Wolne Lektury potrzebują pomocy...

Dzieciaki korzystające z Wolnych Lektur potrzebują Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas jedynie 422 osób.

Aby działać, potrzebujemy 1000 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Wybierz kwotę wsparcia
Tym razem nie pomogę
Dołącz

Dzisiaj aż 15 770 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach — dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia [kliknij, by dowiedzieć się więcej]

x
Pieśń I, 5 (Quis multa gracilis te, puer...) → ← Ars poetica

Spis treści

    1. Ambicja: 1
    2. Poeta: 1
    3. Poezja: 1

    Uwspółcześnienia dawnej pisowni, np. Maecenasa -> Mecenasa, Nymf -> Nimf, Quiritów -> Kwirytów.

    HoracyPieśń I, 1 (Maecenas atavis, edite regibus…)Do Mecenasatłum. Józef Birkenmajer

    1
    O ty, którego niegdyś królami były przodki,
    Mecenasie[1], mój skarbie, mój opiekunie słodki!
    AmbicjaBywa, że człek niejeden żywi jeno pragnienie,
    By roznieść kurzawę w olimpijskiej arenie,
    5
    A jeżeli osiągnie metę powózka chyża,
    Mniema, iż go ku bogom palma zwycięstwa zbliża.
    Inny znowu się wspina do kurulnych[2] zaszczytów,
    Zabiegając o względy tłumu zmiennych Kwirytów[3].
    Tamten zaś opatruje zbożem własne spiżarnie,
    10
    Licząc, wiele[4] też korcy[5] z rynków libijskich zgarnie?
    Ów zaś z zamiłowaniem ziemię pługiem obrabia;
    Nigdy w myśl mu nie przyjdzie siąść na pokład korabia[6]
    I ze strachem żeglować przez cieśninę myrtojską[7]:
    Ponad skarby Attala[8] woli zagrodę swojską.
    15
    Kupiec, gdy go na morzu groźny nęka huragan,
    Chwali włości swe ciche, zyskom nie szczędzi nagan.
    Lecz niebawem w świat płynie na skołatanej łodzi,
    Boć niełatwo z dochodem niepokaźnym się zgodzi
    Niejeden zaś wytrawny pieczeniarz[9], biesiad wyga,
    20
    Przed kielichem starego massyku[10] się nie wzdryga,
    Wśród łąki, co drzew cieniem i nurtem wody chłodnie,
    Na gnuśnych wczasach całe przepędza popołudnie,
    Wielu obóz pociąga — dźwięki trąb i surem[11],
    Które przeczuciem wojny napełniają ponurem
    25
    Serca matek. — Myśliwy w kniei przepędza noce,
    A gdy warchlak marsyjski w sidłach mu się szamoce
    Lub gdy wierne ogary wpadną na trop jelonka,
    Poezja, PoetaJa, gdy czoło uczone w święte przystroję bluszcze,
    Bogom czuję się bratem, nie dbam o ludzi tłuszcze.
    30
    W chłodnym gaju, gdzie tańczą z Nimf[12] orszakiem Satyry[13],
    Polihymnia[14] mi chętnie nastraja struny liry,
    Euterpe mi wtóruje na swej sielskiej piszczałce,
    A ja sobie i Muzom pieśń tę ajolską[15] kształcę.
    Jeśli na miano wieszcza zasłużyłem z twej strony
    35
    wierzę, iż sławą moją uderzę w nieboskłony.

    Przypisy

    [1]

    Mecenas, właśc. Gaius Cilnius Maecenas (70 p.n.e.–8 n.e.) — rzymski polityk i pisarz, doradca i przyjaciel cesarza Augusta, opiekun i protektor najsławniejszych poetów rzymskich: Horacego, Owidiusza, Wergiliusza; jego nazwisko stało się synonimem patrona sztuki, literatury lub nauki. [przypis edytorski]

    [2]

    kurulny — właściwy kurii, miejscu, gdzie odbywały się posiedzenia senatu oraz sądu w starożytnym Rzymie. [przypis edytorski]

    [3]

    Kwiryci — pierwotni mieszkańcy Italii mający być potomkami Romulusa; tu: zaszczytne określenie rdzennych Rzymian. [przypis edytorski]

    [4]

    wiele — tu: ile. [przypis edytorski]

    [5]

    korzec — daw. jednostka objętości ciał sypkich (ziarna, mąki itp.). [przypis edytorski]

    [6]

    korab — okręt, łódź. [przypis edytorski]

    [7]

    myrtojska cieśnina — cieśnina na Morzu Mirtejskim (a. Myrtojskim), w południowo-zachodniej części Morza Egejskiego. [przypis edytorski]

    [8]

    skarby Attala — skarby Attalosa III (ok. 170–133 p.n.e.), bogatego króla Pergamonu, który zapisał w testamencie Rzymianom swoje państwo wraz z wszystkimi skarbami. [przypis edytorski]

    [9]

    pieczeniarz — człowiek wygodnie żyjący na cudzy koszt. [przypis edytorski]

    [10]

    massyk — rodzaj słodkiego wina. [przypis edytorski]

    [11]

    surma — dęty instrument muzyczny. [przypis edytorski]

    [12]

    nimfa (mit. gr.) — boginka mająca postać młodej, pięknej dziewczyny, uosabiała żywotne siły przyrody. [przypis edytorski]

    [13]

    satyr (mit. gr.) — jedna z istot wchodzących w skład orszaku Dionizosa, boga wina i dzikiej natury; satyrowie byli przedstawiani jako pół-ludzie i pół-konie, kojarzono ich z pożądaniem i lubieżnością. [przypis edytorski]

    [14]

    Polihymnia (mit. gr.) — muza poezji lirycznej i muzyki. [przypis edytorski]

    [15]

    pieśń tę ajolską — chodzi o grecką poezję liryczną. [przypis edytorski]

    Zamknij
    Proszę czekać…
    x