Dzisiaj aż 13,496 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach.
Dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia!

Wesprzyj!

Przypisy

Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza

Według kwalifikatora: wszystkie | anatomiczne | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | białoruski | biologia, biologiczny | bez liczby pojedynczej | botanika | celtycki | chemiczny | czasownik | czeski | dawne | drukarstwo, drukowany | dziecięcy | ekonomiczny | filozoficzny | fizyka | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geografia, geograficzny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | handel, handlowy | hebrajski | hinduski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | ironicznie | islandzki | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | matematyka | medyczne | mineralogia | mitologia | mitologia germańska | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | nieodmienny | niemiecki | norweski | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | polski | polityczny | portugalski | pospolity | potocznie | prawo, prawnicze | przenośnie | przestarzałe | przymiotnik | przysłowiowy | psychologia, psychologiczny | regionalne | religijny, religioznawstwo | rodzaj męski | rodzaj nijaki | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzeczownik | rzymski | środowiskowy | staropolskie | starożytny | szwedzki | teatralny | techniczny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | wulgarne | żartobliwie | zdrobnienie | żeglarskie | zoologia

Według języka: wszystkie | polski


Znaleziono 13826 przypisów.

konfident (daw., z łac.) — tu: zaufany przyjaciel, powiernik (dziś: donosiciel). [przypis edytorski]

konfident (daw., z łac.) — zaufany przyjaciel, powiernik (dziś: donosiciel). [przypis edytorski]

konfident (z łac., daw.) — tu: zaufany przyjaciel, ktoś, na kim można polegać, powiernik (dziś: donosiciel). [przypis edytorski]

konfident (z łac., daw.) — tu: zaufany przyjaciel, ktoś, na kim można polegać, powiernik (dziś: donosiciel). [przypis edytorski]

konfortować (daw., z łac.) — pokrzepiać, pocieszać. [przypis edytorski]

konfundować (daw.) — zawstydzać. [przypis edytorski]

konfundujący (daw.) — zawstydzający, zbijający z tropu. [przypis edytorski]

konfuzja (daw.) — zagubienie, zakłopotanie. [przypis edytorski]

konfuzja (daw.) — zmieszanie, zakłopotanie; zamieszanie, chaos. [przypis edytorski]

koniarek (daw.) — pastuch koni. [przypis edytorski]

konifery (daw.) — drzewa iglaste. [przypis edytorski]

koniuszczek (daw.) — zdrobnienie od koniuszek; dziś raczej: koniuszeczek. [przypis edytorski]

konkieta (daw., z fr. conquête: zdobycie, zdobycz) — podbój miłosny. [przypis edytorski]

konkury (daw.) — starania się o rękę kobiety. [przypis edytorski]

konopacić (daw.) — zatykać szczeliny kłakami z konopi. [przypis edytorski]

konserwacja (daw., z łac.) — zachowanie, utrzymanie. [przypis edytorski]

konserwować (daw.) — tu: zachować. [przypis edytorski]

konserwować (daw., z łac.) — przechowywać w niezmienionym, nienaruszonym stanie. [przypis edytorski]

konserwować (daw., z łac.) — zachowywać. [przypis edytorski]

konskrypcja (daw.) — pobór do wojska. [przypis edytorski]

konskrypcjonista (daw., z łac.) — poborowy, mężczyzna podlegający poborowi do wojska. [przypis edytorski]

konsola (daw.) — tu: ozdobny stolik pod lustro. [przypis edytorski]

konsulostwo (daw.) — urząd konsula, konsulat. [przypis edytorski]

konsyderacja (daw.) — szacunek, poważanie. [przypis edytorski]

konsyderacja (daw.) — szacunek, poważanie wśród ludzi. [przypis edytorski]

konsyderacja (daw., z łac.) — szacunek, poważanie. [przypis edytorski]

konsyderować (daw.) — poważać, szanować. [przypis edytorski]

konsyliarz (daw.) — członek rady, doradca (por. konsylium); lekarz, doktor. [przypis edytorski]

konsyliarz (daw.) — lekarz, doktor; ogólnie: radca, doradca. [przypis edytorski]

konsyliarzowa (daw.) — żona lekarza. [przypis edytorski]

konsylium (daw., z łac.) — rada, doradzanie; narada w jakiejś ważnej sprawie. [przypis edytorski]

konsystorz (daw.) — kuria biskupia, podległy biskupowi kościelny urząd administracyjny i sądowniczy; do kompetencji sądu konsystorskiego należało m.in. orzekanie w sprawach o unieważnienie małżeństwa. [przypis edytorski]

konsystorz (daw.) — kuria biskupia, podległy biskupowi kościelny urząd administracyjny i sądowniczy; do kompetencji sądu konsystorskiego należało np. orzekanie w sprawach o unieważnienie małżeństwa. [przypis edytorski]

konsystorz (daw.) — kuria biskupia, podległy biskupowi kościelny urząd administracyjny i sądowniczy. [przypis edytorski]

konsystować (daw.) — stacjonować. [przypis edytorski]

kontenans (daw.) — pewność siebie. [przypis edytorski]

kontenans (daw., z fr.) — pewność siebie, odwaga. [przypis edytorski]

kontenans (daw., z fr.) — pewność siebie, odwaga. [przypis edytorski]

kontenta (daw., z łac.) — zadowolona. [przypis edytorski]

kontent (daw.) — zadowolony. [przypis edytorski]

kontenteca (daw., z wł.) — zadowolenie. [przypis edytorski]

kontentować (daw.) — cieszyć, zadowalać. [przypis edytorski]

kontentować się (daw.) — być zadowolonym. [przypis edytorski]

kontentujący (daw.) — zadawalający. [przypis edytorski]

konterfekt (daw.) — obrazek, portret. [przypis edytorski]

konterfekt (daw.) — portret, podobizna. [przypis edytorski]

konterfekt (daw.) — wizerunek, portret. [przypis edytorski]

konterfekt (daw., z łac.) — wizerunek, obraz, portret. [przypis edytorski]

kontramarka (daw.) — znaczek, numerek otrzymywany przy oddawaniu ubrania na przechowanie personelowi w teatrze, sali koncertowej itp. [przypis edytorski]

kontramarkarnia (daw.) — szatnia; od kontramarka (daw.): znaczek, numerek otrzymywany przy oddawaniu ubrania na przechowanie personelowi w teatrze, sali koncertowej itp. [przypis edytorski]

kontrowersja (daw.) — różnica zdań, rozbieżność stanowisk a. sądów; polemika, spór, dyskusja. [przypis edytorski]

kontusz (daw.) — staropolski strój męski. [przypis edytorski]

konwikcja (daw., z łac.) — przekonanie. [przypis edytorski]

konwikcja (daw., z łac.) — wykazanie, udowodnienie komuś winy; pewność, przekonanie co do czegoś. [przypis edytorski]

kopasz (daw.) — dziś popr. forma: kopiesz. [przypis edytorski]

kopercaki (gw.) a. koperczaki (daw.) — zaloty; „palić koperczaki” oznacza „zalecać się”. [przypis edytorski]

koperczaki (daw.) — zaloty; palić koperczaki: zalecać się. [przypis edytorski]

koperczaki (daw.) — zaloty; stroić koperczaki: zalecać się. [przypis edytorski]

kopieniak (daw., z węg. köpenyeg) — peleryna, płaszcz bez rękawów. [przypis edytorski]

korab (daw.) — łódź, okręt. [przypis edytorski]

korab (daw.) — okręt, statek, łódź. [przypis edytorski]

korab (daw.) — okręt, statek. [przypis edytorski]

korbacz (daw.) — bat, bicz; uderzenie biczem. [przypis edytorski]

korbacz (daw.) — bicz z długim rzemieniem. [przypis edytorski]

korcy (daw.) — dziś D. lm.: korców; korzec: daw. jednostka objętości produktów sypkich (ziarna, mąki itp.), licząca w XIX w. ok. 128 litrów i podzielna na 32 garnce. [przypis edytorski]

korcy (daw.) — dziś forma D.lm.: korców; korzec: daw. jednostka objętości produktów sypkich (ziarna, mąki itp.), licząca w XIX w. ok. 128 litrów i podzielna na 32 garnce. [przypis edytorski]

kordiał (daw.) — lek wzmacniający serce a. trunek. [przypis edytorski]

kordiał (daw.) — lek wzmacniający (szczególnie serce; łac. cor cordis: serce, cordialis: serdeczny); szlachetny trunek. [przypis edytorski]

kordiał (daw.) — lek wzmacniający (szczególnie serce; łac. cor, cordis: serce, cordialis: serdeczny); szlachetny trunek. [przypis edytorski]

kordiał (daw.) — mocny trunek; lek wzmacniający serce. [przypis edytorski]

kordiał (daw.) — mocny trunek lub lek na serce. [przypis edytorski]