TPWL

Wolne Lektury potrzebują pomocy! Wesprzyj bezpłatną bibliotekę internetową i przeczytaj utwory napisane specjalnie dla Ciebie.

x

Spis treści

      Bianka RolandoBiała książkaNieboPieśń dwudziesta siódma. Kobieta o miłosiernym spojrzeniu śpiewa

      1

      Miłosierne spojrzenie przez okulary dalekowidza

      nie ćwiczyłam go przy lustrze codziennie rano

      byłam dzięki niemu bardziej ślepa od ociemniałych

      Z racji tego kalectwa musiałam walczyć z detalami

      5

      z wykonywaniem obowiązków domowych

      Miałam dwoje dzieci, które teraz mają problemy

      z wyborem zakładu pogrzebowego w mieście

      jasne głowy, ciepłe twarze dobrze odżywione

      Wychowałam je samotnie, mój mąż mnie pozostawił

      10

      w supermarkecie przy produktach mocno przecenionych

      i odszedł, nie chciał znać ich pierwotnej, wysokiej ceny

      Ten rabat był tylko dla niego, wyprzedaż całkowita ze mnie

      Pracowałam na uniwersytetach, piejąc rano niczym kur

      ze zmęczoną cerą, lecz z miłosiernym spojrzeniem

      15

      Chciałam powiedzieć im o przebaczaniu spokojnym

      o zapominaniu, o słodkiej chorobie Alzheimera

      Szukałam pojęć w bibliotekach dla ociemniałych

      Szukałam, aby każdy mógł się nasycić uspokojeniem

      i nie miał tych nieprzyjemnych wzdęć u niemowląt

      20

      z powodu nerwowego połykania powietrza i płaczu

      Wada wzroku spowodowana łagodnym spojrzeniem

      wzbudzała niezadowolenie wielu okulistów z praktyką

      Czy ślepa kobieta może być sprawiedliwa?

      Czy kobieta gotująca łagodne sosy może być sprawiedliwa?

      25

      Czy niechciana może być sprawiedliwa?

      Przez przymknięte oczy nie widać bolesnych detali

      tych ostrych odpryśnięć z kryształowych wazonów

      one były kiedyś honorowymi nagrodami z okazji udziału

      w jakiejś letniej wojnie połączonej z koszeniem

      30

      bardziej wystających ciał, dłoni i rozumów z tłumu

      Te zmiecione resztki pod dywan z zagiętym rogiem

      jak w pamiętniczku z twardą oprawą albumową

      z dopiskiem na zgiętym rogu ku pamięci i ku przypominaniu

      gdzie przeprowadzić tę niechcianą granicę wybaczenia

      35

      kredą narysować ją za pomocą drżącej ręki

      Ja widzę tylko detale kulące się w miłosierną całość

      Choć są rzeczy, które odrzucam od jej obłego kształtu

      te drobiazgi bowiem w swej jaskrawości przeczą jej

      Miażdżycowe zapomnienie siebie w funkcjach

      40

      Wzrok oparł się więc miękko na niedowidzeniu

      gdzie wszystko zaczyna być całością, niepomijającą

      Delikatne macanie pod spódnicami świata

      Uchylając je

      Close
      Please wait...