Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 446 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | architektura | białoruski | biologia, biologiczny | chemiczny | czasownik | czeski | dawne | francuski | frazeologia, frazeologiczny | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | historia, historyczny | hiszpański | łacina, łacińskie | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | niemiecki | poetyckie | pogardliwe | potocznie | przestarzałe | regionalne | rodzaj nijaki | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | staropolskie | ukraiński | włoski | żartobliwie
Według języka: wszystkie | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 5943 przypisów.
z mąki marymonckiej (daw., żart.) — elegancik; na warszawskim Marymoncie pracowały dawniej młyny (Zegadłowicz, jak w innych miejscach, spolszcza tu realia tekstu Goethego). [przypis edytorski]
z macierze (starop. forma) — z macierzy; po matce. [przypis edytorski]
z malakitu — z malachitu, półszlachetnego kamienia zielonej barwy. [przypis edytorski]
zmaluchleć (neol.) — zmaleć. [przypis edytorski]
z mańki zażyć (daw.) — oszukać (dosł.: zadać cios bronią białą używając lewej ręki). [przypis edytorski]
z mańki zażyć (daw.) — pokonać podstępem, oszukać. [przypis edytorski]
z mańki zażyć — pokonać podstępem (od ciosu szablą zadanego niespodziewanie lewą ręką). [przypis edytorski]
zmaniać (reg.) — sprowadzać w złą stronę. [przypis edytorski]
zmanić (daw.) — zmamić, zwieść fałszywymi pozorami, oszukać. [przypis edytorski]
zmarkocony — dziś popr.: zmarkotniały, zasmucony. [przypis edytorski]
zmarł na apopleksją — dziś popr.: (…) na apopleksję. [przypis edytorski]
Zmarł przeto panujący książę Władysław syt wieku — w oryg. łac. Mortuus est ergo dux Wladislavus aetate plenus; Władysław Herman urodził się ok. 1043 r., zaś zmarł 4 czerwca 1102 r. w Płocku, licząc sobie 59 lat. [przypis edytorski]
zmarniony — dziś popr.: zmarnowany. [przypis edytorski]
z marsem — ze srogą miną. [przypis edytorski]
zmarszczków — dziś popr. forma D. lm: zmarszczek. [przypis edytorski]
zmarszczków — dziś popr. forma: zmarszczek. [przypis edytorski]
zmartwiałymi usty — dziś forma N.lm: (…) ustami. [przypis edytorski]
zmartwychwstańcy — pot. nazwa członków męskiej wspólnoty zakonnej, noszącej oficjalną nazwę Zgromadzenie Zmartwychwstania Pana Naszego Jezusa Chrystusa, założonej w Rzymie w 1842 przez trójkę polskich emigrantów; zmartwychwstańcy byli skonfliktowani z Mickiewiczem, którego starali się przywrócić „prawowiernemu” Kościołowi, mimo że papież Pius IX nie poparł sprawy polskiej; współzałożycielem i pierwszym generalnym przełożonym zakonu był Piotr Semenenko. [przypis edytorski]
zmartwychwstańcy — pot. nazwa członków męskiej wspólnoty zakonnej, noszącej oficjalną nazwę Zgromadzenie Zmartwychwstania Pana Naszego Jezusa Chrystusa, założonej w Rzymie w 1842 przez trójkę polskich emigrantów; zmartwychwstańcy byli skonfliktowani z Mickiewiczem, którego starali się przywrócić „prawowiernemu” Kościołowi, mimo że papież Pius IX nie poparł sprawy polskiej. [przypis edytorski]
Zmartwychwstanki — Zgromadzenie Sióstr Zmartwychwstania Pańskiego; żeński zakon założony w 1891 przez Celinę Borzęcką i jej córkę, Jadwigę Borzęcką. Zmartwychwstanki miały w Warszawie trzy placówki, jedna z nich mieściła się przy ulicy Chłodnej. [przypis edytorski]
Zmartwywstanie — zmartwychwstanie. [przypis edytorski]
zmaskulinizowany — przejawiający cechy męskie. [przypis edytorski]
z matki urodzony — człowiek, śmiertelnik. [przypis edytorski]
zmażem — skrócone od: zmażemy. [przypis edytorski]
zmazać — zhańbić. [przypis edytorski]
z mego miecza wam spłynie, anioła — miecz jest tu porównany do anioła. [przypis edytorski]
z menady — dziś popr. forma N. lm: z menadami. [przypis edytorski]
zmianka — dziś popr.: wzmianka. [przypis edytorski]
zmiarkować — daw. domyślić się czegoś. [przypis edytorski]
zmiarkować (daw.) — domyślić się. [przypis edytorski]
zmiarkować (daw.) — zauważyć, zorientować się. [przypis edytorski]
zmiarkować (daw.) — zorientować się. [przypis edytorski]
zmiarkować (daw.) — zorientować się, zauważyć. [przypis edytorski]
zmiarkować (daw.) — zorientować się, zrozumieć. [przypis edytorski]
zmiarkować (daw.) — zrozumieć. [przypis edytorski]
zmiarkować (daw.) — zrozumieć, zorientować się. [przypis edytorski]
zmiarkować — domyślić się, zorientować się. [przypis edytorski]
zmiarkować — domyślić się, zrozumieć. [przypis edytorski]
zmiarkować — zorientować się. [przypis edytorski]
zmiarkować — zrozumieć. [przypis edytorski]
Z miasta swojego (Pizy) wygnali — w 1592 Galileusz opuścił Pizę, żeby objąć posadę wykładowcy matematyki na uczelni w Padwie. Po publikacji odkryć astronom. i zyskaniu sławy przeniósł się do Florencji, z którą był wcześniej związany. [przypis edytorski]
zmięszać (daw.) — dziś: zmieszać. [przypis edytorski]
zmięszać — dziś popr. pisownia: zmieszać. [przypis edytorski]
zmięszać — dziś popr.: zmieszać. [przypis edytorski]
zmięsza — dziś popr. 3 os. lp.: zmiesza. [przypis edytorski]
zmięszanie (daw. forma) — dziś: zmieszanie. [przypis edytorski]
zmięszanie — dziś popr. forma: zmieszanie. [przypis edytorski]
zmięszany (daw.) — dziś: zmieszany. [przypis edytorski]
zmięszany — dziś popr. pisownia: zmieszany. [przypis edytorski]
zmięszany — dziś popr.: zmieszany. [przypis edytorski]
zmięszany — dziś: zmieszany. [przypis edytorski]
zmiejszczony — przemieniony przez życie miejskie, zgodnie z jego wymogami. [przypis edytorski]
zmieniać — tu: rozmieniać. [przypis edytorski]
zmieniał kołnierzyk — dawniej bardzo popularne były kołnierzyki przypinane do koszuli. [przypis edytorski]
zmienić — tu: rozmienić. [przypis edytorski]
zmienion w kapłona — wykastrowany (na rozkaz kanonika Fulberta, którego siostrzenicą była Heloiza). [przypis edytorski]
zmienna zawsze i niestała kobieta — przysłowiowe. [przypis edytorski]
zmiennik (daw.) — człowiek zmienny w uczuciach. [przypis edytorski]
zmiennik (daw.) — mężczyzna zmienny w uczuciach, niedotrzymujący słowa, niewierny. [przypis edytorski]
zmiennik (daw.) — mężczyzna zmienny w uczuciach, niedotrzymujący słowa. [przypis edytorski]
zmiennik — osoba zmienna w uczuciach. [przypis edytorski]
zmiennik — tu: osoba o zmiennym, niestałym charakterze i uczuciach. [przypis edytorski]
zmierżony — przejęty wstrętem, obrzydzeniem. [przypis edytorski]
zmierżony — przejęty wstrętem. [przypis edytorski]
zmierżony — uprzykrzony; por. mierzić (kogoś): budzić wstręt, odrazę. [przypis edytorski]
Zmierzch bogów — czwarta, ostatnia część dramatu muzycznego Richarda Wagnera Pierścień Nibelunga. [przypis edytorski]
Zmierzchoświt — Stanisław Witkiewicz. [przypis edytorski]
zmierzić (daw.) — obrzydzić. [przypis edytorski]
zmierzić (daw.) — zbrzydzić. [przypis edytorski]
zmierzić — obrzydzić. [przypis edytorski]
zmierzić — obrzydzić sobie; znudzić się. [przypis edytorski]
zmierzić — odstręczyć, obrzydzić. [przypis edytorski]
zmierzić się — sprzykrzyć się, zbrzydzić się. [przypis edytorski]
zmierziły mu się Lipce — zbrzydły mu Lipce. [przypis edytorski]
zmierzk (starop. forma ort.) — zmierzch. [przypis edytorski]
zmierzły (daw.) — budzący obrzydzenie. [przypis edytorski]
zmierzły (starop.) — obmierzły, obrzydły. [przypis edytorski]
zmierzły (starop.) — obmierzły; obrzydliwy. [przypis edytorski]
zmierzły (starop.) — obrzydły. [przypis edytorski]
zmierznąć (daw.) — obrzydnąć. [przypis edytorski]
zmierzyć piędzią — tu: zmierzyć dokładnie; piędź: miara długości od końca kciuka do końca palca środkowego rozpostartej dłoni. [przypis edytorski]
zmieszać się — zakłopotać się. [przypis edytorski]
zmieszały się Achaje — dziś popr.: zmieszali się Achajowie (tj. Grecy). [przypis edytorski]
zmieszane zaś z wodą — starożytni Grecy pili wino rozcieńczone wodą; wino nierozcieńczone pili tylko barbarzyńcy i pijacy. [przypis edytorski]
zmieszawszy orszaki — łamiąc szyk. [przypis edytorski]
zmieszkać (starop.) — zwlekać; opóźnić się. [przypis edytorski]
zmietował (starop. forma) — zmiótł. [przypis edytorski]
Zmigryder, Stanisław (1877–1931) — pianista, pedagog, publicysta muzyczny pochodzenia żydowskiego. [przypis edytorski]
z miłościm zaniewidział — konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika; inaczej: z miłości zaniewidziałem, straciłem wzrok. [przypis edytorski]
z miłośnemi leki — dziś popr. forma: z miłosnymi lekami; tj. z ziołami wywołującymi miłość. [przypis edytorski]
zmilczał — powstrzymał się od dalszego mówienia, nic nie powiedział. [przypis edytorski]
zmilkłabyś raczy — iron. racz zamilknąć; lepiej byś zamilkła. [przypis edytorski]
zmilkły — dziś popr.: zamilkły. [przypis edytorski]
zmilknij — dziś popr.: zamilknij. [przypis edytorski]
z miodem BONOWYM — ze sztucznym miodem na kartki; chemicy w getcie opracowali sposób produkcji sztucznego miodu z nierafinowanego cukru. [przypis edytorski]
zmitrężyć — stracić, zmarnować; tu: nie dotrzymać. [przypis edytorski]
zmitrężyć — zmarnować czas, opóźnić się. [przypis edytorski]
zmitrężyć — zmarnować. [przypis edytorski]
zmitrężyć — zmarnować, stracić. [przypis edytorski]
zmitygować — powstrzymać się od gwałtownej reakcji. [przypis edytorski]