browningu G. K. Chestertona. Od czasu Taine'a nikt nie zrobił na mnie takiego wrażenia jasnością kompozycji. Zwróćcie uwagę na to nazwisko, myślę, że lada dzień Chesterton będzie jedną z najciekawszych znakomitości literackich. Czytam jego szkice. Są i powieści”.
W kilka tygodni zaś później, w marcu, pisze:
„Chesterton, o którym wam pisałem, wydał dwie duże książki krytyczne, o Dickensie i o B. Shaw. Ostatniej nie czytałem. Pierwsza jest świetna, choć wolę rzecz o Browningu. Wydał on też parę powieści filozoficzno-humorystycznych. Jedną z nich: Człowiek, który był czwartkiem przeczytałem. Przepyszna w założeniu i strasznie zepsuta”. [red. WL].
[przypis redakcyjny]
przeczytał ten napis… — inskrypcja ta znajduje się wśród kilku innych. Warto powtórzyć, że ten opis Alhambry sporządziłem na miejscu. [przypis autorski]
przeczże — czemu, czemuż; dlaczego. [przypis edytorski]
przeczże — czemu więc. [przypis redakcyjny]
przeczże — czemuż. [przypis edytorski]
przeczże — czy, czyż. [przypis edytorski]
przeczże (daw.) — czemu, czemuż; dlaczego. [przypis edytorski]
przeczże (daw.) — czyż. [przypis edytorski]
przeczże — daw. dlaczego, wzmocnione partykułą „że”; dlaczegóż. [przypis edytorski]
przeczże (daw., gw.) — konstrukcja z partykułą wzmacniającą -że; inaczej: czemuż to, dlaczegóż. [przypis edytorski]
przeczże — przecież. [przypis edytorski]
przeczżeś (daw., gw.) — po coś; po co żeś. [przypis edytorski]
Przeczże się chlubisz ze złości, o mocarzu niesprawiedliwości? [przypis redakcyjny]
przeczże (starop.) — czemuż. [przypis edytorski]
przeczże (starop.) — dlaczegóż. [przypis edytorski]
przeczże (starop.) — dlaczego. [przypis redakcyjny]
przeczże ty sobie masz mierzić starość swoję (starop.) — czemuż miałaby ci się nie podobać twoja starość. [przypis edytorski]
przedać (daw.) — dziś: sprzedać. [przypis edytorski]
przedać (daw., gw.) — sprzedać. [przypis edytorski]
przedać (daw.) — sprzedać. [przypis edytorski]
przedać (daw.) — sprzedać. [przypis edytorski]
przedać (daw.) — sprzedawać. [przypis edytorski]
przedać — dziś popr.: sprzedać. [przypis edytorski]
przedać — dziś: sprzedać. [przypis edytorski]
przedać (przestarz.) — sprzedać. [przypis edytorski]
przed… Achiwy — dziś popr. forma N.lm: przed Achajczykami (Grekami). [przypis edytorski]
przedający (daw.) — sprzedający. [przypis edytorski]
przedaj (daw.) — sprzedaż. [przypis redakcyjny]
przedajnych — dziś popr.: sprzedajnych. [przypis edytorski]
przedajny (daw.) — skorumpowany. [przypis edytorski]
przedaną będzie (daw. forma) — dziś: będzie sprzedana. [przypis edytorski]
przedawać (daw.) — sprzedawać. [przypis edytorski]
przedawać na funt — sprzedawać na wagę. [przypis edytorski]
prze (daw.) — za; tu: w intencji. [przypis edytorski]
przedaż — dziś popr.: sprzedaż. [przypis edytorski]
przedaż — dziś: sprzedaż. [przypis edytorski]