Wolne Lektury potrzebują pomocy...

Dzieciaki korzystające z Wolnych Lektur potrzebują Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas jedynie 421 osób.

Aby działać, potrzebujemy 1000 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Wybierz kwotę wsparcia
Tym razem nie pomogę
Dołącz

Dzisiaj aż 15 770 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach — dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia [kliknij, by dowiedzieć się więcej]

x
Psalm XVI → ← Psalm XIV
  1. Religia: 1
  2. Władza: 1
  3. Własność: 1
  4. Wojna: 1

Wespazjan KochowskiPsalmodia polskaPsalm XV

Ut quid Deus repulisti in finem[1].

Psalm 73[2]

Lament kościoła bożego na imwazją[3] turecką

1

Przecz[4] żeś nas Boże odrzucił do końca? Rozgniewała się zapalczywość Twoja na owce pastwiska Twego.

2

Aleć trudno pytać, czemuś odrzucił? Złości bowiem nasze uczyniły rozdział między Tobą, a pycha nasza jako silny wiatr rozdęła ogień gniewu Twojego.

3

Wytrzymawałeś[5], groziłeś, i napominałeś; aż widząc zatwardziałość upornych[6], siedmiorakie plagi jak na Egipt spuściłeś.

4

Zrebelizowana czerń[7] zesromociła[8] nas, a dzicy Geloni[9] zabierali plon z obfitej Roksolanii[10] naszej.

5

Wdarł się aż do serca zamorczyk[11], a od Hiperboru[12] trzech liter Pan wydarł nam Antemurał północny.

6

Naprzykrzył się zza Tatrów wicher, aleć domowe zawieruchy czy nie byłyż karzącym nieprawości biczykiem?

7

To ich sześć, siódma następuje, plaga wojny tureckiej; pod którą (jeżeli Bóg gniewu nie odwróci) pewnego upadku czekać Polsce potrzeba.

8

Wojna, Religia, Władza, WłasnośćŻarłok państw, potop świata, łakoma krwi chrześciańskiej[13] Charybdis[14] i bestia z samego nieba gwiazdy pożerająca, Turczyn.

9

Już gotowością jego zaburzył się Euksyn, wspienił się Dunaj, a pograniczny Dniestr misternemi przysiodłany mostami.

10

Gotuj konie, Polaku, wsiadajcie jezdni, wychodźcie pieszy, ostrzcie żelaza, składajcie kopie, uzbrójcie się w pancerze.

11

Podnoście krzyżem znaczone chorągwie, a nie czekając tego gościa u siebie, przejmujcie mu drogę w pobliższych Multaniech[15].

12

Ale jakoś fatalny to mocarz, co z niego siły nie mamy, bo nie masz Pana zastępów z nami, który by wojował za nami.

13

A zatem ściśniony gwałtem Kamieniec, gdy wytrzymać nie może poganinowi się poddaje, ona przez tak wiele lat obcej ręki niewiadoma, litewskiego Koriata osada.

14

O żałośny widoku! Już pyszny sułtan w bramy jego z tryumfem wjeżdża; już na wieżach miejskich bisurmańskie księżyce tkwią, już z wierzchu kościołów pozrzucano krzyże na wzgardę.

15

Jako w lesie drzewa, siekierami rąbał i ołtarze, toporami i oskardami burzyli groby umarłych.

16

Brano żałosnym ojcom, gwałtem, kwiat młodości urodziwe syny; a udatne dziewoje od matek, stadem pędzono do szaraju.

17

Grono rycerstwa bitnej prowincji mieczem wygubili, insze stany miejskie pognali precz, jako bydło na paszą[16].

18

Ale to większa, znak zbawienny, krzyże zrzuciwszy deptali; a Ciało Pańskie pod osobą chleba zawarte, z przybytku ołtarzów zelżywie wyrzucili.

19

I mówili: «Uczyńmy, że ustaną wszystkie święta gaurów[17] w ziemi tej, a obrzędy ich zatarłszy, sama jedna muzułmanów wiara rozpostrze się po świecie».

20

Wyprowadźmy lud krzyżem znaczony za Propontydę[18], a na to miejsce od dalekiego Kairu naprowadźmy mieszkańców.

21

Dokądże, o Boże, naród ten urągać będzie? Iżali tak zawsze rekutyt[19] ten Imię Twoje święte bluźnić i sromocić będzie przybytek Najwyższego?

22

Czemuż, Panie, zatrzymujesz rękę od posiłku wiernych? Czemu nie wyciągniesz prawice[20] Twojej na ratunek w tobie ufających?

23

Powstań, o Boże! Rozsądź sprawę naszę[21]; wspomnij na hańbę ołtarzów Twoich, która Cię od tych kajmanów potyka[22].

24

Nie podajże bestiom dusz chwalących Ciebie; i dusz ubogich Twoich nie zapominaj do końca.

25

Tyś utwierdził mocą Twoją morze; tyś pokruszył głowy smoków w wodach.

26

Tyś jest Pan, który ukarawszy, wrócisz nam dziedzictwo nasze; i będziesz pamiętnym na zgromadzenie Twoje, któregoś nabył od początku.

27

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi świętemu etc[23].

Przypisy

[1]

Ut quid Deus repulisti in finem (łac.) — Dlaczego, Boże, odrzuciłeś na wieki; Psalm 74. [przypis edytorski]

[2]

Psalm 73 — w dzisiejszej numeracji np. wg. Biblii Tysiąclecia: Psalm 74. [przypis edytorski]

[3]

imwazją (daw. forma) — dziś B lp r.ż.: inwazję. [przypis edytorski]

[4]

przecz (daw.) — przez co; dlaczego. [przypis edytorski]

[5]

wytrzymawałeś (daw. forma) — dziś: wytrzymywałeś. [przypis edytorski]

[6]

uporny (daw.) — uparty, uporczywy; tu: zatwardziały w uporze. [przypis edytorski]

[7]

czerń (daw.) — pospólstwo, plebs. [przypis edytorski]

[8]

zesromocić (daw.) — zhańbić. [przypis edytorski]

[9]

Geloni — może Ukraińcy, nazwani tu tak od wspomnianego przez Herodota miasta Gelon, utożsamianego z Grodziskiem Bielskim (Bielskiem), największym starożytnym osiedlem obronnym wschodniej Europy z okr. scytyjskiego, obejmującym powierzchnię 4400 ha, a położonym na prawym brzegu rz. Worskły, w jej środkowym biegu, 35 km na płn. od Połtawy, na granicy obwodów połtawskiego i sumskiego Ukrainy. [przypis edytorski]

[10]

Roksolania (daw.) — Ruś. [przypis edytorski]

[11]

zamorczyk a. zamorszczyk (daw.) — przybysz zza morza, mieszkaniec zamorski. [przypis edytorski]

[12]

Hiperbor — legendarna Hyperborea, w mit. gr. kraina położona daleko na północy, za siedzibą Boreasza, boga wiatru północnego. [przypis edytorski]

[13]

chrześciański (daw. forma) — dziś popr.: chrześcijański. [przypis edytorski]

[14]

Charybdis a. Charybda (mit. gr., gr. Χάρυβδις) — potwór morski wchłaniający, a następnie wypluwający masy wody morskiej; pierwotnie córka Posejdona i Gai, przemieniona przez Zeusa w potwora za żarłoczność i chciwość; wraz ze Skyllą wspomniana w Odysei Homera: obie zagrażały żeglarzom i ich okrętom po dwóch stronach Cieśniny Mesyńskiej (a. w pobliżu przylądka Skylla w płn.-zach. Grecji). [przypis edytorski]

[15]

Multany (daw.) — Muntenia, kraina w Rumunii, wsch. część Wołoszczyzny, daw. Multany lokalizowano między Dunajem (na płd. i wsch.), Alutą (na zach.) i Karpatami (na płn.), granicząca z Oltenią, Mołdawią, Siedmiogrodem i Dobrudżą, jej najważniejsze miasto to Bukareszt; tu daw. forma N.: (w) Multaniech, tj. w Multanach. [przypis edytorski]

[16]

paszą (daw. forma) — dziś B. r.ż.: (na) paszę. [przypis edytorski]

[17]

gaur a. giaur — nie-muzułmanin; pogardliwe określenie nadawane innowiercom przez wyznawców islamu. [przypis edytorski]

[18]

Propontyda a. Propontis (daw.) — Morze Marmara; śródlądowe morze we wsch. cz. Morza Śródziemnego, usytuowane między Płw. Bałkańskim a Azją Mniejszą, łączące się z Morzem Czarnym przez cieśninę Bosfor, a przez Dardanele z Morzem Egejskim. [przypis edytorski]

[19]

rekutyt (daw., z łac. recutitus) — obrzezaniec; Żyd. [przypis redakcyjny]

[20]

prawice (daw. forma) — dziś D. lp r.ż.: prawicy. [przypis edytorski]

[21]

naszę (daw. forma) — dziś B.lp r.ż.: naszą. [przypis edytorski]

[22]

potykać (daw.) — tu: spotykać. [przypis edytorski]

[23]

etc. (łac.) — skrót od et caetera: i tak dalej, i tym podobnie. [przypis edytorski]

Zamknij
Proszę czekać…
x