5358 darmowych utworów do których masz prawo

Język

Ostatnie publikacje

Zobacz też listę ostatnio dodanych audiobooków i plików DAISY.

  1. Zjadacze kartofli — tomik Juliana Kornhausera z 1978 roku.

    Zawiera on krótkie, skondensowane wiersze, często pisane w pierwszej osobie liczby pojedynczej, od czasu do czasu w trybie rozkazującym. Gramatyka dobrze oddaje tu podział między sferą prywatną a publiczną. Poeta zdecydowanie jest po stronie tej pierwszej.

  2. Wiersze z tomu Orinoko zakorzenione są w kobiecym doświadczeniu biograficznym.

    Poetka opisuje studencką tułaczkę po stancjach i akademikach, z każdego miejsca czyniąc interesujący punkt obserwacyjny. Parę dłuższych wierszy poświęca też swoim rodzicom i dziadkom. Komentując tę książkę, Karol Maliszewski pisał o „przenikaniu się anegdoty i tajemnicy”.

  3. Tomik Wiersze o fryzjerach z 1994 roku to debiut książkowy Darka Foksa.

    Poeta i krytyk Karol Maliszewski swój szkic o tej książce zatytułował Ma oko, trochę czytał i jest cwany. Sam Foks komentował zaś swój debiut tak: „Być może jestem trochę przewrotnym człowiekiem, być może przewrotne są moje wiersze czy ich tytuły, ale nawet jeśli tak, to nie widzę w tym nic złego”. Widać stąd, że debiutancka książka reprezentuje już „dojrzałą”, „docelową” dykcję Foksa.

  4. Denpresja to książka z roku 2013. Zawiera nie wiersze, lecz „dokumenty” — numerowane pliki, które przywodzą na myśl skomplikowany system prowadzenia notatek.

    Charakterystycznym dla tych tekstów zabiegiem jest piętrzenie określeń bliskoznacznych, jak gdyby nie umiało się między nimi wybrać — co stanowi ciekawy chwyt formalny odwzorowujący działanie tytułowej choroby. Pełne awangardowych rozwiązań wiersze stwarzają niepokojący, klaustrofobiczny nastrój.

  5. Z tomiku poetyckiego pt. * pochodzi jeden z najbardziej rozpoznawalnych wierszy Biedrzyckiego, zatytułowany Akslop (czyli pisane od tyłu słowo „Polska”). Błędem byłoby jednak sądzić, że jest to poezja o sprawach wielkich.

    Poetyka Biedrzyckiego opiera się na zmyśle obserwacji, skupieniu na detalu i subtelnych zniekształceniach dokonywanych na poziomie szczegółów. Debiutancka [Gwiazdka] to dopiero wstęp i podstawowy kurs tej komplikującej się w następnych książkach strategii. Trzeba natomiast przyznać, że tomik skutecznie myli czytelnika już w spisie treści.

  6. Tomik poetycki Dwa fiaty został nagrodzony w 2010 roku Nagrodą Literacką Gdynia w kategorii poezja.

    Zdaniem Agnieszki Wolny-Hamkało stanowi on osobliwe połączenie surrealizmu, baśniowości, humoru i podszytych śmiercią ponurych obrazów. Martwe ciało przekazywane drogą lotniczą, porównanie dzieci do butów, podróż autobusem z menażerią brzydkich postaci i drzewem irysowym na dokładkę — wszystko to opowiedziane jest językiem tak potocznym, że można w to uwierzyć.

  7. Książka poetycka Bożeny Keff Nie jest gotowy zawiera formy pośrednie między wierszem a prozą, często stanowiące opisy snów.

    Chętnie sięga również po fikcyjne biografie. Przykład stanowi utwór tytułowy, który na prośbę autorki udostępniamy w wersji nowszej niż w pierwodruku.

Zamknij

* Ładowanie