Chcemy, aby każde dziecko w Polsce miało wygodny i bezpłatny dostęp do lektur szkolnych - zróbmy to razem! Wspieraj Wolne Lektury stałą wpłatą

Dorzucam się!
Tym razem nie pomogę
Pracuj dla Wolnych Lektur

Pracuj dla Wolnych Lektur! Szukamy fundraiserek i fundraiserów >>>

x

5730 darmowych utworów do których masz prawo

Język Język

Przypisy

Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy redakcji źródła

Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | białoruski | biologia, biologiczny | botanika | dawne | francuski | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | hiszpański | łacina, łacińskie | liczba mnoga | matematyka | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | potocznie | przestarzałe | przysłowiowy | regionalne | religijny, religioznawstwo | rodzaj nijaki | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | staropolskie | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | żeglarskie

Według języka: wszystkie | polski


Znaleziono 377 przypisów.

lubo (daw.) — choć, chociaż; Lubom przeszedł pięćdziesiątkę: konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika, inaczej: chociaż przeszedłem pięćdziesiątkę (skończyłem 50 lat). [przypis edytorski]

lubo (daw.) — choć, chociaż. [przypis edytorski]

lubo (daw.) — choć, chociaż. [przypis edytorski]

lubo (daw.) — choć. [przypis edytorski]

lubo (daw.) — chociaż, mimo że. [przypis edytorski]

lubo (daw.) — chociaż. [przypis edytorski]

lubo (daw.) — chociaż. [przypis edytorski]

lubo (daw.) — jednak, chociaż. [przypis edytorski]

lubo (daw., przestarz.) — tu: chociaż. [przypis edytorski]

lubo (daw.) — tu: jednak, chociaż. [przypis edytorski]

lubo (daw.) — tu: pomimo że, chociaż. [przypis edytorski]

lubom nic nie rozumiał (daw.) — chociaż nic nie rozumiałem. [przypis edytorski]

lubom (…) obiecał (daw.) — choć obiecałem. [przypis edytorski]

lubość (daw.) — rozkosz, upodobanie. [przypis edytorski]

luboście (daw., gw.) — lubości (M. i B. lm); lubość: rozkosz. [przypis edytorski]

luboś (daw.) — chociażeś. [przypis edytorski]

luboś jest (daw.) — konstrukcja z przestawną końcówką czasownika; inaczej: lubo jesteś, tzn.: chociaż jesteś. [przypis edytorski]

lubować (daw.) — podobać się. [przypis edytorski]

lubownik (daw.) — dziś: miłośnik. [przypis edytorski]

lubownik (daw.) — wielbiciel. [przypis edytorski]

luby (daw., gw.) — miły. [przypis edytorski]

ludwisarnia (daw.) — warsztat ludwisarski, w którym wytwarzano dzwony, lufy dział i inne duże przedmioty z brązu. [przypis edytorski]

ludzcejszy (daw.) — bardziej ludzki. [przypis redakcyjny]

ludzie oni (daw.) — tamci ludzie. [przypis edytorski]

ludzkie (daw.) — po ludzku, miłosiernie, życzliwie. [przypis edytorski]

ludzkie (daw.) — (przysłówek), ludzko. [przypis redakcyjny]

ludzkie rzeczy (daw.) — sprawy ludzkie. [przypis redakcyjny]

ludzkość (daw.) — miłosierdzie. [przypis edytorski]

luidor (daw.) — złota moneta francuska. [przypis edytorski]

lulka (daw.; por. ukr. люлька) — fajka. [przypis edytorski]

luśnia (daw.) — część wozu drabiniastego: okuty żelazem drążek wraz z kłonicą podtrzymujący drabinę. [przypis edytorski]

luśnia (daw.) — w wozie drabiniastym, drąg dodatkowo podtrzymujący drabinę. [przypis edytorski]

luśnia (daw.) — w wozie drabiniastym drąg dodatkowo podtrzymujący drabinę. [przypis edytorski]

lustr (daw.) — blask. [przypis edytorski]

lustrzyć się (daw.) — błyszczeć. [przypis edytorski]

lustyk a. lusztyk (daw., z niem. lustig: wesoły) — biesiada, zabawa, hulanka. [przypis edytorski]

lustykować a. lusztykować (daw.) — bawić się, hulać; od: lustyk a. lusztyk (daw., z niem. lustig: wesoły) — biesiada, zabawa, hulanka. [przypis edytorski]

lusztyk (daw., z niem.) — bankiet, wesele, radość, hulanka. [przypis edytorski]

lusztyk (daw., z niem. lustig: wesoły) — biesiada, wesoła hulanka. [przypis edytorski]

luto (daw.) — srodze. [przypis edytorski]

luto (daw.) — srogo. [przypis edytorski]

lutować (daw.) — litować. [przypis edytorski]

lutować (daw.) — żałować (litować). [przypis redakcyjny]

lutować (daw.) — żałować. [przypis redakcyjny]

luty (daw.) — okrutny, dziki. [przypis edytorski]

luty (daw.) — surowy, srogi. [przypis edytorski]

lża a. lza (daw.) — trzeba, wolno, można. [przypis edytorski]

lża (daw.) — wolno. [przypis edytorski]

lżyć (daw.) — obrażać, przeklinać. [przypis edytorski]

lza (daw.) — wolno, można. [przypis edytorski]

Zamknij

* Ładowanie