Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 450 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | architektura | białoruski | biologia, biologiczny | czeski | dawne | francuski | gwara, gwarowe | hiszpański | łacina, łacińskie | medyczne | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | portugalski | potocznie | przestarzałe | regionalne | rosyjski | rodzaj żeński | środowiskowy | staropolskie | ukraiński | włoski | wojskowy
Według języka: wszystkie | English | français | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 2322 przypisów.
Upływ czasu przemienia w prawdę (…) wszystkie swoje uroki — akapit został tu przeniesiony przez Prousta z dalszej części tekstu. Następował po akapicie, który kończył się słowami i to mnie wprawiło w oszołomienie. [przypis tłumacza]
upleciony — schwytany, opleciony. [przypis redakcyjny]
uploteczki (starop.) — wstążki do włosów, które się wplata we włosy. [przypis redakcyjny]
upodoba go sobie — spodoba się jej. [przypis edytorski]
upodoba (gw.) — upodobanie. [przypis edytorski]
upojeń (…) cnoty — [J.J. Rousseau], Nowa Heloiza. [przypis tłumacza]
upojenie jest powszechne — z powodu ministerstwa Turgota, do którego przywiązywano nadzieje zbawiennych reform. [przypis tłumacza]
upokoić — uspokoić. [przypis redakcyjny]
upokorzań się — dziś popr. lp: upokarzania się a. lm bez zaimka zwrotnego: upokorzeń. [przypis edytorski]
upokorzonej (z ros.) — podbitej. [przypis autorski]
upokorzony (daw.) — ten, który odczuwa pokorę. [przypis edytorski]
upolowawszy (…) Sarmatę — z Sarmatami, ludem germańskim, prowadzili wówczas Rzymianie wojnę. [przypis tłumacza]
U polu krynica… (białorus.) — w polu krynica, z niej woda sączy się, młody chłopak, wielki nicpoń. Robić nie chce, ani pracować, tylko pić, hulać, namawiać dziewczęta. [przypis edytorski]
Upominano Solona (…) — Diogenes Laertios, Solon z Salaminy, [w:] Żywoty i poglądy słynnych filozofów, I, 63. [przypis tłumacza]
upominek — tu: pamiątka. [przypis edytorski]
upominek — wspomnienie, upamiętnienie. [przypis redakcyjny]
upominki zakładne — pozyskane w wyniku wygrania zakładu lub rozwiązania zagadki. [przypis edytorski]
upomniałem cię — w Poprawach i Przydatkach do Uwag nad życiem Jana Zamoyskiego. [w Poprawach ob. Uwagi, str. 100 nn.; S.Cz.]. [przypis autorski]
upor — dziś popr. pisownia: upór. [przypis edytorski]
uporna gorliwość — w oryginale niem. hartnäckigen Fleiß: wytrwała (uparta) pracowitość. [przypis edytorski]
upornie (daw.) — uporczywie. [przypis edytorski]
upornie — dziś popr.: uporczywie. [przypis edytorski]
upornie — dziś popr. uporczywie. [przypis edytorski]
upornie — dziś: uporczywie a. uparcie. [przypis edytorski]
upornie — dziś: uporczywie. [przypis edytorski]
upornie — uporczywie. [przypis edytorski]
upornie — z uporem. [przypis edytorski]
uporny (daw.) — dziś popr.: uporczywy. [przypis edytorski]
uporny (daw.) — dziś: uparty; pełen uporu. [przypis edytorski]
uporny (daw.) — dziś: uporczywy a. uparty. [przypis edytorski]
uporny (daw.) — uparty. [przypis edytorski]
uporny (daw.) — uparty, uporczywy; tu: zatwardziały w uporze. [przypis edytorski]
uporny (daw.) — uporczywy. [przypis edytorski]
uporny — dziś popr. forma: uporczywy a. uparty. [przypis edytorski]
uporny — dziś: uparty. [przypis edytorski]
uporny — dziś: uporczywy. [przypis edytorski]
uporny (starop.) — uporczywy; pełen uporu. [przypis edytorski]
uporządkował stosunki w Lampsaku — wprowadził oligarchię. [przypis tłumacza]
upoważniać — uprawniać. [przypis redakcyjny]
upoważnionymli — konstrukcja z partykułą wzmacniającą li oraz skróconym do końcówki czasownikiem; znaczenie: jestem upoważniony. [przypis edytorski]
upowić — spowić; otulić. [przypis edytorski]
upowita — spowita. [przypis edytorski]
upowszechnion — dziś popr.: rozpowszechniony. [przypis edytorski]
Upper Norwood — obszar w płd. części Londynu, obejmujący położone na wzgórzu dzielnice Bromley, Croydon, Lambeth i Southwark. [przypis edytorski]
Uppsala — miasto w Szwecji. [przypis edytorski]
upragnieniem — dziś raczej: pragnieniem. [przypis edytorski]
upragniony (starop.) — tu: spragniony. [przypis edytorski]
upragniony — tu: spragniony. [przypis edytorski]
u prawa — w sądzie. [przypis edytorski]
uprawa zbóż nie odgrywa wielkiej roli, klimat bowiem jest dla żyta, pszenicy i innych naszych zbóż z wyjątkiem jęczmienia za ciepły… — Sławna pszenica kalifornijska pochodzi z hrabstw położonych na północ od St. Francisco. Klem rolniczy różni się od górniczego większą rozległością, rolniczy bowiem wynosi 100 akrów, czyli morgów, górniczy zaś zapewne tyleż jardów kwadratowych (jard = 1 ½ łokcia). [przypis autorski]
Uprawiamy dziś handel z Indiami jedynie za pieniądze, które tam posyłamy. Rzymianie zawozili tam co roku około pięćdziesięciu milionów sestercji. — Pliniusz, VI, 23. [przypis autorski]
uprawlajuszczyj (z ros.) — pełnomocnik. [przypis edytorski]
uprażnienia (ros.) — wypracowania. [przypis edytorski]
uprosił go, aby mu powierzył obwiedzenie murami miasta ojczystego — p. wyżej II, XX, 6. [przypis tłumacza]
uprząść (daw.) — ułożyć, zmyślić. [przypis redakcyjny]
uprzątła — dziś popr. forma 3 os. lp. cz.przesz. r.ż.: uprzątnęła. [przypis edytorski]
uprzątnąwszy głowę — wyprowadziwszy się z głowy. [przypis redakcyjny]
uprzątnienie — dziś: uprzątnięcie. [przypis edytorski]
Uprzątnijcie moje mieszkanie z naczyń — naczynia w domu zmarłego stają się nieczyste. [przypis tłumacza]
uprzedmiotowaną — dziś popr.: uprzedmiotowioną. [przypis edytorski]
Uprzedzam cię — tj. odchodzę wcześniej. [przypis edytorski]
Uprzedzić (…) wszytki rodziców swych sługi (starop.) — uprzedzić w wykonywaniu posług służbę swych rodziców. [przypis redakcyjny]
uprzejmemi — dziś popr. forma N. lm: uprzejmymi; tu zachowano daw. formę ze względu na rym. [przypis edytorski]
uprzejmie — szczerze. [przypis redakcyjny]
uprzejmie — tu: otwarcie, szczerze. [przypis redakcyjny]
uprzejmość (daw.) — szczerość, życzliwość. [przypis edytorski]
uprzejmość [humanitas] (…) ambicja [ambitio] — Zob. Przyp. do Tw. 29. [przypis redakcyjny]
uprzejmy (daw.) — szczery. [przypis edytorski]
uprzejmy — szczery. [przypis redakcyjny]
uprzykrzyć sobie — znudzić się, zmęczyć się czymś. [przypis edytorski]
uprzykrzyć — znudzić się czymś. [przypis edytorski]
Upsalma — właśc. Uppsala, miasto w Szwecji. [przypis redakcyjny]
upsnąć się (daw.) — potknąć się, zjechać na dół. [przypis redakcyjny]
upstrzona — tj. mająca wiele muszek, czarnych kropek, które kobiety przylepiały sobie na twarzy dla dodania sobie wdzięku lub w celu zakrycia defektów cery. [przypis edytorski]
upstrzony — pokryty plamkami. [przypis edytorski]
upstrzyć — tu: ozdobić. [przypis edytorski]
upuścić (starop.) — [tu:] zagrodzić. [przypis redakcyjny]
upust (daw.) — odpływ, ściek. [przypis edytorski]
urągać (daw.) — przynosić hańbę, obrażać, znieważać. [przypis edytorski]
urągać — drwić. [przypis edytorski]
urągać — drwić, szydzić. [przypis edytorski]
urągać mocy — nawiązanie do cytatu „Warszawa jedna twojej mocy się urąga, / Podnosi na cię rękę i koronę ściąga” z Reduty Ordona Adama Mickiewicza. [przypis edytorski]
urągać — naśmiewać się z kogoś. [przypis edytorski]
urągać się — dziś raczej: urągać. [przypis edytorski]
urągać się — dziś: urągać. [przypis edytorski]
urągać — ubliżać. [przypis edytorski]
urągać — wymyślać komuś a. wyrażać względem kogoś niezadowolenie. [przypis edytorski]
urągać — wymyślać komuś, obrażać kogoś. [przypis edytorski]
urągająco — w sposób wyrażający niezadowolenie lub lekceważenie. [przypis edytorski]
urąganie — drwina, wyszydzanie. [przypis edytorski]
urąganie — uwłaczanie, wymyślanie, ubliżanie. [przypis edytorski]
urągi — dziś: urągania; urąganie: uwłaczanie, wymyślanie, ubliżanie. [przypis redakcyjny]
urągliwie — ze złością i pogardą. [przypis edytorski]
urągowisko — drwienie z kogoś, wyszydzanie. [przypis edytorski]
urągowisko — obraza. [przypis edytorski]
urągowisko — wyśmiewanie się. [przypis edytorski]
ura caduca auctoritate publica (łac.) — przywileje na dobra, których własność do nas wróciła, powagą sejmową. [przypis redakcyjny]
uradnik — posterunkowy. [przypis edytorski]
uradnik (ros. урядник) — niższy stopniem policjant w carskiej Rosji. [przypis edytorski]
uradowanem — daw. forma N. i Msc. przymiotników i imiesłowów przym. r.n.; dziś tożsama z r.m.: uradowanym. [przypis edytorski]