Oferta dla Przyjaciół

Czytaj teksty współczesnych autorek i autorów wcześniej niż inni. Ty decydujesz, ile płacisz!

Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur.

TAK, chcę dołączyć!
Nie, rezygnuję z tej oferty
Przekaż 1% na Wolne Lektury

Przekaż 1% podatku na Wolne Lektury. Wpisz w PIT nasz KRS 00000 70056
Nazwa organizacji: Fundacja Nowoczesna Polska

Jeśli zrobiłeś / zrobiłaś to w poprzednim roku, nie musisz nic zmieniać. Kliknij, by dowiedzieć się więcej >>>>

x
← Zima miejska

Spis treści

    1. Burza: 1
    2. Cnota: 1 2
    3. Czas: 1
    4. Dorosłość: 1
    5. Dusza: 1
    6. Gwiazda: 1
    7. Młodość: 1
    8. Morze: 1
    9. Nieśmiertelność: 1
    10. Obłok: 1
    11. Obraz świata: 1 2 3
    12. Okręt: 1
    13. Piękno: 1 2
    14. Piorun: 1
    15. Pozory: 1
    16. Przeczucie: 1
    17. Przemijanie: 1
    18. Przyjaciel: 1
    19. Samobójstwo: 1 2
    20. Samotność: 1
    21. Sąd: 1
    22. Sława: 1
    23. Śmierć: 1
    24. Walka: 1 2 3
    25. Wiara: 1
    26. Wiatr: 1
    27. Wzrok: 1
    28. Życie jako wędrówka: 1
    29. Żywioły: 1

    Adam MickiewiczŻeglarz

    Morze, Młodość, Dorosłość, Okręt, Obraz świataO, morze zjawisk! Skąd ta noc i słota?
    Była jutrznia[1] i cisza, gdym był bliski brzegu:
    Dziś, jakie fale, jaki wicher miota!
    Nie można płynąć, cofnąć niepodobna biegu:
    Cnota, PięknoSzczęśliwy, czyjej przewodniczą łodzi
    Cnota i Piękność, niebieskie siostrzyce!
    Gdy noc się zgęszcza, wzmagają powodzi[3]:
    Ta puchar daje, ta odsłania lice[4],
    Tamtej widok oświeca, a tej nektar słodzi.
    Cnota, SławaSzczęśliwy, samej kto ślubował Cnocie!
    Dopłynie, kędy sławy góruje opoka[5],
    Balsam go rzymski[6] ukrzepi w ochocie;
    Ale jeżeli Piękność nie zwróci nań oka,
    Dopłynie we krwi i w pocie.
    Piękno, Pozory, WalkaA komu Piękność całe pokaże oblicze,
    Potem śród drogi zdradliwa odlata,
    Nadziei z sobą mary[7] unosząc zwodnicze:
    Ach, jakaż później czczość[8] w obszarach świata!
    Już nie dość krzepią i Cnoty słodycze.
    Zamiast Piękności niebieskiego wschodu,
    Walczyć z ustawną[9] burzą, jęczeć pośród cienia;
    Zamiast serc czułych, trącać o pierś z lodu,
    Zamiast jej rączek, chwytać za ręce z kamienia,
    I długo śród takiego nie ustać zawodu[10]?
    Zawód tak trudny! zakończyć tak snadnie[11]!
    Nie będziem dłużej ćmieni[12], więcej kołatani[13]
    Dusza, Obraz świata, Czas, Gwiazda, NieśmiertelnośćLecz wszystkoż z nami w tych falach przepadnie?
    Czyli[14] kto raz wrzucony do bytu otchłani,
    Nie zdoła z niej wylecieć ani zginąć na dnie?
    Przemijanie, Wiara, PrzeczucieCo żyje, niknie — tak na mnie świat woła…
    Za cóż głos ten wewnętrznej wiary nie wyziębi,
    Że gwiazda ducha zagasnąć nie zdoła
    I raz rzucona krąży po niezmiernej głębi,
    Póki czas wieczne toczyć będzie koła.
    Walka, Samotność, Przyjaciel, WzrokKtóż to krzyknął od lądu? jakie słychać żale?
    Wyż to, o bracia moi, przyjaciele moi,
    Dotąd stoicie na nadbrzeżnej skale?
    I tak się oko wasze znudzenia nie boi,
    Że aż dotąd patrzycie na mnie i me fale?
    SamobójstwoJeśli się rzucę, kędy rozpacz ciska,
    Będą łzy na szaleństwo, na niewdzięczność skarga!
    Obłok, Wiatr, Piorun, BurzaBo wam mniej widne te czarne chmurzyska,
    Nie słychać z dala wichru, co tu liny targa,
    Grom, co tu bije, dla was tylko błyska.
    I razem ze mną, pod strzałami gromu
    Co czuję, inni uczuć chcieliby daremnie!
    SądSąd nasz, prócz Boga, nie dany nikomu;
    Chcąc mnie sądzić, nie ze mną trzeba być, lecz we mnie.
    — Ja płynę dalej, wy idźcie do domu.

    17 kwietnia 1821 r.

    Przypisy

    [1]

    jutrznia (poet.) — jasność poprzedzająca ukazanie się słońca na horyzoncie. [przypis edytorski]

    [2]

    korab (poet.) — łódź, okręt. [przypis edytorski]

    [3]

    wzmagają powodzi — dziś: wzmagają (się) powodzie. [przypis edytorski]

    [4]

    lico (poet.) — twarz. [przypis edytorski]

    [5]

    opoka — skała; przen. coś, co daje oparcie i pozwala przetrwać. [przypis edytorski]

    [6]

    balsam rzymski — zasady filozofii rzymskiej (stoicyzm). [przypis edytorski]

    [7]

    mara — złuda, widzenie senne. [przypis edytorski]

    [8]

    czczy — nic nieznaczący, bezcelowy, płonny; czczość: próżnia, pustka, jałowość. [przypis edytorski]

    [9]

    ustawna — ustawiczna, nieustająca. [przypis edytorski]

    [10]

    zawód (daw.) — tu: zmaganie się, walka. [przypis edytorski]

    [11]

    snadnie (starop.) — łatwo. [przypis edytorski]

    [12]

    być ćmionym — tu: pozostawać w ciemnościach, zaciemnieniu. [przypis edytorski]

    [13]

    być kołatanym — być miotanym, rzucanym. [przypis edytorski]

    [14]

    czyli — tu: czy; czy też. [przypis edytorski]

    Close
    Please wait...
    x