Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 443 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | architektura | biologia, biologiczny | botanika | celtycki | chemiczny | dawne | francuski | frazeologia, frazeologiczny | gwara, gwarowe | hebrajski | historia, historyczny | łacina, łacińskie | literacki, literatura | matematyka | medyczne | mitologia germańska | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | portugalski | potocznie | przenośnie | przestarzałe | regionalne | religijny, religioznawstwo | rodzaj nijaki | rosyjski | rzadki | środowiskowy | staropolskie | turecki | ukraiński | wulgarne | żartobliwie
Według języka: wszystkie | Deutsch | polski
Znaleziono 7244 przypisów.
wszarz (obelż.) — osoba podła, niemoralna. [przypis edytorski]
wsza (starop.) — wszystka, cała; wszej biady: wszelkiej biedy. [przypis edytorski]
wszcząć się (daw.) — zacząć się. [przypis edytorski]
wszcząt (starop.) — doszczętnie. [przypis edytorski]
wszczęt — doszczętnie, całkowicie. [przypis edytorski]
wszczęty — zaczęty. [przypis edytorski]
wszczynać — zaczynać. [przypis edytorski]
wszędyć (starop.) — konstrukcja z partykułą wzmacniającą ci, skróconą do -ć; wszędy: wszędzie. [przypis edytorski]
wszędy (daw., gw.) — wszędzie. [przypis edytorski]
wszędy (daw.) — wszędzie. [przypis edytorski]
wszędy — dziś popr.: wszędzie. [przypis edytorski]
wszędy (gw.) — wszędzie. [przypis edytorski]
wszędy (starop.) — wszędzie. [przypis edytorski]
wszędy — wszędzie. [przypis edytorski]
wszech (daw.) — wszystkich. [przypis edytorski]
wszechmocność (daw. forma) — dziś: wszechmoc. [przypis edytorski]
wszechnica (daw.) — uczelnia, uniwersytet. [przypis edytorski]
wszechnica — szkoła wyższa. [przypis edytorski]
wszechnica — uczelnia, uniwersytet. [przypis edytorski]
wszech — przedrostek świadczący o najwyższym stopniu wzmożenia, a zarazem powszechności. [przypis edytorski]
wszechprzytomny (daw.) — wszechobecny. [przypis edytorski]
wszech rzeczy płodnej rodzicielki — ziemi. [przypis edytorski]
wszechświatu — gram. forma poprawna, dziś raczej: wszechświata. [przypis edytorski]
wszechwidny (daw.) — wszystko widzący. [przypis edytorski]
wszechwiedny — dziś: wszechwiedzący. [przypis edytorski]
wszechwłady — dziś popr.: wszechwładny. [przypis edytorski]
wsze (daw.) — skrócone od: wszystkie. [przypis edytorski]
wsze (daw.) — wszystkie. [przypis edytorski]
wszedłszy (…) bym poszedł — dziś: wszedłszy, by pójść. [przypis edytorski]
wszedł — tu: wzeszedł. [przypis edytorski]
wszedszy (starop. forma) — dziś popr.: wszedłszy. [przypis edytorski]
wszedszy (starop. forma) — wszedłszy. [przypis edytorski]
wszegoby sie napełniły (daw.) — dziś: napełniłyby się wszystkim. [przypis edytorski]
wszego (daw.) — całego. [przypis edytorski]
wszego (daw.) — wszystkiego. [przypis edytorski]
wszego obfituje (daw.) — obfituje we wszystko; ma wszystko. [przypis edytorski]
wszekom ja twoje dziecię (starop.) — przecież jestem twoim dzieckiem. [przypis edytorski]
wszeko (starop.) — wszak, wszelako; przecież. [przypis edytorski]
wszelaki — wszelki. [przypis edytorski]
wszelako (daw.) — jednak. [przypis edytorski]
wszelako (daw.) — różnie. [przypis edytorski]
wszelka władza od Boga pochodzi — Rz 13, 1. [przypis edytorski]
wszelkiego autoramentu — różnego rodzaju (pierwotnie matafora wojskowa, odnosząca się do rodzaju sił zbrojnych). [przypis edytorski]
wszelkiej nadziei próżen — pozbawiony wszelkiej nadziei. [przypis edytorski]
wszelkiemi — daw. forma N. i Msc. lm przymiotników r.ż. i r.n.; dziś tożsama z r.m.: wszelkimi. [przypis edytorski]
wszem (daw.) — wszystkim. [przypis edytorski]
wszem — dziś: całym. [przypis edytorski]
wszemu (daw.) — wszystkiemu, całemu. [przypis edytorski]
wszem — wszystkim. [przypis edytorski]
w sześćdziesiątym trzecim roku — tzn. w roku 1863, kiedy wybuchło powstanie styczniowe przeciwko Imperium Rosyjskiemu. [przypis edytorski]
w sześćdziesiątym trzecim — tj. w czasie Powstania Styczniowego. [przypis edytorski]
wszeświat — dziś popr.: wszechświat. [przypis edytorski]
wszeteczeństwo (daw.) — rozwiązłość, nieprzyzwoitość, rozpusta. [przypis edytorski]
wszeteczeństwo (starop.) — rozpusta, nieskromność. [przypis edytorski]
wszetecznik (daw.) — rozpustnik, gorszyciel. [przypis edytorski]
wszeteczność (daw.) — nieprzyzwoity postępek, rozpusta. [przypis edytorski]
wszeteczność (daw.) — rozpusta; nieprzyzwoity postępek. [przypis edytorski]
wszeteczny (daw.) — brzydki a. nierządny. [przypis edytorski]
wszeteczny (daw.) — brzydki a. nierządny. [przypis edytorski]
wszeteczny (daw.) — nieprzyzwoity, bezwstydny; rozpustny. [przypis edytorski]
wszeteczny (daw.) — nierządny; bezwstydny, gorszący. [przypis edytorski]
wszeteczny (daw.) — nierządny. [przypis edytorski]
wszeteczny (starop.) — wszędobylski, wścibski, ciekawy; tu: wyuzdany. [przypis edytorski]
w szkole Blakewella — niestety, nie udało się ustalić, o jaką szkołę chodzi (być może błąd w nazwisku). [przypis edytorski]
wszów — dziś popr. forma D. lm: wszy. [przypis edytorski]
wszów (gw. forma) — wszy. [przypis edytorski]
wszrubować — dziś popr.: wśrubować, „wkręcić się” w środowisko. [przypis edytorski]
wszrubować się (daw., pot.) — wkręcić się, włączyć się do jakiegoś towarzystwa. [przypis edytorski]
wszrubowywać — wśrubowywać, wkręcać. [przypis edytorski]
w szturmie obrażonych (starop.) — tj. tych, którzy podczas szturmu doznali obrażeń. [przypis edytorski]
W Szwajcarii — poemat miłosny napisany przez Juliusza Słowackiego w latach 1835–1838, wydany w 1839 w Paryżu w tomie Trzy poemata. [przypis edytorski]
wszyćkie (gw.) — wszystkie. [przypis edytorski]
wszyćki (gw.) — wszystek; tu: cały. [przypis edytorski]
wszyćko (gw.) — wszystko. [przypis edytorski]
wszyscyby słuchali (starop.) — konstrukcja z przestawną końcówką trybu przypuszczającego czasownika; inaczej: słuchaliby wszyscy. [przypis edytorski]
wszyscyby (starop. forma) — dziś: wszyscy by [się mścili; wszyscy mściliby się]. [przypis edytorski]
wszyscy od niej zostali uięci (starop. konstrukcja) — wszyscy przez nią zostali ujęci. [przypis edytorski]
Wszyscy poszli z domu (…) — zwrotki IV–VIII są prawdopodobnie aluzją do przebiegu i klęski powstania listopadowego. [przypis edytorski]
wszyscyśmy (daw.) — konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika, inaczej: „wszyscy jesteśmy”. [przypis edytorski]
wszyscyśmy — dziś raczej: wszyscy jesteśmy. [przypis edytorski]
wszyscyśmy mieli — inaczej: wszyscy mieliśmy (konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika). [przypis edytorski]
wszyscyśmy myśleli (daw.) — konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika; inaczej: wszyscy myśleliśmy [przypis edytorski]
wszyscyśmy poszli — inaczej: wszyscy poszliśmy (konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika). [przypis edytorski]
wszyscyśmy pozostali — inaczej: wszyscy pozostaliśmy (konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika). [przypis edytorski]
wszyscyśmy się oglądali — inaczej: wszyscy się oglądaliśmy (konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika). [przypis edytorski]
wszyscyśmy się rzucili (daw.) — konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika; inaczej: wszyscy się rzuciliśmy. [przypis edytorski]
wszyscyśmy (…) spojrzeli — inaczej: wszyscy spojrzeliśmy (konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika). [przypis edytorski]
wszyscyśmy (…) szlochali — inaczej: wszyscy szlochaliśmy (konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika). [przypis edytorski]
wszyscyśmy wybiegli — inaczej: wszyscy wybiegliśmy (konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika). [przypis edytorski]
wszyscyśmy zaciągnęli — inaczej: wszyscy zaciągnęliśmy (konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika). [przypis edytorski]
wszyscyśmy (…) zauważyli — inaczej: wszyscy zauważyliśmy (konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika). [przypis edytorski]
wszyscy się ćwiczą w złym nabywaniu i łakomym zbieraniu — por. Jr 8, 10; Skarga podaje również odniesienie do Am 9[, 1], gdzie w Wulgacie widnieje: Percute cardinem, et commoveantur superliminaria; avaritia enim in capite omnium (wg Wujka: „Uderz w zawiasę, i niech się wzruszą naprożniki; łakomstwo na głowie wszystkich”), ale avaritia-łakomstwo jest błędem przekładu tekstu hebrajskiego. [przypis edytorski]
Wszyscy się zebrali jakoby jeden mąż i człowiek jeden, z jednym sercem, z jedną radą — Sdz 20, 11. [przypis edytorski]
Wszyscy wy bracia sobie jesteście — Mt 23, 8. [przypis edytorski]
Wszysko (gw.) — wszystko. Charakterystyczna dla gwary uproszczona wymowa grupy spółgłosek. [przypis edytorski]
wszystek — cały. [przypis edytorski]
wszystek (daw.) — cały. [przypis edytorski]
wszystek (daw.) — cały, wszelki. [przypis edytorski]
wszystek (daw., gw.) — tu: cały. [przypis edytorski]
wszystek on dzień (starop.) — (przez) cały ten dzień. [przypis edytorski]