Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 450 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | architektura | biologia, biologiczny | botanika | chemiczny | czeski | dawne | francuski | geografia, geograficzny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | hinduski | hiszpański | japoński | łacina, łacińskie | liczba mnoga | matematyka | medyczne | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | poetyckie | pogardliwe | portugalski | potocznie | przenośnie | przestarzałe | regionalne | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzymski | staropolskie | teatralny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | zdrobnienie | żeglarskie
Według języka: wszystkie | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 5244 przypisów.
rana (…) w Antenorydzie była mi zadana — Cień tu mówiący jest Jakub z Kassero, obywatel z miasta Fano; markgraf Azzo d'Este przy Oriaco w okolicy Padwy, dawniej zwanej Antenorydą od Antenora, założyciela Padwy, zamordować go rozkazał. [przypis redakcyjny]
rana* — wczesna. [przypis redakcyjny]
rançon du génie (fr.) — cena za genialność. [przypis edytorski]
ranchero (hiszp.) — farmer. [przypis edytorski]
rancune (fr.) — mściwość, złośliwość. [przypis edytorski]
rancune (fr.) — złośliwość, mściwość. [przypis edytorski]
randewu (z fr.) — spotkanie (w rękopisie: randewo). [przypis redakcyjny]
Ranek i wieczór — utwór należy do cyklu sonetów powstałych pod bezpośrednim wpływem Petrarki, stanowiących albo poetycką parafrazę utworu poety renesansowego, albo rozwinięcie (jak w tym przypadku) przejętego od włoskiego mistrza motywu. [przypis redakcyjny]
ranga czynownicza — oficjalna ranga oficerów i urzędników państwowych w carskiej Rosji, ujęta w tabeli rang, przewidującej 14 stopni; z ros. чин: ranga, oficjalna pozycja osoby, stąd czynownik: urzędnik państwowy. [przypis edytorski]
ranga — tu: stanowisko w hierarchii urzędniczej. [przypis edytorski]
rania — dziś popr.: rana. [przypis edytorski]
raniec (daw. reg.) — prostokątna torba na książki, tornister. [przypis edytorski]
raniec (ros. raniec, z niem.) — tornister. [przypis redakcyjny]
raniec — tornister. [przypis autorski]
raniej (daw., reg.) — wcześniej. [przypis edytorski]
raniej (daw.) — wcześniej. [przypis edytorski]
raniej — dziś: wcześniej. [przypis edytorski]
raniej (gw.) — wcześniej. [przypis edytorski]
raniejszy (daw.) — wcześniejszy. [przypis edytorski]
ranion — dziś popr.: raniony. [przypis edytorski]
rani (sanskr.) — żona radży, księżna. [przypis edytorski]
Rani — żona radży. [przypis edytorski]
rankor (daw.) — gniew, uraza. [przypis redakcyjny]
rankor (daw.) — gniew, żal, złość. [przypis edytorski]
rankor (daw.) — gniew, zwada. [przypis edytorski]
rankor (daw.) — silne uczucie gniewu, złości, żalu; silne pragnienie czegoś. [przypis edytorski]
rankor (daw.) — uraza, gniew. [przypis redakcyjny]
rankor (daw.) — uraza, żal, zawziętość. [przypis edytorski]
rankor (daw.) – uraza, złość, gniew. [przypis edytorski]
rankor (daw.) — wściekłość, uraza, gniew. [przypis edytorski]
rankor (daw.) — żal, złość. [przypis edytorski]
rankor (daw., z łac.) — uraza, złość, gniew. [przypis edytorski]
rankor — gniew, złość, zapalczywość. [przypis edytorski]
rankor (starop.) — gniew, złość. [przypis edytorski]
rankor — uraza, zawziętość. [przypis redakcyjny]
rankor — wściekłość, uraza, gniew; także neutralnie: zapał. [przypis edytorski]
rankor — żal, uraza. [przypis redakcyjny]
rankor (z łac.) — gniew, uraza. [przypis edytorski]
ranku — dziś popr. forma D. lp: ranka. [przypis edytorski]
ranna (z ros.) — wczesna. [przypis autorski]
rannemi — dziś popr.: rannymi. [przypis edytorski]
ranne (starop. forma) — dziś popr. B.lm: rannych. [przypis edytorski]
ranność (neol.) — tu: potencjalna podatność na zranienie. [przypis edytorski]
ranny — tu: wczesny. [przypis edytorski]
rano (daw.) — wcześnie. [przypis edytorski]
Ranowie — plemię zachodniosłowiańskie, zamieszkujące wyspę Rugię. [przypis redakcyjny]
ransza — szałas, chata. [przypis edytorski]
rantia — prawdop. okup. [przypis edytorski]
ranunkuł — rodzaj kwiatu o barwie żółtej lub pomarańczowej. [przypis edytorski]
rany (daw.) — wczesny. [przypis edytorski]
rany — dziś popr. forma N. lm: ranami. [przypis edytorski]
rany* (starop.) — wczesny, przedwczesny, niedojrzały (por. rano, wcześnie rano); coś ranego w dordzałości: coś przedwczesnego („niewczesnego”) w czasie dojrzałości. [przypis redakcyjny]
rany (starop.) — wczesny. [przypis edytorski]
rany* (starop.) — wczesny. [przypis redakcyjny]
rany (starop.) — wczesny; tu: poranny. [przypis edytorski]
Rapacki, Wincenty (1840–1924) — polski aktor, dyrektor teatru, literat reżyser teatralny, jeden z prekursorów tworzenia realistycznych postaci scenicznych. [przypis edytorski]
rapa (daw.) — próg rzeczny. [przypis edytorski]
rapa — próg rzeczny. [przypis edytorski]
rapax, rapacis (łac.) — zachłanny, drapieżny, chciwy; tu forma lm rapaces: chciwi, drapieżni. [przypis edytorski]
rapcia — pasek z taśmy lub rzemienia do noszenia szabli. [przypis edytorski]
rapcie — część umundurowania, paski do powieszania broni. [przypis redakcyjny]
rapcie — element umundurowania, paski do troczenia szabli. [przypis redakcyjny]
rapcie — paski do podwieszania szabli u pasa. [przypis edytorski]
rapcie — paski podtrzymujące szablę. [przypis edytorski]
rapcie — taśmy do szabli. [przypis redakcyjny]
rapeć — rzemień lub taśma podtrzymująca szablę. [przypis edytorski]
rapier — biała broń o prostej klindze, zdatna do cięć, choć wykonywano nią głównie pchnięcia. [przypis edytorski]
rapier — broń biała, dłuższa od szabli, noszona na co dzień przez mieszczan, popularna w Europie Zachodniej od XVI do XVII wieku. [przypis redakcyjny]
rapier — broń biała, dłuższa od szabli, o prostej, obusiecznej klindze, z osłoną dłoni (koszem); w Polsce stosowana głównie przez wojska cudzoziemskiego pochodzenia, np. rajtarów, dragonów. [przypis edytorski]
rapier — broń biała o długiej obosiecznej klindze. [przypis edytorski]
rapier — broń biała z prostą, obusieczną klingą, zazwyczaj stosowana jednak do zadawania pchnięć. [przypis edytorski]
rapier — broń o długiej, prostej, obosiecznej klindze, dłuższa niż szabla, używana w XVI i XVII w. [przypis edytorski]
rapier — broń o długiej, prostej, obosiecznej klindze, zazwyczaj stosowana jednak głównie do zadawania pchnięć; popularna w XVI–XVII w. [przypis edytorski]
rapier — broń o długiej rękojeści, używana w XVI i XVII w. [przypis edytorski]
rapier — długa broń obosieczna z gardą (rękojeścią ochraniającą dłoń) w kształcie kosza drucianego. [przypis redakcyjny]
rapier — długa broń obosieczna z osłoną dłoni w kształcie kosza drucianego. [przypis edytorski]
rapiery — długie, wąskie szpady lub szable. [przypis redakcyjny]
rapierzysko — zgrub. od rapier: długa broń obosieczna z osłoną dłoni w kształcie kosza drucianego. [przypis edytorski]
rapir (daw.) — dziś popr.: rapier, długa broń obosieczna z osłoną dłoni w kształcie kosza drucianego. [przypis edytorski]
rapir (daw.) — rapier, długa broń obosieczna z osłoną dłoni w kształcie kosza drucianego, zazwyczaj stosowana głównie do zadawania pchnięć. [przypis edytorski]
rapir — dziś popr.: rapier, broń biała o prostej klindze, zdatna do cięć, choć wykonywano nią głównie pchnięcia. [przypis edytorski]
rapir, właśc. rapier — odmiana broni białej popularnej w XVI i XVII w. [przypis edytorski]
Rapisardi, Mario (1844–1912) — włoski poeta; autor m.in. poematu Lucifero (1877), w którym tytułowy Lucyfer (łac.: niosący światło) symbolizuje racjonalizm i postęp pokonujący wszelkie przesądy, książki publicznie spalonej na rozkaz arcybiskupa sycylijskiej Katanii. [przypis edytorski]
raporta — dziś popr. forma M. lm: raporty. [przypis edytorski]
raporta — dziś popr.: raporty. [przypis edytorski]
raporter (fr. rapporteur) — sprawozdawca. [przypis edytorski]
Rappahannock — rzeka we wsch. części stanu Wirginia w Stanach Zjednoczonych; miejsce licznych działań wojennych podczas wojny secesyjnej. [przypis edytorski]
rappa — w żargonie miejscowym znaczy centym, setna część franka. [przypis autorski]
rapport — dziś: raport. [przypis edytorski]
rapport (fr.) — łączność, związek. [przypis edytorski]
rapsod (daw.) — śpiewak a. poeta. [przypis edytorski]
rapsodia (muz.) — utwór instrumentalny o swobodnej formie oparty na motywach muzyki ludowej. [przypis edytorski]
rapsodia (ραψωδία) — znaczyła u Greków wygłaszanie poszczególnych pieśni, mianowicie z Iliady i Odysei. Stąd przenośnie używa się na oznaczenie urywkowego, niesystematycznego wykładu. Trentowski nazwał ją (Myślini II, 443) w tym znaczeniu „siczą” pojęć (przez aluzję do Siczy Zaporoskiej). Od tego wyrazu pochodzą oczywiście używane później przez Kanta formy: rapsodyczny, rapsodycznie. [przypis redakcyjny]
rapsod — nazwy śpiewaka greckiego, użyto tu jako nazwy poematu. [przypis redakcyjny]
rapsodowie — byli to zawodowi deklamatorzy, głównie poematów Homera. Platon przedstawia w dialogu pt. Ion rapsoda bardzo zarozumiałego, ale też i niesłychanie głupiego. Ponieważ Ion należy do najwcześniejszych pism Platona, mamy prawo przypuszczać, że Ksenofont korzysta z myśli rozwiniętych w owym dialogu. [przypis tłumacza]
rapsod — pieśń opiewająca bohaterów, fragment epopei. [przypis edytorski]
rapsod — poetycki utwór epicki opiewający dzieje bohatera lub doniosłe wydarzenia historyczne; fragment epopei. [przypis edytorski]
rapsod — poetycki utwór epicki opiewający dzieje bohatera lub doniosłe wydarzenia historyczne. [przypis edytorski]
rapsod — tu: podniosły poetycki utwór epicki opiewający dzieje bohatera lub doniosłe wydarzenia historyczne. [przypis edytorski]
rapsod — tu: podniosły utwór epicki. [przypis edytorski]