Wolne Lektury potrzebują pomocy...


Wesprzyj Wolne Lektury 1% podatku - to nic nie kosztuje! Wpisz KRS 00000 70056 i nazwę fundacji Nowoczesna Polska do deklaracji podatkowej. Masz czas tylko do końca kwietnia :)

Potrzebujemy Twojej pomocy!

Na stałe wspiera nas 448 czytelników i czytelniczek.

Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 1000 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Tak, dorzucę się do Wolnych Lektur!
Tym razem nie pomogę, przechodzę prosto do biblioteki
Ankieta czytelników Wolnych Lektur

Wypełnij ankietę i pomóż nam rozwijać Wolne Lektury. Zajmie Ci to kilka minut, a nam pomoże stworzyć bibliotekę, która odpowiada na potrzeby naszych Czytelników i Czytelniczek.

x
Pieśń I, 14. O navis, referent in mare te novi... → ← Pieśń II, 7 (O saepe mecum tempus in ultimum...)

Spis treści

    1. Alkohol: 1
    2. Przemijanie: 1
    3. Śmierć: 1

    HoracyPieśń II, 14. Eheu fugaces, Postume, Postume…Do Postumiusa[1]tłum. Marceli Motty

    1
    PrzemijanieO, Postumie, Postumie! lata, niestety, szybko
    nam uchodzą; pobożność nawet nie może wstrzymać
    ani zmarszczek grożących,
    ani śmierci, co zwalczyć się nie da;
    5
    choćbyś, ile dni w roku, co dzień zarzynał trzysta
    byków[2], zmiękczyć Plutona[3], bracie, nie zdołasz, bo on,
    na łzy wszelkie nieczuły,
    Geriona[4], to cielsko troiste,
    i Titiosa[5] w niewoli trzyma za smutną rzeką,
    10
    którą musim przepłynąć wszyscy[6], co z darów ziemi
    żyjem, czy tam królami
    będziem, czy też biednymi chłopami.
    Wszak daremnie krwawego będziem unikać Marsa[7]
    i rozbitych o skały Hadrii[8] ryczącej wałów[9],
    15
    albo wiatrów północnych
    zdrowiu w porze jesiennej szkodliwych;
    musim czarny oglądać Kocyt[10], błądzący prądem,
    tu i ówdzie, leniwym, niecne Danaów plemię[11],
    Eolidę Syzyfa[12],
    20
    skazanego na trudy bez końca;
    Śmierćmusim ziemię pożegnać, dom i kochaną żonę,
    z tych zaś, które hodujesz, drzewek nie pójdzie z tobą,
    panem krótkochwilowym,
    żadne, oprócz obrzydłych cyprysów[13].
    25
    AlkoholTen twój Cekub[14], którego mnogie ci klucze strzegą,
    mędrszy dziedzic wypije; sławnym tym winem, raczej
    uczty kapłanów godnym,
    będzie swoje posadzki oblewał!

    Przypisy

    [1]

    Postumius — postać niezidentyfikowana przez historyków literatury, być może fikcyjna. [przypis edytorski]

    [2]

    co dzień zarzynał trzysta byków — tradycyjnie hekatomba była ofiarą ze stu wołów, więc mowa tu o ofierze znacznie większej niż zwyczajowa. [przypis edytorski]

    [3]

    Pluton (mit. rzym.) — bóg świata podziemnego, krainy umarłych. Zakochał się w Prozerpinie, córce Cerery, i porwał ją. Konflikt zakończył się kompromisem: Prozerpina została żoną Plutona, ale pół każdego roku spędzała z matką na ziemi; jej powroty do męża powodowały rozpacz bogini urodzaju i zimę. Odpowiednikiem Plutona w mit. gr. był Hades. [przypis edytorski]

    [4]

    Gerion (mit. gr.) — olbrzym o trzech głowach i trzech ciałach, zabity przez Heraklesa. [przypis edytorski]

    [5]

    Titios (mit. gr.) — olbrzym zabity przez Apollina. [przypis edytorski]

    [6]

    za smutną rzeką, którą musim przepłynąć wszyscy — tj. w podziemnej krainie zmarłych, której granice stanowiły rzeki, m. in. Styks. [przypis edytorski]

    [7]

    Mars — bóg wojny, jeden z najważniejszych bogów w starożytnym Rzymie; jego gr. odpowiednikiem jest Ares. [przypis edytorski]

    [8]

    Hadria a. Adria — miasto w północno-wschodnich Włoszech, w starożytności port, obecnie odległe o ok. 25 km od wybrzeża Adriatyku. [przypis edytorski]

    [9]

    wały (daw.) — fale morskie. [przypis edytorski]

    [10]

    Kocyt — rzeka jęku w podziemnym świecie, w postaci którego starożytni wyobrażali sobie zaświaty. [przypis edytorski]

    [11]

    niecne Danaów plemię (mit. gr.) — Danaidy, córki króla Argos Danausa. Przymuszone do małżeństwa, w noc poślubną zabiły swoich mężów, za co w zaświatach zostały skazane na karę polegającą na napełnianiu beczki bez dna wodą noszoną w dziurawych dzbanach. [przypis edytorski]

    [12]

    Syzyf (mit. gr.) — przebiegły założyciel i król Koryntu, który zdradził sekret Zeusa, a następnie podstępnie uwięził posłanego po niego Tanatosa (Śmierć), za co został skazany na pośmiertne męczarnie w Tartarze, najmroczniejszej części podziemnej krainy zmarłych: wtaczanie na górę kamienia, który zawsze stacza się na dół tuż przed osiągnięciem szczytu. [przypis edytorski]

    [13]

    oprócz obrzydłych cyprysów — tj. oprócz roślin sadzonych na cmentarzach. [przypis edytorski]

    [14]

    cekub — gatunek wina. [przypis edytorski]

    Close
    Please wait...
    x