Wolne Lektury potrzebują pomocy...

Wspólnie budujemy najpopularniejszą bibliotekę internetową w Polsce.

Dzięki Twojej wpłacie uwolnimy kolejną książkę. Przeczytają ją tysiące dzieciaków!


Dorzucisz się?

Jasne, dorzucam się!
Tym razem nie, chcę przejść do biblioteki
Znajdź nasze audiobooki na YouTube

Audiobooki Wolnych Lektur znajdziesz na naszym kanale na YouTube. Kliknij, by przejść do audiobooków.

x

5606 free readings you have right to

Language

Footnotes

By first letter: all | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

By type: all | author's footnotes | Wolne Lektury editorial footnotes | source editorial footnotes | translator's footnotes

By qualifier: all | angielski, angielskie | architektura | astronomia | białoruski | biologia, biologiczny | bez liczby pojedynczej | botanika | chemiczny | chiński | czeski | dawne | ekonomiczny | fizyka | francuski | geologia | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | historia, historyczny | hiszpański | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | medyczne | mineralogia | mitologia | mitologia germańska | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | nieodmienny | niemiecki | poetyckie | pogardliwe | potocznie | przestarzałe | regionalne | rosyjski | rodzaj żeński | staropolskie | teatralny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | żartobliwie

By language: all | English | français | Deutsch | lietuvių | polski


8245 footnotes found

kunigas — średniowieczne określenie księcia litewskiego. [przypis edytorski]

Kunkietojowie (mit. litew.) — cienie rycerzy. [przypis autorski]

Kunkietojowie (mit. litew.) — cienie rycerzy. [przypis edytorski]

kunktator — człowiek zwlekający umyślnie z działaniem. [przypis redakcyjny]

kunktator (łac. cunctator) — zwlekający, przesadnie ostrożny. [przypis redakcyjny]

kunktatorskie twarze — [twarze] kunktatorów (z łac.), [tj.] ludzi wahających się, nieskorych do decyzji. [przypis redakcyjny]

kunktatorstwo (z łac.) — zwlekanie. [przypis edytorski]

kunktator (z łac.) — zwlekający, osoba z rozmysłem opóźniająca rozwój wydarzeń. [przypis edytorski]

kunktować (z łac.) — zwlekać, wahać się. [przypis redakcyjny]

kunstkamera — gabinet osobliwości; określano tak tworzone przez arystokratów od XVI do XVIII wieku kolekcje (np. numizmatów lub przedmiotów orientalnych) poprzedzające powstawanie współczesnych muzeów. [przypis edytorski]

Kunstmeister (niem.) — mistrz sztuk. [przypis edytorski]

kunsztarz (daw.) — sztukmistrz, trefniś. [przypis edytorski]

kunszt krasomówski — sztuka pięknego i umiejętnego przemawiania. [przypis edytorski]

kunszt mnemotechniczny — umiejętność i techniki zapamiętywania. [przypis edytorski]

kunsztować — kunktować; opóźniać. [przypis edytorski]

kunszt pisma i pamięci sztukę, Muz wszystkich rodzi­cielkę (mit. gr.) — pamięć o sprawach ważnych oraz umiejętność jej utrwalenia i przekazania dzięki pismu stanowi źródło wszelkich sztuk; dlatego Muzy miały być córkami Mnemozyne, tj. Pamięci. [przypis edytorski]

kunszt — sztuka, umiejętność. [przypis edytorski]

kunsztyczek, właśc. kusztyczek, kusztyk (daw.) — zdr. od kusz: naczynie do picia, kubek, kielich. [przypis edytorski]

kunsztyk (daw.) — dzieło sztuki. [przypis edytorski]

kuntentność (gw.) — zadowolenie, błogość. [przypis edytorski]

Kuntze, Edward (1880–1950) — historyk, bibliotekarz. [przypis edytorski]

kuny — chodzi o skóry kun. [przypis edytorski]

kuny drogiemi, lisy — dziś popr. forma N. lm: kunami drogimi, lisami. [przypis edytorski]

ku orłu — dziś z C.: ku orłowi. [przypis edytorski]

Kupała — nazwa święta przesilenia letniego oraz nazwa bóstwa. Św. Kupała nie istnieje, ale w tym przekazie został utożsamiony ze św. Janem. Słowo kupała pochodzi najprawdopodobniej od wyrazu ­kump — kąpać się, co znajduje też potwierdzenie w polskich wierzeniach (np. w takim przekonaniu, że św. Jan „chrzci” wodę i dopiero po 24 VI można bezpiecznie się kąpać w rzekach i jeziorach). [przypis edytorski]

Kupała — święto pogańskie ludów słowiańskich, bałtyckich, niektórych germańskich, celtyckich i ugrofińskich, przypadające na najkrótszą noc roku (przesilenie letnie, z 21 na 22 czerwca). Święto ognia, wody, słońca i księżyca, urodzaju, płodności, radości i miłości; jego obchody skupiały całą lokalną społeczność. [przypis edytorski]

Kupała — święto słowiańskie, sięgające czasów pogańskich, po wejściu chrześcijaństwa określane jako Noc Świętojańska. [przypis edytorski]

kupami swawolników — oddziały nieprzyjacielskie, które odłączyły się od swojej armii. [przypis redakcyjny]

kupa starych urywków — lepiej: sterta resztek (starych kawałków) nici. [przypis edytorski]

ku pasterce — jeżeli Widmo jest tąż samą postacią, co Pustelnik z cz. IV, to Pasterka jest ukochaną jego, wymienioną tam nawet po imieniu: Maria. Miejsce to, w związku ze wskazówką podaną później w sc. IX Części III, pozwoliłoby oznaczyć czas akcji cz. II, a zapewne i IV może na Zaduszki r. 1821. [przypis redakcyjny]

Kupawo — Kupawa ojcem był Cyknus, za­mieniony przez Jowisza w łabędzia, gdy zbyt opłakiwał śmierć przyjaciela swego, Faetona. [przypis edytorski]

kupa — zbrojna gromada. [przypis redakcyjny]

Kupcie im ciastek… — w oryg. gra słów na słowie flaon, ciastko, a także forma do bicia monety. [przypis tłumacza]

kupcie się, bronić pospolitej rzeczy — zakon zostaje tu porównany do państwa. [przypis edytorski]

kupcowa (daw.) — tu: sprzedawczyni. [przypis edytorski]

kupcowa (daw.) — tu: sprzedawczyni; właścicielka sklepu. [przypis edytorski]

kupcowie — dziś popr. forma M. lm: kupcy. [przypis edytorski]

kupcowim dał — konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika; inaczej: kupcowi dałem. [przypis edytorski]

kupczyć — czynić przedmiotem handlu rzeczy, które nie powinny być źródłem materialnego zysku. [przypis edytorski]

Kupfergesicht — das von Branntwein gerötete Gesicht. [przypis edytorski]

kupią się — przestarzałe: skupiają się. [przypis edytorski]

kupia — czynności kupieckie; kupiectwo; handel. [przypis edytorski]

kupia (starop.) — towar; tu: rzecz, sprawa. [przypis edytorski]

kupić by cię — warto by cię kupić. [przypis redakcyjny]

kupić (daw.) — skupiać, gromadzić. [przypis edytorski]

kupić [do siebie] (starop.) — skupiać wokół siebie; gromadzić wokół siebie. [przypis edytorski]

kupić — dziś: skupiać. [przypis edytorski]

kupić papieru (daw.) — dziś popr.: kupić papier. [przypis edytorski]

kupić się (daw.) — gromadzić się, tłumić się. [przypis edytorski]

kupić się (daw., gw.) — skupiać się, gromadzić się. [przypis edytorski]

kupić się (daw.) — skupiać się; gromadzić się. [przypis edytorski]

kupić się (daw.) — skupiać się, schodzić się. [przypis edytorski]

kupić się (daw.) — skupiać się, zbierać się. [przypis redakcyjny]

kupić się (daw.) — zbierać się gdzieś tłumnie, ciągnąć do kogoś gromadnie. [przypis edytorski]

kupić się (daw.) — zbierać się, gromadzić się (por. skupiać się). [przypis edytorski]

kupić się (daw.) — zbierać się, gromadzić się (por. skupiać się). [przypis redakcyjny]

kupić się (daw.) — zbierać się, gromadzić się (por. skupić się). [przypis edytorski]

kupić się (daw.) — zbierać się, gromadzić się. [przypis edytorski]

kupić się (daw.) — zbierać się, skupiać się. [przypis redakcyjny]

kupić się — gromadzić się, zbierać grupkami. [przypis edytorski]

kupić się — skupiać się, grupować. [przypis edytorski]

kupić się — skupiać się, zbierać razem, gromadzić. [przypis edytorski]

kupić się — zbierać, gromadzić, skupiać się w jednym miejscu. [przypis edytorski]

kupić się — zbierać się razem, gromadzić się. [przypis edytorski]

kupić (tu daw.) — zbierać, gromadzić. [przypis edytorski]

Kupid a. Kupidyn — rzymski bóg miłości, przedstawiany jako mały chłopiec z łukiem i strzałami; jego greckim odpowiednikiem był Amor. [przypis edytorski]

Kupid — Kupidyn, Amor; bożek miłości. [przypis edytorski]

Kupido a. Kupidyn — rzymski bóg miłości, przedstawiany jako mały chłopiec z łukiem i strzałami; jego greckim odpowiednikiem był Amor. [przypis edytorski]

Kupido a. Kupidyn — rzymski bóg miłości. [przypis edytorski]

Kupido dobry strzelec na zające, a Wulkan rzadki cieśla — oczywiste nonsensy, gdyż Kupidyna przedstawiano z przepaską na oczach (por. też Sen nocy letniej, akt I, scena 1), zaś Wulkan był bogiem-kowalem. [przypis edytorski]

Kupido — Kupidyn, Eros, bożek miłości przedstawiany jako prowadzący wóz zaprzężony w skrzydlate lwy i tygrysy. [przypis redakcyjny]

Kupido (mit. rz.) — sun Wenus, bóg miłości, przedstawiany z łukiem i strzałami. [przypis edytorski]

Kupido (mit. rzym.) — a. Amor, bożek miłości; odpowiednik Erosa w mit. gr. [przypis edytorski]

Kupido (mit. rzym.) — bóg miłości, przedstawiany jako dziecko z łukiem. [przypis edytorski]

Kupido (mit. rzym.) — bożek miłości, syn Wenery; odpowiednik Amora z mit. gr. [przypis edytorski]

Kupido (mit. rzym.) — Kupidyn a. Amor, bożek miłości, odpowiednik gr. Erosa. [przypis edytorski]

Kupid właśc. Kupidyn (mit. rzym.) — bóg miłości. [przypis edytorski]

Close

* Loading