Dzisiaj aż 13,496 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach.
Dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia!
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | białoruski | biologia, biologiczny | botanika | dawne | francuski | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | historia, historyczny | hiszpański | łacina, łacińskie | liczba mnoga | matematyka | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | portugalski | potocznie | prawo, prawnicze | przenośnie | przestarzałe | przysłowiowy | regionalne | religijny, religioznawstwo | rodzaj nijaki | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | staropolskie | turecki | ukraiński | włoski | wojskowy | żeglarskie
Według języka: wszystkie | English | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 3972 przypisów.
lśnistych — lśniących. [przypis edytorski]
lśniwo — blask, lśnienie. [przypis edytorski]
L. S. — locum sigilli (łac.): miejsce pieczęci. [przypis edytorski]
Lubart Dymitr Giedyminowicz (ok. 1313 – przed 1386) — syn Giedymina, książę połocki, włodzimierski i halicki. [przypis edytorski]
lubaszka — gatunek śliwki. [przypis edytorski]
Lubbock, John (1834–1913) — ang. antropolog, archeolog, biolog, polityk i arystokrata, 1. baron Avebury; członek parlamentu od 1870; interesował się prehistorią Europy (jako pierwszy wprowadził podział epoki kamiennej na paleolit i neolit), a także społecznym życiem owadów; autor prac: Prehistoric Times (1865); Ants, Bees, and Wasps (1882), The Pleasures of Life (1887–1889). [przypis edytorski]
lubczyk — zioło, któremu przypisywano moc wzbudzania miłości. [przypis edytorski]
lub (daw.) — czy. [przypis edytorski]
Lub do bezpiecznej uciekła przystani, Lub była jednym… (daw.) — dziś popr.: albo… uciekła…, albo była jednym. [przypis edytorski]
Lubecz — miasto na Ukrainie, nad Dnieprem. [przypis edytorski]
Lubelskie — województwo lubelskie, położone na wschodzie Polski. [przypis edytorski]
lubemi — dziś popr. forma N. lm r.m.: lubymi; tu zachowano daw. formę ze względu na rym. [przypis edytorski]
lubiać — dziś popr. forma: lubić. [przypis edytorski]
lubiał — dziś popr. forma 3.os.lp. cz. przesz.: lubił. [przypis edytorski]
lubiał — dziś popr.: lubił. [przypis edytorski]
lubian (daw.) — tu: forma krótsza przymiotnika r.m., z końcówką zerową, użyta w celu utrzymania rytmu jedenastozgłoskowca; lubiany. [przypis edytorski]
lubiemy — dziś popr.: lubimy. [przypis edytorski]
lubież — dziś: lubieżność. [przypis edytorski]
lubież — lubieżność. [przypis edytorski]
lubieżność — rozpusta. [przypis edytorski]
lubiony — dziś: ulubiony. [przypis edytorski]
Lubisz Kamelie, Ofelio? (…) co czarem odurzeń tchną, Ninon? — Istnieją dwie wersje polskie tego wiersza, różniące się właśnie w treści tej strofy, głównie w doborze kobiecych imion. Francuski oryginał wygląda następująco: Aimez-vous les camélias,/ Ophélia?/ Julia?/ Aimez-vous les acacias/ Languissant au vent sonore,/ Porcia?/ Léonore?/ La tubéreuse au long abandon,/ Ninon?/ Sur la pourpre royale, le lys,/ Alice? Drugi, obecnie bardziej popularny przekład tego utworu, także autorstwa Stanisława Korab-Brzozowskiego: Lubicie kamelie,/ Ofelie?/ Akacjowe puchy/ Czekające na wiatrów podmuchy,/ Izydoro,/ Lenoro?/ Na szkarłatach królewskich lilie,/ Emilie?/ Tuberozy, co czarem odurzeń tchną,/ Ninon? [przypis edytorski]
lubit (ros.) — kochać, lubić. [przypis edytorski]
lubka (daw., gw.) — ukochana, kochanka. [przypis edytorski]
Lublin — miasto powiatowe, stolica województwa i powiatu lubelskiego. [przypis edytorski]
lublu atca (ros.) — kocham ojca. [przypis edytorski]
lub, (…) lubo (starop.) — albo, albo. [przypis edytorski]
lub, lubo (starop.) — tu: czy, czy też. [przypis edytorski]
lub (…), lub (starop. konstrukcja) — czy, czy; lub się wracasz, lub odchodzisz: czy wracasz, czy odchodzisz. [przypis edytorski]
lublu prianik (ros.) — lubię piernik. [przypis edytorski]
luboby (daw.) — choćby; lubo: choć, chociaż. [przypis edytorski]
lubobym (daw.) — choćbym. [przypis edytorski]
luboć — choć, chociaż. [przypis edytorski]
luboć — choć. [przypis edytorski]
luboć — chociaż. [przypis edytorski]
luboć (daw.) — choć. [przypis edytorski]
lubo — choć, chociaż. [przypis edytorski]
lubo — choć. [przypis edytorski]
lubo — chociaż, lecz. [przypis edytorski]
lubo — chociaż. [przypis edytorski]
lubo (daw.) — albo. [przypis edytorski]
lubo (daw.) — choć, chociaż; Lubom przeszedł pięćdziesiątkę: konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika, inaczej: chociaż przeszedłem pięćdziesiątkę (skończyłem 50 lat). [przypis edytorski]
lubo (daw.) — choć, chociaż; lubom tu zrodzon: choć jestem tu urodzony. [przypis edytorski]
lubo (daw.) — choć, chociaż. [przypis edytorski]
lubo (daw.) — choć, chociaż. [przypis edytorski]
lubo (daw.) — choć, chociaż. [przypis edytorski]
lubo (daw.) — choć. [przypis edytorski]
lubo (daw.) — chociaż, choć. [przypis edytorski]
lubo (daw.) — chociaż, mimo że. [przypis edytorski]
lubo (daw.) — chociaż. [przypis edytorski]
lubo (daw.) — chociaż. [przypis edytorski]
lubo (daw.) — czy. [przypis edytorski]
lubo (daw.) — jednak, chociaż. [przypis edytorski]
lubo (daw.) — miło. [przypis edytorski]
lubo (daw., przestarz.) — tu: chociaż. [przypis edytorski]
lubo (daw.) — przyjemnie, miło. [przypis edytorski]
lubo (daw.) — tu: chociaż. [przypis edytorski]
lubo (daw.) — tu: jednak, chociaż. [przypis edytorski]
lubo (daw.) — tu: pomimo że, chociaż. [przypis edytorski]
lubo — dziś: choć, chociaż. [przypis edytorski]
lubo (gw.) — miło. [przypis edytorski]
lubo, (…) lub — albo, albo. [przypis edytorski]
lubo — miło. [przypis edytorski]
Lubomirski, Jerzy Sebastian herbu Szreniawa bez Krzyża (1616–1667) — marszałek wielki koronny, później hetman polny koronny i starosta spiski; w latach 60. przywódca rokoszu, który ograniczył absolutystyczne dążenia Jana Kazimierza; zmarł na wygnaniu. [przypis edytorski]
Lubomirski — Lubomirski, Jerzy Sebastian herbu Szreniawa bez Krzyża (1616–1667), marszałek wielki koronny, później hetman polny koronny i starosta spiski; w latach 60. przywódca rokoszu, który ograniczył absolutystyczne dążenia Jana Kazimierza; zmarł na wygnaniu. [przypis edytorski]
Lubomirski, Stanisław (1583–1649) — późniejszy wojewoda krakowski, potem ruski, w czasach opisywanych w niniejszym dziele regimentarz pod Chocimiem. [przypis edytorski]
Lubomirski, Stanisław Herakliusz (1639–1702) — marszałek wielki koronny, wybitny pisarz i poeta późnego baroku, zwany Salomonem sarmackim. [przypis edytorski]
Lubomirszczyk — zwolennik magnackiego rodu Lubomirskich. [przypis edytorski]
lubom nic nie rozumiał (daw.) — chociaż nic nie rozumiałem. [przypis edytorski]
lubom nie godzien — choć nie jestem godzien; lubo (daw.) — choć, chociaż. [przypis edytorski]
lubom (…) obiecał (daw.) — choć obiecałem. [przypis edytorski]
lubom się bronił — choć się broniłem. [przypis edytorski]
lubom starzec — chociaż jestem starcem. [przypis edytorski]
lubom tego nie pamiętał — choć tego nie pamiętałem. [przypis edytorski]
lubo (przestarz.) — choć. [przypis edytorski]
Lubo (przestarz.) — chociaż. [przypis edytorski]
lubopytstwo (ros. любопытство) — ciekawość. [przypis edytorski]
lubość (daw.) — rozkosz, upodobanie. [przypis edytorski]
lubość (daw.) — upodobanie, zadowolenie. [przypis edytorski]
lubość (daw.) — zadowolenie, rozkosz. [przypis edytorski]
luboście (daw., gw.) — lubości (M. i B. lm); lubość: rozkosz. [przypis edytorski]
luboś (daw.) — chociażeś. [przypis edytorski]
luboś jest (daw.) — konstrukcja z przestawną końcówką czasownika; inaczej: lubo jesteś, tzn.: chociaż jesteś. [przypis edytorski]
lubośmy — choć żeśmy. [przypis edytorski]
luboś (starop.) — choć jesteś. [przypis edytorski]
luboś (starop.) — czyś. [przypis edytorski]
lubo (starop.) — choć, chociaż. [przypis edytorski]
lubo (starop.) — chociaż. [przypis edytorski]
lubo (starop.) — czy, czy też. [przypis edytorski]
lubo (starop.) — czy. [przypis edytorski]
lubo (starop.) — tu: czy. [przypis edytorski]
lubo (starop.) — tu: lub też. [przypis edytorski]
lubo — tu: albo (właśc. daw.: chociaż). [przypis edytorski]
lubo — tu: czy. [przypis edytorski]
lubować (daw.) — podobać się. [przypis edytorski]
Lubowicki, Jan — rotmistrz lisowczyków, pieczętował się herbem Szreniawa. [przypis edytorski]
Lubowidzki, Mateusz (1787–1874) — wiceprezydent Warszawy, znienawidzony przez mieszkańców jako szef policji. [przypis edytorski]
lubo wieczorne, lubo wstają rane zorze (starop.) — czy wieczorne, czy [też] ranne wstają zorze. [przypis edytorski]
lubownik (daw.) — dziś: miłośnik. [przypis edytorski]
lubownik (daw.) — miłośnik. [przypis edytorski]