Wolne Lektury potrzebują Twojej pomocy...

Dzisiaj aż 15 770 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach.
Dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia!

Tak, dorzucę się do Wolnych Lektur!
Tym razem nie pomogę, przechodzę prosto do biblioteki
Dołącz

Dzisiaj aż 15 770 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach — dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia [kliknij, by dowiedzieć się więcej]

x
Sonet VIII. Do Niemna → ← Sonet VI (Potępi nas świętoszek, rozpustnik wyśmieje...)

Spis treści

    1. Kochanek: 1
    2. Księżyc: 1
    3. Kwiaty: 1
    4. Miłość niespełniona: 1
    5. Słońce: 1
    6. Smutek: 1
    7. Świt: 1

    Adam MickiewiczSonety odeskieSonet VII. Ranek i wieczór[1]

    1
    Świt, Słońce, Księżyc, KwiatySłońce błyszczy na wschodzie w chmur ognistych wianku,
    A na zachodzie księżyc blade lice mroczy,
    Róża za słońcem pączki rozwinione toczy,
    Fijołek klęczy zgięty pod kroplami ranku.
    5
    Miłość niespełniona, Smutek, KochanekLaura błysnęła w oknie, ukląkłem na ganku;
    Ona, muskając sploty swych złotych warkoczy,
    «Czemu — rzekła — tak rano smutne macie oczy,
    I miesiąc, i fijołek, i ty, mój kochanku?»
    W wieczór przyszedłem nowym bawić się widokiem;
    10
    Wraca księżyc, twarz jego pełna i rumiana,
    Fijołek podniósł listki otrzeźwione mrokiem;
    Znowu stanęła w oknie moja ukochana,
    W piękniejszym jeszcze stroju i z weselszem okiem,
    Znowu u nóg jej klęczę — tak smutny jak z rana.

    Przypisy

    [1]

    Ranek i wieczór — utwór należy do cyklu sonetów powstałych pod bezpośrednim wpływem Petrarki, stanowiących albo poetycką parafrazę utworu poety renesansowego, albo rozwinięcie (jak w tym przypadku) przejętego od włoskiego mistrza motywu. [przypis redakcyjny]

    Zamknij
    Proszę czekać…
    x