Dzisiaj aż 13,496 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach.
Dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia!
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza | przypisy tradycyjne
Według kwalifikatora: wszystkie | arabski | architektura | białoruski | biologia, biologiczny | chemiczny | czasownik | czeski | dawne | francuski | frazeologia, frazeologiczny | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | historia, historyczny | hiszpański | ironicznie | łacina, łacińskie | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | niemiecki | poetyckie | pogardliwe | potocznie | przenośnie | przestarzałe | regionalne | rodzaj nijaki | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | staropolskie | ukraiński | włoski | żartobliwie | żeglarskie
Według języka: wszystkie | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 9099 przypisów.
zmilkłabyś raczy — iron. racz zamilknąć; lepiej byś zamilkła. [przypis edytorski]
zmilkły — dziś popr.: zamilkły. [przypis edytorski]
zmilknij — dziś popr.: zamilknij. [przypis edytorski]
zmiłować — tu: rozmiłować. [przypis edytorski]
Zmiłuj się nade mną, o Boże, bo mię chce pochłonąć człowiek. [przypis redakcyjny]
zminotauryzować — patrz: Fizjologia małżeństwa, Rozmyślanie VII. [przypis tłumacza]
Zmiotka — po łac. Peniculus, oznacza coś w rodzaju szczotki do zmiatania okruchów ze stołu (o czym mówi sam pasożyt w w. 78–79), a może też oznaczać szczotkę czy jakiś pędzel do czyszczenia obuwia (o czym mowa w w. 393). Jest to jedno z niewielu czysto łacińskich imion osób u Plauta. Takież są czasem imiona pasożytów w innych komediach Plauta — Saturio: „Nasytek” („na pośmiewisko sprzeczne z naturą nazwisko”), Curculio: „Wołek” (toczący zboże). [przypis tłumacza]
Zmires — pieśni śpiewane przy stole podczas uczty sobotniej. [przypis tłumacza]
Zmires — pochwalna pieśń śpiewana podczas spożywania posiłków w sobotę. [przypis tłumacza]
zmitręża się — marnuje się. [przypis redakcyjny]
zmitrężyć — stracić, zmarnować; tu: nie dotrzymać. [przypis edytorski]
zmitrężyć — zmarnować czas, opóźnić się. [przypis edytorski]
zmitrężyć — zmarnować czas. [przypis edytorski]
zmitrężyć — zmarnować. [przypis edytorski]
zmitrężyć — zmarnować, stracić. [przypis edytorski]
zmitygować — powstrzymać się od gwałtownej reakcji. [przypis edytorski]
zmitygować się — powstrzymać się od gwałtownej reakcji. [przypis edytorski]
zmitygować — spowodować, by ktoś zachowywał się mniej gwałtownie, uspokoić. [przypis edytorski]
zmleć — dziś: zemleć (od czas. mleć); zmielić na mąkę. [przypis edytorski]
zmleło — dziś: zmełło; od czas.: mleć. [przypis edytorski]
zmlenia — dziś: zmielenia. [przypis edytorski]
Zmniejsza długość tychże żyłek — Wiadomo, że kurczy żelazo. [przypis autorski]
zmniejszona septyma — akord muzyczny. [przypis edytorski]
zmocnicie — dziś popr. forma trybu rozkazującego: wzmocnijcie. [przypis redakcyjny]
zmocnić się (daw.) — wzmocnić się. [przypis edytorski]
zmocnić (starop.) — oprzeć. [przypis redakcyjny]
zmocnieć — nabrać mocy, siły. [przypis edytorski]
zmoderować — tu: powściągnąć, ukrócić, zdyscyplinować, złagodzić; por. fr. modérer). [przypis edytorski]
zmodnieć — dostosować się do współczesnej mody. [przypis edytorski]
Zmonitować — napomnieć. [przypis redakcyjny]
zmora — mara; w słowiańskich i nordyckich wierzeniach pół demoniczna istota, która męczy śpiącego w nocy, wysysając z niego krew. [przypis edytorski]
zmordowany łowy — dziś popr. forma N.lm: (…) łowami. [przypis edytorski]
Zmorski, Roman (1822–1867) — poeta, tłumacz i badacz folkloru działający w okresie romantyzmu, zwolennik panslawizmu, w twórczości odwołujący się do liryki ludowej Mazowsza, przejawiający też upodobanie do makabry; członek Cyganerii Warszawskiej. [przypis edytorski]
zmowa — tu: zaręczyny. [przypis redakcyjny]
zmoże (gw.) — przygnębi, przemoże. [przypis autorski]
zmożniać — powiększać, nasilać. [przypis edytorski]
zmożon (daw.) — tu: forma krótsza przymiotnika r.m., z końcówką zerową, użyta w celu utrzymania rytmu jedenastozgłoskowca; forma podst.: zmożony (tj. pokonany). [przypis edytorski]
zmożony — pokonany. [przypis edytorski]
zmóc (daw.) — pokonać, przewalczyć. [przypis edytorski]
zmóc (daw.) — pokonać. [przypis edytorski]
zmóc — pokonać. [przypis edytorski]
zmóc się (daw.) — wzmocnić się. [przypis edytorski]
zmóc (starop.) — potrafić; co kto zmoże i jako kto może: co kto potrafi i jak może. [przypis edytorski]
zmóc — wzmóc, wzmocnić. [przypis edytorski]
zmódz — dziś popr.: zmóc, tj. pokonać. [przypis edytorski]
zmóg — zmógł; pokonał. [przypis edytorski]
zmógł — dziś: przemógł a. wzmógł. [przypis edytorski]
zmówiny (daw.) — rozmowa swata z panną i jej rodzicami o zawarciu małżeństwa; oświadczyny; zaręczyny. [przypis edytorski]
zmówiny (daw.) — zaręczyny. [przypis edytorski]
zmówiny — rozmowa swata z panną i jej rodzicami o zaręczynach. [przypis edytorski]
zmówiona (daw.) — zaręczona. [przypis edytorski]
zmówiony (daw.) — zaręczony. [przypis edytorski]
zmówne (starop.) — w porozumieniu, za obopólną zgodą. [przypis edytorski]
ZMP — Związek Młodzieży Polskiej, polityczna organizacja młodzieżowa funkcjonująca w latach 1948–1957, wspierająca władze Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. [przypis edytorski]
zmrocze (rzad.) — mrok, mroczne miejsce. [przypis edytorski]
zmrużek (daw.) — ciuciubabka, zabawa dziecięca. [przypis edytorski]
zmrużka (neol.) — rzecz. utworzony od czas. mrużyć; mieć przymknięte oczy. [przypis edytorski]
zmudzić — ociągać się. [przypis redakcyjny]
zmurszały — sypiący się, kruszący się z powodu rozkładu (o drewnie lub murach). [przypis edytorski]
zmuszając wszystkich — tj. bez względu na stan społeczny, tak samo jak i w Atenach. [przypis tłumacza]
Zmuszeni pośród obcych się wałęsać — w późn. wyd. zweryfikowano tłumaczenie, zmieniając ten wers na następujący: „Wędrując smętnie ze złożoną bronią”. [przypis edytorski]
zmuśże — konstrukcja z partykułą wzmacniającą -że. [przypis edytorski]
zmyć bez ługu — daw. przysłowie: oszukać. [przypis redakcyjny]
zmydlić — koń zmydlony: spieniony. [przypis redakcyjny]
zmykacze grujerscy — Załoga z hrabstwa Gruyere, w bitwie w r. 1544 z wojskami cesarza. [przypis tłumacza]
zmykać się — pełzać, ślizgać się. [przypis redakcyjny]
zmykać — spuszczać ze smyczy. [przypis redakcyjny]
zmykać — ściągać, kraść. [przypis redakcyjny]
zmykać — tu: sprowadzać ze stanowisk. [przypis redakcyjny]
zmykać — tu: ściągać, ukrywać, usuwać. [przypis redakcyjny]
zmykają ci drodzy z szeregu — gra słów: uciekają z szeregu drodzy podwładni i ubywa drogich pokarmów. [przypis tłumacza]
zmylić się (daw.) — pomylić się; popełnić błąd. [przypis edytorski]
zmylić — tu: stracić. [przypis redakcyjny]
zmysł — tu w znaczeniu ogólnym: zmysły. [przypis redakcyjny]
zmysłom dwoiaką roskoszą opitem (starop.) — zmysłom opitym [upitym] dwojaką rozkoszą. [przypis redakcyjny]
zmysłowie — zmysłowo, w sposób przemawiający do zmysłów. [przypis edytorski]
zmysły (starop.) — oboczna forma pisowni występująca w staropolszczyźnie XVI w. u Reja: smysły. [przypis edytorski]
zmysły tylko — źródłem poznania są jedynie wrażenia zmysłowe, tj. wynik działania podrażnień zewnętrznych, których źródło (istota rzeczy) jest niepoznawalna; teoria poznania sensualistyczna Locke'a, rozwinięta przez Condillaka; por. Uwagi, str. 14 n. [przypis redakcyjny]
zmyślać — tu: pozorować. [przypis edytorski]
zmyślając (starop.) — tu: udając. [przypis edytorski]
zmyślnej — wymyślnej. [przypis redakcyjny]
zna cały Przybyszewski — tzn. wszystkie utwory Przybyszewskiego; ostatnie lata przed Weselem były w Krakowie pod urokiem „przybyszewszczyzny”: stąd dowód na „nowoczesność” panny Racheli. [przypis redakcyjny]
Zna — tu: uważa za. [przypis edytorski]
znachodzą się (daw.) — znajdują się. [przypis edytorski]
znachodzi — dziś popr.: znajduje. [przypis edytorski]
znachodzi się (daw.) — znajduje się, napotyka się. [przypis edytorski]
znachodzić (daw.) — dziś: znajdować. [przypis edytorski]
znachodzić (daw.) — znajdować, natrafiać na coś. [przypis edytorski]
znachodzić (daw.) — znajdować. [przypis edytorski]
znachodzić (daw.) — znajdować; tu: spotykać. [przypis edytorski]
znachodzić (daw.) — znaleźć. [przypis edytorski]
znachodzić — dziś popr.: znajdować. [przypis edytorski]
znachodzić — dziś: znajdować, natrafiać na coś. [przypis edytorski]
znachodzić — dziś: znajdować. [przypis edytorski]
znachodzić się (daw.) — znajdować się. [przypis edytorski]
znachodzić się (daw.) — znaleźć się; tu: zachowywać się odpowiednio. [przypis edytorski]
znachodzić się — znajdować się. [przypis edytorski]
znachodzić — znajdować. [przypis edytorski]
znachodzić — znajdować; znaleźć. [przypis edytorski]
znachodził (daw.) — forma 3.os.lp r.m.: znajdował. [przypis edytorski]
