Wolne Lektury potrzebują pomocy...


Potrzebujemy Twojej pomocy!

Na stałe wspiera nas 376 czytelników i czytelniczek.

Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 1000 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Tak, dorzucę się do Wolnych Lektur!
Tym razem nie pomogę, przechodzę prosto do biblioteki
Oferta dla Przyjaciół

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do specjalnych publikacji wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur. Kliknij, by przejść do strony płatności!

x

Spis treści

    1. Bóg: 1
    2. Dusza: 1
    3. Miłość: 1

    Uwspółcześnienia:

    pisownia joty: Marja-Magdalena -> Maria Magdalena;

    pisownia łączna i rozdzielna: Marja-Magdalena -> Maria Magdalena.

    Max JacobJak Maria Magdalenatłum. Napierski Stefan

    Bóg, DuszaBoże mój, duszę dałeś mi samotną wielce.
    Umieściłeś mnie w sercu warownej fortecy,
    Fortów, przez właścicieli opuszczonych bez pieczy.
    Darowałeś mi, Boże, duszę zakonnika,
    Zrozpaczoną duszę, żeś ją pozbawił siebie,
    Astralu pragnącą, zatroskaną o estetykę,
    Odśrodkową, jak liścia cień na ostokrzewie.
    MiłośćA również w zdolność czułości mnie-ś zaopatrzył.
    Gam posłuchajcie, jak się ich westchnienie rozwleka.
    To jest miłości wicher, Panie, w moich rejach[1],
    Miłości, Boże mój! burzy raczej i rozpaczy.
    Spięte ostrogą serce,
    Świecące ciało niebieskie.
    Tedy cóż za pęknięcie?
    Wszeteczność[2]! Na nieszczęście!

    Przypisy

    [1]

    reja — poprzeczne drzewce przymocowane do masztu, u dołu których przyczepiano żagiel. [przypis edytorski]

    [2]

    wszeteczność (daw.) — rozpusta; nieprzyzwoity postępek. [przypis edytorski]

    Close
    Please wait...