Oferta dla Przyjaciół

Czytaj teksty współczesnych autorek i autorów wcześniej niż inni. Ty decydujesz, ile płacisz!

Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur.

TAK, chcę dołączyć!
Nie, rezygnuję z tej oferty
Przekaż 1% na Wolne Lektury

Przekaż 1% podatku na Wolne Lektury. Wpisz w PIT nasz KRS 00000 70056
Nazwa organizacji: Fundacja Nowoczesna Polska

Jeśli zrobiłeś / zrobiłaś to w poprzednim roku, nie musisz nic zmieniać. Kliknij, by dowiedzieć się więcej >>>>

x
Rezygnacja → ← Pożegnanie (Do D. D.)

Spis treści

    1. Kochanek: 1
    2. Księżyc: 1
    3. Kwiaty: 1
    4. Miłość niespełniona: 1
    5. Słońce: 1
    6. Smutek: 1
    7. Świt: 1

    Adam MickiewiczSonety odeskieRanek i wieczór[1]

    Świt, Słońce, Księżyc, KwiatySłońce błyszczy na wschodzie w chmur ognistych wianku,
    A na zachodzie księżyc blade lice mroczy,
    Róża za słońcem pączki rozwinione toczy,
    Fijołek klęczy zgięty pod kroplami ranku.
    Miłość niespełniona, Smutek, KochanekLaura błysnęła w oknie, ukląkłem na ganku;
    Ona, muskając sploty swych złotych warkoczy,
    «Czemu — rzekła — tak rano smutne macie oczy,
    I miesiąc, i fijołek, i ty, mój kochanku?»
    W wieczór przyszedłem nowym bawić się widokiem;
    Wraca księżyc, twarz jego pełna i rumiana,
    Fijołek podniósł listki otrzeźwione mrokiem;
    Znowu stanęła w oknie moja ukochana,
    W piękniejszym jeszcze stroju i z weselszem okiem,
    Znowu u nóg jej klęczę — tak smutny jak z rana.

    Przypisy

    [1]

    Ranek i wieczór — utwór należy do cyklu sonetów powstałych pod bezpośrednim wpływem Petrarki, stanowiących albo poetycką parafrazę utworu poety renesansowego, albo rozwinięcie (jak w tym przypadku) przejętego od włoskiego mistrza motywu. [przypis redakcyjny]

    Close
    Please wait...
    x