Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 450 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | białoruski | biologia, biologiczny | botanika | chemiczny | chiński | czeski | dawne | ekonomiczny | filozoficzny | fizyka | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geografia, geograficzny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | historia, historyczny | hiszpański | ironicznie | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | medyczne | mineralogia | mitologia | mitologia germańska | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | nieodmienny | niemiecki | poetyckie | pogardliwe | portugalski | potocznie | przestarzałe | regionalne | religijny, religioznawstwo | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | staropolskie | teatralny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | żartobliwie | zdrobnienie | żeglarskie
Według języka: wszystkie | English | français | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 11075 przypisów.
KOP — Korpus Ochrony Pogranicza, polska formacja wojskowa utworzona w 1924 do ochrony wschodniej granicy II Rzeczypospolitej. [przypis edytorski]
kopnąć się (pot.) — szybko pójść, pobiec po coś. [przypis edytorski]
kopnąć się — szybko podążyć. [przypis edytorski]
kopnąć w kalendarz (pot.) — umrzeć. [przypis edytorski]
kopny — grząski lub sypki, trudny do przebycia. [przypis edytorski]
kopny — o drodze, gruncie: pokryty grubą warstwą sypkiego śniegu a. piasku, trudny do przebrnięcia. [przypis edytorski]
kopny — o drodze, śniegu, piasku: trudny do przebrnięcia; sypki. [przypis edytorski]
Koponiusz — pierwszy prokurator Judei. [przypis tłumacza]
kopra — wysuszony miąższ orzechów palmy kokosowej. [przypis edytorski]
koprolity — Skamieniałe wydzieliny prarekinów, z których można poznać wewnętrzną ich budowę. [przypis autorski]
Kopr. — swoisty skrót od: Komisja propagandy; pamiętnik został wydany w Warszawie przez Wydawnictwo Komisji Propagandy Biura Informacji i Propagandy KG AK. [przypis edytorski]
Koptos — Κοπτος, miasto, zburzone później przez Dioklecjana, zakwitło znowu, za Justyniana zwało się czas jakiś Justinianopolis [ob. Kift, na wsch. brzegu Nilu, ok. 40 km na płn. Luksoru; w starożytności stanowiło początek ważnego szlaku handlowego prowadzącego z doliny Nilu przez Pustynię Wschodnią na wybrzeże M. Czerwonego, skąd żeglowano do Arabii i Indii]. [przypis tłumacza]
Koptowie — egipska grupa etniczno-religijna, chrześcijańscy potomkowie starożytnych Egipcjan. [przypis edytorski]
kopuła Inwalidów — widoczna z daleka pozłacana kopuła monumentalnego paryskiego Kościoła Inwalidów, zbudowanego w 1706 na polecenie Ludwika XIV. [przypis edytorski]
Kopuła Zofii — mowa o bazylice Hagia Sophia, zbudowanej w VI w. n.e., a w r. 1453 przekształconej na meczet. [przypis edytorski]
kopulioti — rengti iškilmes. [przypis edytorski]
Kopycissumus — żart słowny; do przezwiska Kopytko Beetle dodał łaciński format -issimus, oznaczający najwyższy stopień przymiotnika, jak np. w słowie sollertissimus: najbieglejszy. [przypis edytorski]
kopystka — drewniana płaska łyżka o długim trzonku, służąca do mieszania gotujących się potraw. [przypis edytorski]
kopystka — rodzaj drewnianej łyżki lub łopatki. [przypis edytorski]
kopyta bez stali — niepodkute. [przypis edytorski]
kopyta wyciągać (przen. pot.) — umierać. [przypis edytorski]
kopytkowe — opłata od koni i bydła pobierana przy wjeździe do miasta. [przypis edytorski]
kopyto — drewniana forma, na której szewc robi buty. [przypis edytorski]
kopyto — tu: drewniana forma, na której szewc robi buty. [przypis edytorski]
kopyty — daw. forma N.lm; dziś: kopytami. [przypis edytorski]
kopyty — dziś: kopytami. [przypis edytorski]
kopyty — dziś popr. forma N. lm.: kopytami. [przypis edytorski]
kopyty — dziś popr. forma N.lm: kopytami. [przypis edytorski]
kopyty — dziś popr. forma N. lm: kopytami. [przypis edytorski]
kopyty — dziś popr. forma N. lm.: kopytami (zniekształcone dla rymu). [przypis edytorski]
kopyty (starop. forma) — kopytami. [przypis edytorski]
Kora a. Persefona (mit. gr.) — córka bogini Demeter, podstępem poślubiona przez Hadesa. [przypis edytorski]
korab (daw.) — łódź, okręt. [przypis edytorski]
korab (daw.) — okręt. [przypis edytorski]
korab (daw.) — okręt, statek, łódź. [przypis edytorski]
korab (daw.) — okręt, statek. [przypis edytorski]
korab (daw.) — okręt, statek. [przypis redakcyjny]
korab (daw.) — statek, okręt. [przypis edytorski]
korab (daw.) — statek. [przypis edytorski]
korab — inaczej okręt, łódź. [przypis edytorski]
korabiowy — od korab: okręt, statek, łódź. [przypis edytorski]
Korab-Kucharski, Henryk (1891–1954) — dziennikarz. [przypis edytorski]
korab — łódź, okręt. [przypis redakcyjny]
korabl — Mamy w języku polskim korab, toż samo co: statek, okręt; Trembecki dla harmonii i nowości zmienił cokolwiek dawny wyraz, przybierając zakończenie z języka pobratymczego. [przypis redakcyjny]
korabl (ros.) — korab, okręt. [przypis edytorski]
korabl (z ros.) — korab, okręt. [przypis edytorski]
korabl (z ros.) — statek. [przypis edytorski]
korab — okręt, łódź. [przypis edytorski]
korab (poet.) — łódź, okręt. [przypis edytorski]
korab (poet.) — statek, okręt, łódź. [przypis edytorski]
korab — rodzaj okrętu. [przypis edytorski]
korab — statek. [przypis edytorski]
Korach — syn Jishara, kuzyn Mojżesza, lewita. Korach razem z Datanem, Abiramem i Onem oraz 250 innymi Izraelitami zbuntowali się przeciwko władzy Mojżesza i Aarona, kwestionując osobę Mojżesza, jako wybranego przez Boga (Lb 16,1–5). Został za to ukarany: pochłonęła go ziemia wraz z resztą buntowników (Lb 16,6–32). [przypis edytorski]
Korach — zbuntował się przeciwko Mojżeszowi (postać z Biblii). [przypis tłumacza]
Korah a. Kore — przywódca grupy zbuntowanych przeciw Mojżeszowi kilkuset mężczyzn izraelskich. [przypis edytorski]
koralas — yra tai kalkinės medžiagos krovinys, padarytas, taip vadinamų, gyvakrūmių gyvulėlių. Prie tų gyvakrūmių priguli ir polipai. Labai dažnai iš tokių krovinių pasidaro mariose salos. [przypis tłumacza]
kora (lenk.) — bauda. [przypis edytorski]
Koralia — patrz: Stracone złudzenia. [przypis edytorski]
Koralina i siostra jej Kamilla (Veronese) — Maria Anna oraz Giacoma Antonia Veronese, córki włoskiego aktora Carlo Veronese, które zdobyły rozgłos w Paryżu (od 1744), doskonale grając sprytne pokojówki w wystawianych przez teatr Comédie-Italienne komediach dell'arte; od swych typowych ról znane jako Koralina i Kamilla. [przypis edytorski]
korall, popr.: corral (ang.) — zagroda. [przypis edytorski]
koralów — dziś popr. forma D.lm: korali. [przypis edytorski]
koralów — dziś popr. forma D. lm: korali. [przypis edytorski]
koralowy — wykonany z koralu, tj. z wapiennych szkieletów koralowców, czyli zwierząt morskich tworzących rafy. [przypis edytorski]
Koran — święta księga islamu, powstała według tradycji muzułmańskiej w latach 610–632. [przypis edytorski]
Koran-sahib — zniekształcone: Corkran-sahib, pan Corkran. [przypis edytorski]
korbacz (daw.) — bat, bicz; uderzenie biczem. [przypis edytorski]
korbacz (daw.) — bicz z długim rzemieniem. [przypis edytorski]
korbacze — bat o krótkim trzonku i do którego przytwierdzano pęk rzemieni, służył to wymierzania kary chłosty, także: kańczug, harap; tu prawdopodobnie chodzi o kiścień (a. masłak): broń obuchową, zbudowaną z krótkiego trzonka, do którego łańcuchem a. rzemieniem przymocowany był bijak w postaci kolczastej kuli, bywa on niekiedy mylnie zwany korbaczem. [przypis edytorski]
korbacz (z węg.) — rodzaj bata na krótkim trzonku; za jego pomocą wymierzana była chłosta. [przypis edytorski]
korban — ofiara. [przypis tłumacza]
korbety (daw.) — skoki. [przypis redakcyjny]
korbowód — część maszyny napędzająca wał korbowy. [przypis edytorski]
Korbut, Gabriel (1862–1936) — pedagog, autor Literatury polskiej, przewodnika bibliograficznego zbierającego informacje o tekstach opublikowanych w języku polskim. [przypis edytorski]
korcić — tu: nurtować, ciekawić, zastanawiać. [przypis edytorski]
korcy (daw.) — dziś D. lm.: korców; korzec: daw. jednostka objętości produktów sypkich (ziarna, mąki itp.), licząca w XIX w. ok. 128 litrów i podzielna na 32 garnce. [przypis edytorski]
korcy (daw.) — dziś forma D.lm.: korców; korzec: daw. jednostka objętości produktów sypkich (ziarna, mąki itp.), licząca w XIX w. ok. 128 litrów i podzielna na 32 garnce. [przypis edytorski]
korcy — dziś popr. forma D.lm.: korców; korzec: daw. jednostka objętości produktów sypkich (ziarna, mąki itp.); korzec rzymski (modius) liczył ok. 10,5 litra. [przypis edytorski]
korcy — dziś popr. forma D. lm: korców. [przypis edytorski]
korcy — dziś popr. forma: korców; korzec: daw. miara objętości ciał sypkich, wynosząca 128 litrów (korzec warszawski). [przypis edytorski]
korczak — czerpak. [przypis autorski]
Korczak, Janusz — właśc. Henryk Goldszmit (1878 a. 1879–1942), lekarz, pedagog, autor książek dla dzieci (Król Maciuś Pierwszy, Kajtuś czarodziej) oraz o ich wychowaniu (Prawo dziecka do szacunku). Twórca demokratycznego systemu wychowawczego, kierownik żydowskiego Domu Sierot w Warszawie (1912–1942) oraz sierocińca dla dzieci polskich Nasz Dom (1919–1936) mieszczącego się na Bielanach w Warszawie. Zginął w hitlerowskim obozie zagłady w Treblince wraz z wychowankami swojego zakładu. [przypis edytorski]
korczyk — daw. jednostka objętości ciał sypkich, dzielona na 16 garnców i równa ok. 60 kg. [przypis edytorski]
Korczyn — fikcyjna nazwa majątku, którego pierwowzorem była wieś Miniewicze, leżaca na terenie dzisiejszej Baiałorusi. [przypis edytorski]
Kordaks (…) Pyrshicum — Starożytne tańce Greków. [przypis tłumacza]
kord — broń sieczna, duży sztylet lub krótki miecz. [przypis edytorski]
kord (daw.) — krótki miecz. [przypis edytorski]
kord (daw.) — pierwotnie krótki miecz a. długi nóż, ogólnie: broń sieczna. [przypis edytorski]
Kordecki — powieść historyczna Józefa Ignacego Kraszewskiego (1812–1887). [przypis edytorski]
kordegarda — wartownia, pomieszczenie dla strażników wojskowych. [przypis edytorski]
kordegarda — wartownia straży pałacowej. [przypis edytorski]
kordegarda (z fr. corps de gardes) — wartownia. [przypis edytorski]
kordegarda (z fr.) — wartownia dla straży. [przypis edytorski]
kordelas — broń biała; długi nóż służący głównie do patroszenia zwierzyny. [przypis edytorski]
kordelas —broń biała, długi prosty lub zakrzywiony nóż myśliwski do skłuwania i patroszenia upolowanej zwierzyny. [przypis edytorski]
kordelas — długi nóż myśliwski, służący do oprawiania upolowanej zwierzyny; niegdyś również element uzbrojenia. [przypis edytorski]
kordelas — długi nóż myśliwski, służący do oprawiania upolowanej zwierzyny; niegdyś również element uzbrojenia, używany głównie przez marynarzy. [przypis edytorski]
kordelas — długi nóż myśliwski, służący do oprawiania upolowanej zwierzyny; niegdyś również element uzbrojenia, używany głównie przez marynarzy; tu: jako wytrzymała broń, którą można było wyrąbywać sobie drogę. [przypis edytorski]
kordelas — długi nóż myśliwski, służący do oprawiania upolowanej zwierzyny oraz jako element uzbrojenia marynarzy. [przypis edytorski]
kordelas — długi nóż myśliwski służący do oprawiania upolowanej zwierzyny. [przypis edytorski]
kordelas — długi nóż myśliwski, służący do oprawiania upolowanej zwierzyny. [przypis edytorski]