Oferta dla Przyjaciół Wolnych Lektur...

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do specjalnych publikacji współczesnych autorek i autorów wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur.

TAK, chcę dołączyć!
Nie, rezygnuję z tej oferty
1% dla Wolnych Lektur

Czy wiesz, że możesz nam pomóc rozwijać Wolne Lektury, przekazując 1% swojego podatku? To bardzo proste - wystarczy, że w zeznaniu podatkowym podasz nasz numer KRS 0000070056.

x
Psalm XXX → ← Psalm XXVIII
  1. Bóg: 1
  2. Dobro: 1
  3. Dom: 1
  4. Książka: 1
  5. Pamięć: 1
  6. Prawo: 1
  7. Robak: 1
  8. Sumienie: 1 2
  9. Wiara: 1
  10. Zło: 1

Wespazjan KochowskiPsalmodia polskaPsalm XXIX

Dixit insipiens in corde suo, non est Deus[1].

Psalm 13[2]

Sumnienie tysiąc świadków

1

Rzekł głupiec w sercu swojem: «Nie masz Boga».

2

Usadził[3] się syn ciemności niezgaszone światło zatłumić, a przewrotna fantazja nie chce znać nad sobą zwierzchności.

3

Robak, Sumienie, Bóg, Pamięć, WiaraAle im bardziej niezbożnik tego wnętrznego[4] robaka morzy; tem bardziej nieuśpiona gadzina wewnątrz gryzie i tyranizuje.

4

Kto tem światłem? Bóg, o którym zatrzeć pamięć ateista usiłuje, chcąc się ubezpieczyć od należytej występków kary.

5

Kto tym robakiem? Sumnienie, które z jednę[5] od złego odwodzi, z drugą stronę pokazuje, że winnemu nie być bez chłosty.

6

Sumienie, Dom, Dobro, Zło, Książka, PrawoCóż to jest sumnienie? Mieszkanie jedno z wierzchu ciemne, zewnątrz jasne, w której bez okien wszystko widać; choć bez drzwi, pełno przychodzących i odchodzących.

7

W tem mieszkaniu dobrem, dobra i ulubiona ojczyzna; przeciwnym sposobem, złym złe i uprzykrzone mieszkanie.

8

Sumnienie jest: pamiętne książki od natury każdemu dane, w które przeszłe sprawy wpisano, teraźniejsze wpisują, przyszłe wpisywać będą.

9

Sumnienie, jest prawo rozumu wolą naszą rządzące, które występną karci, niedbałą napomina, uporną[6] kłopoce, upadłą sądzi i karze.

10

A lubo[7] niebiosa opowiadają chwałę bożą i ziemia zna Stwórcę swego; szczególnie jednak i osobliwie to prawo rozumu dowodzi, że jest Pan nieogarnionego majestatu.

11

Jest Elohim, sędzia, dobrym łaskawy, złym straszny; którego niezbożnik widzieć nie chce, aby trwożliwe ubezpieczył sumnienie.

12

I stąd popsowało się co żywo w drogach swoich i prawidła cnót odstąpiło; i nie masz, kto by czynił dobrze, nie masz aż do jednego.

13

Potentaci poszli za złotem, które usprawiedliwia, więcej ważąc depozyta w skarbcach niż chwałę Boga dającego bogactwa.

14

Córki syjońskie przyczyniają w sercu wyniosłości, a nowy Babel na głowie stawiając, chcą, żeby nie na ołtarz pański, ale na nie patrzano.

15

Cześć w Izraelu Bogu upodobana: Lewitowie przy obrzędach w świątyni drzymią; a zatem i Filistyn przemaga, i pod prałatami krzesło trzeszczy.

16

Rada i senat, cymbał głośny i spiża brzęcząca, kształtują wota, żeby ich słyszano; mówią, żeby swoje przewieść; kontrowertują, żeby co wytargować.

17

Rycerstwo znikczemniało, męża walecznego nie pytaj[8]; a żołnierz pod dachem siedząc, jakby nie słyszał płaczu w niewolą[9] zabranego pospólstwa.

18

Masz Boga w sercu, kto sfałszował monetę? Kto podatki nienależycie zabiera? i tą krwią z ubogich wyciśnioną, siebie i dom swój bogaci.

19

Po miastach lusztyk[10] ustawiczny i stroje zbyteczne, a pospólstwo drą aż do czopa[11], żeby były zbytkom nakłady[12].

20

Widzi to wszystko przezornem okiem Pan z nieba i w najgłębsze serce skrytości wgląda, jeżeli też kto jest prawdziwie szukający Boga.

21

Porachujmy się z sobą, przyznać musimy, żeśmy wszyscy odstąpili zakonu[13], i nie masz, kto by dobrze czynił, nie masz aż do jednego.

22

Jeżeli też pochlebiać sobie chcemy, zawiedziemy się; bo sumnienie jako w pugilares pokaże każdemu, co to jest odwrócić się od Stwórcy, a obrócić się za rzeczą stworzoną.

23

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi świętemu etc[14].

Przypisy

[1]

Dixit insipiens in corde suo, non est Deus (łac.) — Mówi głupi w swoim sercu; Psalm 14. [przypis edytorski]

[2]

Psalm 13 — w dzisiejszej numeracji np. wg. Biblii Tysiąclecia: Psalm 14. [przypis edytorski]

[3]

usadzić się — naszykować się, zasadzić się. [przypis edytorski]

[4]

wnętrzny (daw.) — wewnętrzny. [przypis edytorski]

[5]

z jednę (…) z drugą stronę (daw. forma) — dziś: z jednej (…) z drugiej strony. [przypis edytorski]

[6]

uporny (daw.) — uparty. [przypis edytorski]

[7]

lubo (daw.) — choć, chociaż. [przypis edytorski]

[8]

nie pytaj kogo — tu: nie pytaj o kogo, nie szukaj kogo. [przypis edytorski]

[9]

niewolą (daw. forma) — dziś B. lp r.ż.: (w) niewolę. [przypis edytorski]

[10]

lusztyk (daw., z niem.) — bankiet, wesele, radość, hulanka. [przypis edytorski]

[11]

czop a. czopowe (daw.) — podatek od trunków. [przypis edytorski]

[12]

żeby były zbytkom nakłady (daw.) — żeby były pieniądze na zbytki. [przypis edytorski]

[13]

zakon (daw.) — prawo. [przypis edytorski]

[14]

etc. (łac.) — skrót od et caetera: i tak dalej, i tym podobnie. [przypis edytorski]

Close
Please wait...
x