Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 445 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | anatomiczne | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | białoruski | biologia, biologiczny | bez liczby pojedynczej | botanika | celtycki | chemiczny | czasownik | czeski | dawne | drukarstwo, drukowany | dziecięcy | ekonomiczny | filozoficzny | fizyka | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geografia, geograficzny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | handel, handlowy | hebrajski | hinduski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | ironicznie | islandzki | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | matematyka | medyczne | mineralogia | mitologia | mitologia germańska | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | nieodmienny | niemiecki | norweski | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | polski | polityczny | portugalski | pospolity | potocznie | prawo, prawnicze | przenośnie | przestarzałe | przymiotnik | przysłowiowy | psychologia, psychologiczny | regionalne | religijny, religioznawstwo | rodzaj męski | rodzaj nijaki | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzeczownik | rzymski | środowiskowy | staropolskie | starożytny | szwedzki | teatralny | techniczny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | wulgarne | żartobliwie | zdrobnienie | żeglarskie | zoologia
Według języka: wszystkie | English | français | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 116305 przypisów.
poniewolnie (daw.) — wbrew woli. [przypis edytorski]
ponik — ciek wodny, strumyczek, czasem: znikający pod ziemią. [przypis edytorski]
ponik (daw.) — mały potok, strumyk. [przypis edytorski]
ponik (daw., poet.) — strumyk. [przypis edytorski]
ponik (daw.) — strumyczek. [przypis edytorski]
ponik (daw.) — strumyk. [przypis edytorski]
ponik (gw.) — strumyk. [przypis edytorski]
ponikły — dziś: znikły a. poznikały. [przypis edytorski]
poniknąć — poznikać. [przypis edytorski]
ponik — strumyk; mała rzeczułka. [przypis edytorski]
ponik — strumyk. [przypis edytorski]
ponik — strumyk wypływający spod ziemi lub znikający pod nią. [przypis edytorski]
ponimajcie (z ros.) — zrozumcie. [przypis edytorski]
ponimajesz (…) w zuby (ros.) — rozumiesz, chłopski parobasie (…) rozumiesz, chamskie nasienie (…) Masz w zęby. [przypis edytorski]
Po nim — oby nawet po stu dwudziestu latach — według Biblii (Rdz 6, 3) Bóg ustalił limit ludzkiego życia na 120 lat. [przypis edytorski]
Ponińscy — wielkopolski książęcy ród magnacki herbu Łodzia. [przypis edytorski]
Poniński, Adam (1732–1798) — marszałek sejmu rozbiorowego w l. 1773–1775 oraz podskarbi wielki koronny od 1775 r.; pochodził z rodu szlacheckiego herbu Łodzia, książę od 1774 r., przeor polskiego przeoratu Zakonu Kawalerów Maltańskich, członek loży Parfait Silence, starosta ryczywolski i babimojski, miłośnik gry w karty i hazardzista; jako jeden z przywódców konfederacji radomskiej w Wielkopolsce czerpał wielkie zyski z ogłaszanych w jej imieniu nieuczciwych wyroków sądowych; konsyliarz Rady Nieustającej od 1776 r., zajmował się grabieżą majątku rozwiązanego zakonu jezuitów przeznaczonego na działanie Komisji Edukacji Narodowej (wszedł na sejmie rozbiorowym w skład ustanowionej dla likwidacji majątku pojezuickiego Komisji Rozdawniczej Koronnej); był płatnym agentem ambasady rosyjskiej, ściśle współpracującym z rosyjskimi dyplomatami, Nikołajem Repninem i Otto Magnusem von Stackelbergiem; z tego powodu 1 września 1790 r. został skazany przez Sejm Czteroletni na wygnanie i pozbawienie wszystkich tytułów; wyrok uchyliła 13 maja 1793 r. konfederacja targowicka. Synem marszałka i Józefy Lubomirskiej był książę Adam Poniński (1758/59–1816), poseł na sejm grodzieński, kawaler orderu Virtuti Militari, uczestnik wojny polsko-rosyjskiej 1792 i insurekcji kościuszkowskiej, uczestnik bitwy pod Racławicami i pod Szczekocinem, generał wojsk polskich, fundator pułku podczas powstania. [przypis edytorski]
Poniósł Gonta dzieci swoje, by nikt nie zobaczył, gdzie pochowa syny swoje, i jak Gonta płacze. — informacji o dzieciach Gonty, zabitych w Humaniu, nie potwierdzają źródła historyczne. [przypis edytorski]
poniosłaś — tu skrót od: poniosła się. [przypis edytorski]
poniter (z fr. pointer: punktować; sprawdzać) — uczestnik gry hazardowej grający przeciw bankowi. [przypis edytorski]
ponizać — nawlec na nitkę. [przypis edytorski]
ponizany — dziś: nanizany; nawleczony. [przypis edytorski]
Pon mi razy dwa nie powi (gw.) — Pan mi dwa razy nie powie (nie musi mówić); Stanisław Wyspiański, Wesele, akt II, scena XXV (słowa chłopa Czepca, pisarza gminnego, do Poety z miasta). [przypis edytorski]
ponno a. pono (starop.) — ponoć; podobno. [przypis edytorski]
ponno a. pono (starop.) — prawdopodobnie; zapewne. [przypis edytorski]
ponno a. pono (starop.) — prawdopodobnie; zapewne. [przypis edytorski]
ponnoby się był kusił (starop. forma) — konstrukcja daw. czasu zaprzeszłego, wyrażającego czynność wcześniejszą od pozostałych czynności i stanów zapisanych w czasie przeszłym prostym; znaczenie: pono kusiłby się wcześniej (uprzednio, kiedyś itp.); prawdopodobnie kusiłby się wcześniej. [przypis edytorski]
ponno (starop. forma) — pono, ponoć, podobno, prawdopodobnie. [przypis edytorski]
ponno (starop.) — ponoć, podobno; tu: prawdopodobnie. [przypis edytorski]
ponno (starop.) — pono, ponoć; podobno. [przypis edytorski]
ponno — tu: pono, podobno, ponoć. [przypis edytorski]
ponno — tu: pono, ponoć, podobno, prwdopodobnie. [przypis edytorski]
pono a. ponno (starop.) — pono, ponoć; podobno, prawdopodobnie. [przypis edytorski]
ponocny — mający miejsce nocą; nocny. [przypis edytorski]
po nocy — tu: w nocy; podczas nocy. [przypis edytorski]
pono (daw.) — dzisiaj. [przypis edytorski]
pono (daw., gw.) — chyba, prawdopodobnie, podobno. [przypis edytorski]
pono (daw., gw.) — podobno. [przypis edytorski]
pono (daw., gw.) — podobno; zapewne. [przypis edytorski]
pono (daw., gw.) — ponoć, podobno. [przypis edytorski]
pono (daw., gw.) — ponoć, podobno. [przypis edytorski]
pono (daw.) — podobno, prawdopodobnie. [przypis edytorski]
pono (daw.) — podobno; przecież. [przypis edytorski]
pono (daw.) — podobno. [przypis edytorski]
pono (daw.) — podobno; tu: prawdopodobnie. [przypis edytorski]
pono (daw.) — podobno, tu: zapewne. [przypis edytorski]
pono (daw.) — podobno; zapewne. [przypis edytorski]
pono (daw.) — ponoć, podobno, chyba. [przypis edytorski]
pono (daw.) — ponoć, podobno, prawdopodobnie. [przypis edytorski]
pono (daw.) — ponoć, podobno. [przypis edytorski]
pono (daw.) — ponoć, podobno; tu: prawdopodobnie. [przypis edytorski]
pono (daw.) — ponoć, prawdopodobnie. [przypis edytorski]
pono — daw. ponoć. [przypis edytorski]
pono (daw.) — zdaje się. [przypis edytorski]
pono — dziś: ponoć; podobno. [przypis edytorski]
pono (gw. a. lit.) — ponoć, podobno. [przypis edytorski]
pono (gw., daw.) — prawdopodobnie, zapewne. [przypis edytorski]
pono (gw.) — podobno, najwyraźniej. [przypis edytorski]
pono (gw.) — podobno. [przypis edytorski]
pono (gw.) — podobno, tu raczej w znaczeniu „nawet”. [przypis edytorski]
pono — podobno, prawdopodobnie. [przypis edytorski]
pono — podobno, prawdopodobnie; tu: zapewne. [przypis edytorski]
pono — podobno. [przypis edytorski]
pono — ponoć, podobno. [przypis edytorski]
pono — ponoć; podobno. [przypis edytorski]
ponoś a. ponoć — podobno, zapewne. [przypis edytorski]
ponoś a. pono (daw.) — ponoć, podobno. [przypis edytorski]
ponoś (daw., gw.) — ponoć, podobno. [przypis edytorski]
ponoś — ponoć, podobno. [przypis edytorski]
ponoś — tu: ponoć, podobno. [przypis edytorski]
ponosić — tu: znosić. [przypis edytorski]
ponosi ciężary na rzecz państwa — w oryg. corvées: w średniowieczu oznaczający pańszczyznę, która w wieku XVIII już nie istniała we Francji, zastąpiona czynszami dzierżawnymi; tu termin ten odnosi się do obowiązku wykonywania przez poddanych świadczeń osobistych na rzecz króla, tj. na rzecz państwa jako jego własności, obowiązkowych prac publicznych. [przypis edytorski]
pono (starop.) — prawdopodobnie; zapewne. [przypis edytorski]
ponowa (łow.) — świeżo spadły śnieg, na którym ślady zwierzyny są dobrze widoczne. [przypis edytorski]
„Ponowa” — pismo literackie wydawane w Warszawie w latach 1920–1921, związane z ekspresjonizmem. [przypis edytorski]
ponowek — księżyc w nowiu. [przypis edytorski]
ponowny (daw.) — tu: następny po nowiu. [przypis edytorski]
pon pedzieli (gw.) — pan powiedzieli (grzecznościowa forma lm. czasownika); pan powiedział. [przypis edytorski]
pons nr 4 — zapewne: określenie odcienia czerwieni stosowane w przemyśle tekstylnym. [przypis edytorski]
ponsowy (daw.) — dziś popr.: pąsowy. [przypis edytorski]
Pons — trump.: Ponas. [przypis edytorski]
ponszo a. ponczo — rodzaj okrycia wierzchniego, opończy z otworem na głowę, bez rękawów. [przypis edytorski]
Pontano, Giovanni, łac. Ioannes Iovianus Pontanus (1426–1503) — włoski poeta i humanista. [przypis edytorski]
Ponte dei Sospiri (wł.) — Most Westchnień, most w Wenecji, którego nazwa pochodzi od westchnień (sospiri) więźniów spoglądających po raz ostatni na Wenecję w drodze do sali sądowej. [przypis edytorski]
Ponte dei Sospiri (wł.) — Most Westchnień, najbardziej znany most w Wenecji, łączący Pałac Dożów z budynkiem daw. więzienia (Piombi); wybudowany w 1614 r., białokamienny, wspierający się na arkadowym łuku, zamknięty i zadaszony, wewnątrz prowadzą dwa korytarze przedzielone ścianą; przez jego okna więźniowie prowadzeni przed sąd mieli ostatnią okazję spojrzeć na miasto. [przypis edytorski]
Ponte dei Sospiri (wł.) — Most Westchnień, najbardziej znany most w Wenecji, zbudowany w 1600 nad kanałem Rio di Palazzo; przeprowadzano przez niego skazańców z sali sądowej w Pałacu Dożów do znajdującego się po drugiej stronie więzienia. [przypis edytorski]
Ponte Molle a. Ponte Milvio — jeden z najstarszych mostów rzymskich. [przypis edytorski]
Ponte Rialto — słynny most na jednym z kanałów w Wenecji. [przypis edytorski]
ponter — wyżeł. [przypis edytorski]
Ponte Sisto — dosł. Most Sykstusa; most nad Tybrem w Rzymie, łączący Zatybrze z resztą miasta, wzniesiony w 1475 r. na polecenie papieża Sykstusa IV; wspomnianą tu „złą sławę” miałby może ze względu na prostytutki, które na nim czekały na klientów; Sam Ponte Sisto nie pocałowałby go, choćby i mógł nadzieję żywić, że dzięki temu straci swą złą sławę: w oryginale mamy: Pontesisto (pisane łącznie): zapewne nazwisko (albo przypisanie do miejsca) jakiegoś lokalnego bohatera, okrytego niezbyt dobrą sławą. [przypis edytorski]
Ponte Sisto — most nad Tybrem w Rzymie. [przypis edytorski]
ponte storto (wł.) — wygięty most. [przypis edytorski]
Ponte Vecchio (wł.) — Most Złotników, najstarszy florencki most na rzece Arno, zabudowany niewielkimi budynkami. [przypis edytorski]
Ponte Vecchio (wł. Stary Most) — najstarszy z mostów Florencji, na rzece Arno. [przypis edytorski]
ponte (wł.) — most. [przypis edytorski]
ponticello (wł.) — mostek. [przypis edytorski]
pontifex (łac.) — kapłan. [przypis edytorski]
pontifex maximus (łac.) — najwyższy kapłan. [przypis edytorski]
„Pontificale Romanum”, „Pontyfikał rzymski” — rzymskokatolicka księga liturgiczna zawierająca modlitwy, ceremonie i obrzędy odprawiane przez papieży, biskupów i opatów. [przypis edytorski]
Pont — kraina historyczna w Azji Mniejszej, na płd.-wsch. wybrzeżu M. Czarnego. [przypis edytorski]