Wolne Lektury potrzebują pomocy...

Dzieciaki korzystające z Wolnych Lektur potrzebują Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas jedynie 424 osób.

Aby działać, potrzebujemy 1000 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Wybierz kwotę wsparcia
Tym razem nie pomogę
Dołącz

Dzisiaj aż 15 770 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach — dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia [kliknij, by dowiedzieć się więcej]

x
Psalm XXXV → ← Psalm XXXIII

    Wespazjan KochowskiPsalmodia polskaPsalm XXXIV

    Domine ne in furore Tuo arguas me[1].

    Psalm 37[2]

    Do miłosiernego Pana w utrapieniu apelacja

    1

    Panie, nie w popędliwości Twojej strofuj mię, ani w słusznym gniewie bierz pomstę z przesądzonego winowajcy.

    2

    Znam się, żem Ci dał umyślną do urazy okazją[3], z ciężkiem przewinieniem zarobił na karę.

    3

    I stąd strzały Twoje, jako w celu wszelakiej nieprawości, utchnęły we mnie; a ręka Twoja silna zmocniła[4] się nade mną.

    4

    Nie masz zdrowia w ciele mojem dla złości moich; dopieroż uspokojenia na umyśle dla przeszłych zbrodni pamięci.

    5

    Tak strapiony i zniszczony na umyśle bolałem, najbardziej na to, żem był łaski pobudzającej niegodnym.

    6

    Atoli[5] w nadzieję uzdrowienia rzekłem: niechajże ciało cierpi, które się w proch rozsypać musi, byle się tym cierpcem[6] dusza jakkolwiek z długu wypłaciła.

    7

    Panie, przed Tobą jest wszelka żądość moja, a wzdychanie moje u Ciebie nie jest tajne.

    8

    Gdy bez Ciebie, Boże mój, jestem niczem, a bywszy[7] niczem, jestem do powołania tępym i zdrewniałym do poprawy żywota.

    9

    Zamięszanego znak rozumu, gdy dobrego obierać nie umiem; a skażonej woli dowód, kiedy się złego chronić nie chcę.

    10

    I stąd przyznaję, że niegodnie żyjąc, godnie cierpię, a ustawicznie grzesząc, słuszne z grzechu karanie ponoszę.

    11

    W Tobie tedy, Panie, i w miłosierdziu Twojem wszystka nadzieja moja, że tu ukarawszy na onym świecie, przepuścisz winowajcy.

    12

    Nie racz się obruszać, Stwórco, gdy z krewkości upadamy; a chciej ratować, Zbawicielu, gdy pokornie suplikujemy[8].

    13

    Bowiem jeżeli żałujesz mizernego człowieka upadku, a coć przeszkodzi, który wszystko możesz, żebyś się nie miał cieszyć z podźwignienia[9] kreatury Twojej?

    14

    Nie opuszczaj mię, Panie Boże mój, i nie odstępuj, Zbawicielu, zguby bliskiego.

    15

    Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi świętemu. Jako była początku, tak i teraz, i zawsze, i na wieki wieków, Amen.

    Przypisy

    [1]

    Domine ne in furore Tuo arguas me (łac.) — Nie karć mnie, Panie, w Twoim gniewie; Psalm 38. [przypis edytorski]

    [2]

    Psalm 37 — w dzisiejszej numeracji np. wg. Biblii Tysiąclecia: Psalm 38. [przypis edytorski]

    [3]

    okazją (daw. forma) — dziś B. lp r.ż.: okazję. [przypis edytorski]

    [4]

    zmocnić się (daw.) — wzmocnić się. [przypis edytorski]

    [5]

    atoli (daw.) — jednak, jednakże. [przypis edytorski]

    [6]

    cierpcem — cierpieniem. [przypis edytorski]

    [7]

    bywszy (daw. forma) — dziś: będąc. [przypis edytorski]

    [8]

    suplikować (daw.) — prosić, wnosić prośbę, błagać. [przypis edytorski]

    [9]

    podźwignienie (daw. forma) — dziś: podźwignięcie; wydźwignięcie. [przypis edytorski]

    Zamknij
    Proszę czekać…
    x