Wolne Lektury potrzebują pomocy...

Dzieciaki korzystające z Wolnych Lektur potrzebują Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas jedynie 421 osób.

Aby działać, potrzebujemy 1000 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Wybierz kwotę wsparcia
Tym razem nie pomogę
Dołącz

Dzisiaj aż 15 770 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach — dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia [kliknij, by dowiedzieć się więcej]

x
Pieśń I, 23 (Vitas inuleo me similis, Chloe...) → ← Pieśń I, 14 (O navis, referent in mare te novi...)

Spis treści

    1. Los: 1
    2. Miłość: 1 2
    3. Miłość platoniczna: 1

    Uwspółcześnienia w zakresie interpunkcji oraz fleksyjne (dawna odmiana z jotą).

    niepróżno > nie próżno; czystem > czystym

    HoracyPieśń I, 22 (Dulce ridenem Lalagen amabo…)Do Fuskusatłum. Henryk Sienkiewicz

    Dulce ridentem Lalagen[1] amabo,
    Dulce loquentem.
    1
    Fusku[2], człek z czystym sumieniem jak dziecię
    Może bez broni wędrować po świecie;
    Nigdy mu bowiem w drodze się nie przyda
    Ni ostra włócznia dzikiego Numida[3],
    5
    Ani zatrutych strzał pełne kołczany.
    Miłość, Miłość platonicznaFusku, poczciwy człek lub zakochany,
    Choćby przez Syrtów[4] wędrował odmiały[5],
    Czy przez Kolchidy[6] grzbiet, śniegami biały,
    Czy nad Hydaspem[7], gdzie w skwarnym upale
    10
    Leniwe płyną ociężałe fale,
    Wszędy bezpieczny. Wieść nie próżno niesie,
    Że gdy raz błąkam się w sabińskim lesie
    I rozśpiewany na cześć mej dziewczyny
    Brnę coraz dalej w nieznane gęstwiny,
    15
    Nagle wychyla się wilk z matecznika
    I na mój widok jak zmyty pomyka.
    Więc chociaż straszny był jak te potwory,
    Których siedliskiem są apulskie[8] bory
    Lub jako bestia jaka w kraju Juby[9],
    20
    Jednak — bezbronny — uniknąłem zguby.
    Rzuć mnie w step śnieżny, gdzie z drzew nie dolata
    Cieplejsze tchnienie wiosny ani lata
    I gdzie mgła wieczna wisi nad równiną,
    Rzuć mnie w pustynię, gdzie od żaru giną
    25
    Ludzie wśród spiekłych skalistych bezdroży,
    Los, MiłośćGdziekolwiek każe mi iść wyrok boży,
    Czy nieba będą sroższe, czy łaskawsze,
    Ja mą szczebiotkę będę kochał zawsze,
    Moją szczebiotkę o różanej twarzy,
    30
    Co słodko śmieje się i słodko gwarzy.

    Przypisy

    [1]

    Lalage (łac.) — szczebiotać, szemrać, Lalagen — szczebiotka. [przypis redakcyjny]

    [2]

    Fuscus, właśc. Aristius Fuscus — przyjaciel Horacego. [przypis edytorski]

    [3]

    Numid — dziś: Numidyjczyk, mieszkaniec Numidii, starożytnego państwa Berberów w północnej Afryce. [przypis edytorski]

    [4]

    Syrty — dwie zatoki Morza Śródziemnego u północnych wybrzeży Afryki: Wielka Syrta u wybrzeży Libii lub Mała Syrta u wybrzeży Tunezji; Syrtów: dziś popr. forma D.: Syrt. [przypis edytorski]

    [5]

    odmiał — piaszczysta wydma, łacha przesunięta przez wiatr na ląd. [przypis edytorski]

    [6]

    Kolchida — historyczna nazwa krainy na wybrzeżu Morza Czarnego, na terenie dzisiejszej Gruzji. [przypis edytorski]

    [7]

    Hydaspes — obecnie Dźhelam, rzeka w północnych Indiach i Pakistanie. [przypis edytorski]

    [8]

    apulski — od Apulia, kraina historyczna w starożytnej Italii, w jednym z apulskich miast urodził się Horacy. [przypis edytorski]

    [9]

    Juba II (52 p.n.e.–23 n.e.) — władca Numidii od 30 p.n.e., kiedy Oktawian August przywrócił temu krajowi niezależność; w 25 p.n.e. Juba otrzymał od Rzymian tron sąsiedniej Mauretanii, zaś Numidia została ponownie prowincją rzymską. [przypis edytorski]

    Zamknij
    Proszę czekać…
    x