Dzisiaj aż 13,496 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach.
Dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia!
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | anatomiczne | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | białoruski | biologia, biologiczny | bez liczby pojedynczej | botanika | celtycki | chemiczny | czasownik | czeski | dawne | drukarstwo, drukowany | dziecięcy | ekonomiczny | filozoficzny | fizyka | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geografia, geograficzny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | handel, handlowy | hebrajski | hinduski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | ironicznie | islandzki | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | matematyka | medyczne | mineralogia | mitologia | mitologia germańska | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | nieodmienny | niemiecki | norweski | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | polski | polityczny | portugalski | pospolity | potocznie | prawo, prawnicze | przenośnie | przestarzałe | przymiotnik | przysłowiowy | psychologia, psychologiczny | regionalne | religijny, religioznawstwo | rodzaj męski | rodzaj nijaki | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzeczownik | rzymski | środowiskowy | staropolskie | starożytny | szwedzki | teatralny | techniczny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | wulgarne | żartobliwie | zdrobnienie | żeglarskie | zoologia
Według języka: wszystkie | English | français | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 116305 przypisów.
łono (daw.) — pierś, serce. [przypis edytorski]
łono (poet.) — pierś. [przypis edytorski]
łono — tu: pierś. [przypis edytorski]
łono (tutaj poet.) — pierś, piersi. [przypis edytorski]
łono (tutaj poet.) — pierś. [przypis edytorski]
łono (tutaj poet.) — piersi. [przypis edytorski]
łony — dziś popr. forma N.lm: łunami. [przypis edytorski]
Łopatin, Herman Aleksandrowicz (1845–1918) — ros. rewolucjonista, dziennikarz i pisarz; uczestnik walk we Włoszech pod wodzą Garibaldiego, członek I Międzynarodówki, przeciwnik Bakunina; w 1870 bezskutecznie usiłował uwolnić Czernyszewskiego z Syberii; podczas jednego z wyjazdów do Rosji aresztowany (1887), skazany na dożywotnie uwięzienie w Twierdzy Szlisselburskiej; po uwolnieniu w 1905 zaprzestał działalności politycznej. [przypis edytorski]
łopatka — tu: wiosło, pagaj. [przypis edytorski]
łopnąć (z ukr.) — uderzyć. [przypis edytorski]
łopota — dziś popr.: łopocze. [przypis edytorski]
łopotający — dziś: łopoczący. [przypis edytorski]
łopuch — łopian, dziko rosnąca lecznicza roślina o dużych liściach. [przypis edytorski]
łopuch — łopian, dziko rosnąca lecznicza roślina o dużych liściach. [przypis edytorski]
łopuch — łopian, dziko rosnąca roślina, której owoce to rzepy: koszyczki pokryte małymi haczykami, łatwo czepiające się futer i ubrań. [przypis edytorski]
Łopuchy lub malwy — po tych słowach w wersji oryginalnej, tzn. angielskiej, i w innych opracowaniach, są jeszcze dwie kwestie: „GONZALO: I był jej królem, cóż wtedy bym zrobił? SEBASTIAN: Dla braku wina — nie byłbyś pijany”. [przypis edytorski]
Łopuszna — wieś w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim. [przypis edytorski]
łosiów, których (…) dotłukiwano — dziś: łosie, które (…) dobijano. [przypis edytorski]
łoskot — hałas. [przypis edytorski]
Łostromecko — popr.: Ostromecko, wieś w pobliżu Bydgoszczy; tu w znaczeniu: butelkowana woda mineralna z Ostromecka. [przypis edytorski]
łosza — samica łosia, klępa. [przypis edytorski]
łoszę — (reg.) źrebię. [przypis edytorski]
łotoć (białorus.) — kaczeniec. [przypis edytorski]
łotry wyciągnęli się — dziś: łotry wyciągnęły się. [przypis edytorski]
łotr żorż — David Lloyd George (1863–1945) premier Wielkiej Brytanii w okresie 1916–1922. [przypis edytorski]
łotrzyki — piraci. [przypis edytorski]
łowca — dziś popr. forma D.lp: łowcy. [przypis edytorski]
Łowczówek — wieś położona w województwie małopolskim, w powiecie tarnowskim; I Brygada Legionów Polskich stoczyła tutaj bitwę. [przypis edytorski]
łowczowie — dziś: łowczy. [przypis edytorski]
łowczy (daw.) — urzędnik dworski odpowiedzialny za organizację polowań. [przypis edytorski]
łowczy — urzędnik zajmujący się organizacją polowania. [przypis edytorski]
łowiec — dziś: łowca, myśliwy. [przypis edytorski]
łowiec — dziś popr.: łowca. [przypis edytorski]
łowiec — dziś popr.: łowca, tj. myśliwy. [przypis edytorski]
łowiec — dziś raczej: łowca. [przypis edytorski]
łowiec — łowca, myśliwy. [przypis edytorski]
Łowi ryby, jak stara przypowieść, w odmącie — przysłowie: łowić ryby w mętnej wodzie. [przypis edytorski]
łowko, moł, tańcujesz, mołodiec (z ros.) — zręcznie, mówi, tańcujesz, zuchu. [przypis edytorski]
łowny (daw.) — zyskowny. [przypis edytorski]
łowóm — dziś popr. forma C. lm: łowom. [przypis edytorski]
łowy — dziś popr.: łowami. [przypis edytorski]
łoża kotarą — w źródle: „twoją kotarą”; zmieniono po porównaniu z innymi wydaniami i opracowaniami. [przypis edytorski]
łoże (daw.) — tu: łożysko. [przypis edytorski]
łoże — łożysko, koryto rzeki. [przypis edytorski]
łoże prokrustowe — narzędzie tortur, których powodem jest dostosowywanie ofiary na siłę do założonego, sztywnego schematu; w mit. gr. zbój Damastes o przydomku Prokrustes („rozciągacz”), syn Posejdona, czyhał na swoje ofiary na drodze z Megary do Aten, porywał podróżnych, a następnie kładł ich na swoim łożu i „dopasowywał” do jego wymiarów: jeśli ich ciało było za krótkie, rozciągał je, jeśli za długie, obcinał jego członki o tyle, o ile wystawały. [przypis edytorski]
łoże — tu: łożysko rzeki. [przypis edytorski]
łoże — tu: podstawa, do której przymocowany jest maszt. [przypis edytorski]
łożnica (daw.) — łóżko, łoże, sypialnia. [przypis edytorski]
łożnica (daw.) — łóżko, łoże, zwłaszcza małżeńskie. [przypis edytorski]
łożnica (daw.) — łoże, sypialnia. [przypis edytorski]
łożnica — duże łoże, zwłaszcza małżeńskie. [przypis edytorski]
łożnica — łoże małżeńskie; sypialnia. [przypis edytorski]
łożyć na kogoś — ponosić wydatki na rzecz kogoś. [przypis edytorski]
łożysko — tu: łóżko, posłanie. [przypis edytorski]
łożysko — tu: legowisko; schronienie zwierzęcia. [przypis edytorski]
łoza (daw.) — wierzba szara; krzew z rodziny wierzbowatych. [przypis edytorski]
łoza — długa gałązka, zwłaszcza wierzbowa, witka. [przypis edytorski]
łoza — długa gałązka, zwłaszcza wierzbowa, witka; tu: chłosta. [przypis edytorski]
łoza — długa gałązka, zwłaszcza wierzbowa, witka, wić; łozina; tu: chłosta. [przypis edytorski]
łoza — gałązki wierzbowe. [przypis edytorski]
łoza — krzew z rodziny wierzbowatych, osiągający wysokość do 5 m; wierzba szara. [przypis edytorski]
łoza — krzew z rodziny wierzbowatych; także: gałązki wierzbowe, tu jako narzędzie chłosty. [przypis edytorski]
łoza — krzew z rodziny wierzbowatych; tu: gałązki wierzbowe, często używane do wyplatania różnych sprzętów (koszyków, mebli itp.). [przypis edytorski]
łoza — odmiana wierzby; tu: rózga wierzbowa. [przypis edytorski]
łoza (pot.) — witki, zarośla wierzbowe. [przypis edytorski]
łoza — wierzba. [przypis edytorski]
łoza — wierzbowe zarośla. [przypis edytorski]
łoza — witka; cienka, długa i sprężysta gałązka (tu: jako narzędzie wykonywania kary chłosty). [przypis edytorski]
łoza — zarośla wierzbowe. [przypis edytorski]
łozina (daw.) — zarośla wierzbowe. [przypis edytorski]
łozina — gałązka wierzby. [przypis edytorski]
łozina — gałązki wierzbowe. [przypis edytorski]
łozina (pot.) — witki wierzbowe. [przypis edytorski]
łozinowy — wykonany z łoziny, czyli z gałązek wierzbowych. [przypis edytorski]
łozowy — wierzbowy, wykonany z witek lub gałęzi wierzby szarej, krzewu z rodziny wierzbowatych. [przypis edytorski]
łozy — wierzbowe zarośla. [przypis edytorski]
łozy — zarośla. [przypis edytorski]
łozy — zarośla wierzbowe. [przypis edytorski]
łozy zarostek — zarośla wierzbowe. [przypis edytorski]
łszczyć się (starop.) — błyszczeć się, lśnić się. [przypis edytorski]
łubek — płytka, do której coś jest przymocowane. [przypis edytorski]
Łubianka (pot.) — siedziba radzieckiej, a potem rosyjskiej służby bezpieczeństwa. [przypis edytorski]
łubiany a. łubowy — wykonany z kory drzewa (w dawnej polszczyźnie zwanej: łub); por. łubianka: prostokątny koszyk wykonany z cienkich pasów kory. [przypis edytorski]
łubiany — wykonany z łuby, czyli tzw. dartki drzewnej: długich, cienkich pasów struganych z miękkiego drewna. [przypis edytorski]
łubiany — wykonany z łuby, czyli tzw. dartki drzewnej: długich, cienkich pasów struganych z miękkiego drewna. [przypis edytorski]
łubiany — wykonany z łuby, czyli tzw. dartki drzewnej: długich, cienkich pasów struganych z miękkiego drewna, służących do wyplatania koszy itp. [przypis edytorski]
łubie — kołczan, pojemnik na strzały. [przypis edytorski]
Łubieński, Tomasz (ur. 1938) — pisarz, dramaturg i eseista. [przypis edytorski]
łubin — roślina o liściach dłoniastych i kwiatach zebranych w sztywne grona. [przypis edytorski]
łubniańskie — z czasów pobytu pana Wołodyjowskiego w Łubniach; Łubnie — miasto na Połtawszczyźnie, na śr.-wsch. Ukrainie, przed 1549 r. rezydencja książąt Wiśniowieckich, w 1655 r. znajdowało się na terytorium zajętym przez Kozaków. [przypis edytorski]
Łubnie — miasto na Połtawszczyźnie, na śr.-wsch. Ukrainie, przed 1549 rezydencja książąt Wiśniowieckich, w 1655 znajdowało się na terytorium zajętym przez Kozaków. [przypis edytorski]
Łubnie — miasto na Połtawszczyźnie, na śr.-wsch. Ukrainie, przed 1549 r. rezydencja książąt Wiśniowieckich, w 1655 r. znajdowało się na terytorium zajętym przez Kozaków. [przypis edytorski]
łubowy (daw.) — wykonany z kory. [przypis edytorski]
łuby — kosze, bagaże. [przypis edytorski]
łuby — kosze; tu: bagaż podróżny. [przypis edytorski]
łuby — ty: opakowanie. [przypis edytorski]
Łucja z Syrakuz (ok. 281–304) — popularna męczennica i święta chrześcijańska z Sycylii, patronka ociemniałych; jej najstarszy spisany żywot pochodzi z V w., a wszystkie szczegóły jej życia są konwencjonalne dla żywotów męczennic z początku IV w. [przypis edytorski]
Łucyja — dziś: Łucja; tu: forma wydłużona (zgodna z daw. wymową) dla zachowania rytmu jedenastozgłoskowca. [przypis edytorski]
Łucyja — Łucja; tu: forma wydłużona (zgodna z daw. wymową) dla zachowania rytmu jedenastozgłoskowca. [przypis edytorski]
łuczniki — dziś popr. forma M. lm: łucznicy. [przypis edytorski]