Oferta dla Przyjaciół Wolnych Lektur...

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do specjalnych publikacji współczesnych autorek i autorów wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur.

TAK, chcę dołączyć!
Nie, rezygnuję z tej oferty
Ankieta czytelników Wolnych Lektur

Wypełnij ankietę i pomóż nam rozwijać Wolne Lektury. Zajmie Ci to kilka minut, a nam pomoże stworzyć bibliotekę, która odpowiada na potrzeby naszych Czytelników i Czytelniczek.

x
Psalm XXXV → ← Psalm XXXIII

    Wespazjan KochowskiPsalmodia polskaPsalm XXXIV

    Domine ne in furore Tuo arguas me[1].

    Psalm 37[2]

    Do miłosiernego Pana w utrapieniu apelacja

    1

    Panie, nie w popędliwości Twojej strofuj mię, ani w słusznym gniewie bierz pomstę z przesądzonego winowajcy.

    2

    Znam się, żem Ci dał umyślną do urazy okazją[3], z ciężkiem przewinieniem zarobił na karę.

    3

    I stąd strzały Twoje, jako w celu wszelakiej nieprawości, utchnęły we mnie; a ręka Twoja silna zmocniła[4] się nade mną.

    4

    Nie masz zdrowia w ciele mojem dla złości moich; dopieroż uspokojenia na umyśle dla przeszłych zbrodni pamięci.

    5

    Tak strapiony i zniszczony na umyśle bolałem, najbardziej na to, żem był łaski pobudzającej niegodnym.

    6

    Atoli[5] w nadzieję uzdrowienia rzekłem: niechajże ciało cierpi, które się w proch rozsypać musi, byle się tym cierpcem[6] dusza jakkolwiek z długu wypłaciła.

    7

    Panie, przed Tobą jest wszelka żądość moja, a wzdychanie moje u Ciebie nie jest tajne.

    8

    Gdy bez Ciebie, Boże mój, jestem niczem, a bywszy[7] niczem, jestem do powołania tępym i zdrewniałym do poprawy żywota.

    9

    Zamięszanego znak rozumu, gdy dobrego obierać nie umiem; a skażonej woli dowód, kiedy się złego chronić nie chcę.

    10

    I stąd przyznaję, że niegodnie żyjąc, godnie cierpię, a ustawicznie grzesząc, słuszne z grzechu karanie ponoszę.

    11

    W Tobie tedy, Panie, i w miłosierdziu Twojem wszystka nadzieja moja, że tu ukarawszy na onym świecie, przepuścisz winowajcy.

    12

    Nie racz się obruszać, Stwórco, gdy z krewkości upadamy; a chciej ratować, Zbawicielu, gdy pokornie suplikujemy[8].

    13

    Bowiem jeżeli żałujesz mizernego człowieka upadku, a coć przeszkodzi, który wszystko możesz, żebyś się nie miał cieszyć z podźwignienia[9] kreatury Twojej?

    14

    Nie opuszczaj mię, Panie Boże mój, i nie odstępuj, Zbawicielu, zguby bliskiego.

    15

    Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi świętemu. Jako była początku, tak i teraz, i zawsze, i na wieki wieków, Amen.

    Przypisy

    [1]

    Domine ne in furore Tuo arguas me (łac.) — Nie karć mnie, Panie, w Twoim gniewie; Psalm 38. [przypis edytorski]

    [2]

    Psalm 37 — w dzisiejszej numeracji np. wg. Biblii Tysiąclecia: Psalm 38. [przypis edytorski]

    [3]

    okazją (daw. forma) — dziś B. lp r.ż.: okazję. [przypis edytorski]

    [4]

    zmocnić się (daw.) — wzmocnić się. [przypis edytorski]

    [5]

    atoli (daw.) — jednak, jednakże. [przypis edytorski]

    [6]

    cierpcem — cierpieniem. [przypis edytorski]

    [7]

    bywszy (daw. forma) — dziś: będąc. [przypis edytorski]

    [8]

    suplikować (daw.) — prosić, wnosić prośbę, błagać. [przypis edytorski]

    [9]

    podźwignienie (daw. forma) — dziś: podźwignięcie; wydźwignięcie. [przypis edytorski]

    Close
    Please wait...
    x