Wolne Lektury potrzebują Twojej pomocy...

Dzisiaj aż 15 770 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach.
Dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia!

Tak, dorzucę się do Wolnych Lektur!
Tym razem nie pomogę, przechodzę prosto do biblioteki
Dołącz

Dzisiaj aż 15 770 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach — dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia [kliknij, by dowiedzieć się więcej]

x

Spis treści

    1. Księżyc: 1

    Juliusz SłowackiDo pastereczki siedzącej na Druidów kamieniach w Pornic[1] nad oceanem

    1
    Jak ty mi jesteś wdzięczna[2],
    Duszeczko moja mała,
    Słoneczna i miesięczna,
    Prawie bez krwi i ciała.
    5
    Gdyś wysoko siadała
    Z główką w zorzy pierścieniach,
    Na Druidów[3] kamieniach,
    Śród jałowcowych krzaków
    Ćwieki twoich chodaków
    10
    Błyskały mi na lice
    Jako dwa półksiężyce
    Czerwoną zorzą ranną;
    I byłaś mi zarazem
    Chłopeczką i Dyjanną[4],
    15
    Zjawieniem i obrazem,
    Kochanką i dziecięciem,
    Smutkiem — i niebowzięciem.
    Włoski twoje jak zboże
    Złote i przezroczyste
    20
    Wiatr unosił na morze,
    A we włoskach ogniste
    Ranunkuły[5] z doliny,
    Jak maki Ukrainy,
    Zdawały się ogniami,
    25
    Które tobie do lica
    Przypięła upiorzyca
    Śpiąca w grobie pod nami.
    Za tobą — szafir mórz
    Dzielił kibić[6] na dwoje;
    30
    Nad głową — jak zawoje
    Jutrzenki pełne róż
    I chwasty w dyjamentach
    Około ciebie skrzyły,
    A ty na monumentach
    35
    Stróżka — i duch mogiły,
    KsiężycZ niewinnością na licach,
    Z nóżkami na księżycach.

    Przypisy

    [1]

    Pornic — miasteczko w Bretanii w płn-zach. Francji; w XIX w. popularne kąpielisko. [przypis edytorski]

    [2]

    Jak ty mi jesteś wdzięczna — W później ustalonej wersji wiersza (w: Juliusz Słowacki, Dzieła wszystkie, red. J. Kleiner, Wrocław 1960, t. XII, cz.1, s. 188) tekst poniższy poprzedzony jest dwiema strofami: Boże, błogosław tej małej pasterce/ Na druidycznych siedzącej kamieniach,/ Tak że jej głowa w zorzowych płomieniach/ Była… a za nią morza pas — po serce./ A jej chodaki na białych krzemieniach/ Podkute jasnym ćwiekiem w półmiesiące,/ A włoski złote z wiatrem igrające,/ A jakieś przeszłe anielstwo w spojrzeniach. Błogosław miejscu, gdzie ona usiadła/ I o swej nędzy mówiąc łzy perłowe/ Lała — i perły te nieszczęsne jadła,/ Albowiem w dziecku tym słychać królowę/ Ducha, która tu w nieszczęście popadła/ I na ciernisku położyła głowę. [przypis edytorski]

    [3]

    druid — a. druida; staroż. kapłan celtycki; druidzi przewodniczyli obrzędom rel., sprawowali sądy oraz przepowiadali przyszłość. [przypis edytorski]

    [4]

    Dyjanna — właśc. Diana, rzym. odpowiedniczka bogini Artemidy w mit. gr.; bliźniaczej siostry Apollina, dziewiczej bogini łowów, lasów, zwierząt i dzikiej przyrody. [przypis edytorski]

    [5]

    ranunkuł — rodzaj kwiatu o barwie żółtej lub pomarańczowej. [przypis edytorski]

    [6]

    kibić — tułów kobiety od ramion do bioder; stan, talia. [przypis edytorski]

    Zamknij
    Proszę czekać…
    x