5507 darmowych utworów do których masz prawo

Język

Autor: Fryderyk Schiller

  • Fryderyk Schiller X
  1. Król postanawia sprawdzić odwagę swoich rycerzy i giermków, a także zbadać tajemniczą otchłań wodną — w tym celu wrzuca w nią drogocenny puchar i obiecuje go jako nagrodę temu, kto go z wody wydobędzie.

    Żywioł jednak przeraża obecnych mężów. Znajduje się jednak jeden chętny do skoku. Młody, skromny chłopak śmiało nurkuje w wodzie. Choć wszyscy, którzy obserwują jego poczynania, nie wierzą, że uda mu się wydostać na powierzchnię, młodzieniec wkrótce wynurza się ze znalezionym pucharem. Opowiada królowi o niebezpieczeństwach, które czyhały w wodnej otchłani. Król postanawia dać mu kolejne zadanie — jeśli zgodzi się zanurkować raz jeszcze, by poznać tę grozę, da mu tytuł rycerski i rękę swojej córki. Czy młodzieniec podejmie wyzwanie?

    Ballada Fryderyka Schillera Nurek powstała w 1797 roku. Fryderyk Schiller to niemiecki poeta, filozof, dramaturg drugiej połowy XVIII wieku. Był przedstawicielem tzw. okresu Sturm und Drang, czyli Burzy i naporu. Zasłynął przede wszystkim jako autor Zbójców, Dziewicy Orleańskiej i Ody do radości. Jego twórczość była inspiracją m.in. dla Adama Mickiewicza.

  2. Rozmowa dwóch władców — króla Egiptu i tyrana wyspy Samos, Polikratesa.

    Rozprawiają o szczęściu — tyran opowiada, jak bardzo ono mu sprzyja. Jak na potwierdzenie tych słów zjawia się goniec, który przynosi głowę jednego z największych wrogów władcy. Egipcjanin ostrzega Polikratesa, by ten nie ufał za bardzo chwilowemu szczęściu, bo niebawem los się może odmienić. Wtedy nadchodzą wieści o kolejnym zwycięstwie tyrana. Król podsuwa mu pomysł — bo ostrzeżenie pobudziło Polikratesa do pewnych wątpliwości — aby ten z własnej woli pozbył się czegoś cennego, jako ofiarę dla bogów. Polikrates postanawia wrzucić w wodę swój najcenniejszy pierścień. Czy w ten sposób uchroni się przed odmianą losu?

    Ballada Fryderyka Schillera Pierścień Polikratesa powstała w 1797 roku. Fryderyk Schiller to niemiecki poeta, filozof, dramaturg drugiej połowy XVIII wieku. Był przedstawicielem tzw. okresu Sturm und Drang, czyli Burzy i naporu. Zasłynął przede wszystkim jako autor Zbójców, Dziewicy Orleańskiej i Ody do radości. Jego twórczość była inspiracją m.in. dla Adama Mickiewicza.

  3. Don Carlos to dramat autorstwa Fryderyka Schillera, którego głównym bohaterem jest Don Carlos, książę austriacki, syn Filipa II.

    Z powodów politycznych król wziął za żonę ukochaną Carlosa, co staje się powodem ogromnego cierpienia księcia. Uczuciem za to darzy go Eboli, księżniczka i dama dworu królowej. Zraniony Don Carlos pragnie wyjechać do Flandrii i dowodzić jej armią. W dramacie Schillera występują prawdziwe postacie historyczne, jednak autor dokonał pewnych zmian, czyniąc z głównego bohatera nie obłąkanego młodzieńca, a idealistę i liberała, głoszącego swoje (i Schillera) poglądy.

    Dzieło powstało w 1787 roku. Na podstawie dramatu powstały libretta do oper, z których najsłynniejszą jest ta skompnowana przez Verdiego.

    Fryderyk Schiller to niemiecki poeta, filozof, dramaturg drugiej połowy XVIII wieku. Był przedstawicielem tzw. okresu Sturm und Drang, czyli Burzy i naporu. Zasłynął przede wszystkim jako autor Zbójców, Dziewicy Orleańskiej i Ody do radości. Jego twórczośc była inspiracją m.in. dla Adama Mickiewicza.

Wybrane utwory

Motywy i tematy

A

Artysta (1)

B

Błogosławieństwo (1)

Błoto (1)

Bogactwo (3)

Bohaterstwo (2)

Bóg (7)

Brat (3)

Broń (1)

Bunt (1)

C

Cierpienie (1)

Cnota (8)

Córka (4)

Cud (1)

Czas (1)

D

Dar (1)

Dobro (1)

Duch (1)

Duma (5)

Dusza (2)

Dziecko (4)

F

Filozof (2)

G

Głód (1)

Grób (2)

Grzech (5)

H

Hańba (2)

Historia (1)

Honor (1)

K

Kara (2)

Kłamstwo (2)

Kobieta (8)

Kobieta "upadła" (1)

Kochanek (1)

Kondycja ludzka (8)

Konflikt (1)

Kradzież (1)

Krew (3)

Król (7)

Ksiądz (2)

Kuszenie (1)

L

List (4)

Los (11)

Lud (1)

Ł

Łzy (2)

M

Małżeństwo (1)

Matka (4)

Mężczyzna (3)

Miłosierdzie (4)

Miłość (12)

Miłość niespełniona (3)

Miłość platoniczna (1)

Młodość (1)

Modlitwa (2)

Morderstwo (2)

Morze (1)

Muzyka (1)

N

Narodziny (1)

Natura (3)

Niebezpieczeństwo (2)

Nienawiść (2)

Nieśmiertelność (1)

Niewola (1)

O

Obowiązek (3)

Obraz świata (1)

Obyczaje (2)

Odwaga (3)

Ofiara (8)

Ojciec (8)

Ojczyzna (1)

Okrucieństwo (2)

Omen (2)

Opieka (1)

P

Pamięć (1)

Pan (5)

Patriota (2)

Piekło (2)

Pieniądz (3)

Pies (1)

Piękno (4)

Plotka (1)

Pocałunek (1)

Podstęp (3)

Pogarda (1)

Pogrzeb (1)

Pojedynek (2)

Pokora (1)

Pokusa (1)

Polityka (1)

Polowanie (2)

Poświęcenie (2)

Potwór (1)

Pozycja społeczna (1)

Praca (1)

Prawda (2)

Prawo (3)

Proroctwo (3)

Próżność (1)

Przekleństwo (4)

Przemijanie (1)

Przemoc (3)

Przyjaźń (6)

Przysięga (7)

Przywódca (1)

Pycha (2)

R

Radość (1)

Religia (4)

Rodzina (2)

Rozum (1)

Równość (1)

Rycerz (1)

S

Samobójstwo (4)

Samolubstwo (1)

Samotnik (1)

Samotność (2)

Sąd (2)

Sąd Ostateczny (1)

Seks (1)

Sen (5)

Sędzia (1)

Siła (2)

Siostra (1)

Słońce (1)

Słowo (2)

Sługa (8)

Smutek (3)

Spowiedź (2)

Sprawiedliwość (8)

Strach (4)

Sumienie (2)

Syn (3)

Szaleniec (1)

Szaleństwo (1)

Szatan (3)

Szczęście (3)

Szkoła (1)

Sztuka (1)

Ś

Ślub (1)

Śmierć (11)

Śmierć bohaterska (2)

Świt (1)

T

Tajemnica (5)

Trucizna (1)

Trup (1)

U

Ucieczka (1)

Uroda (1)

W

Walka (2)

Wiara (1)

Wierność (1)

Więzienie (1)

Wina (4)

Wino (1)

Wiosna (1)

Władza (11)

Wojna (1)

Wolność (5)

Wróg (1)

Wygnanie (1)

Z

Zbrodnia (2)

Zbrodniarz (6)

Zdrada (2)

Zemsta (4)

Złodziej (1)

Zmartwychwstanie (1)

Ż

Żałoba (1)

Żebrak (1)

Autor: Fryderyk Schiller

Ur.
10 listopada 1759 w Marbach
Zm.
9 maja 1805
Najważniejsze dzieła:
Zbójcy, Intryga i miłość, Sprzysiężenie Fieska w Genui, Don Carlos, Oda do radości, Rękawiczka

Poeta i dramaturg, autor prac z zakresu estetyki (Kallias czyli O pięknie, Listy o estetycznym wychowaniu człowieka, O wzniosłości) oraz teorii sztuki (m.in. O poezji naiwnej i sentymentalnej, Teatr jako instytucja moralna); interesowały go także wybrane tematy historyczne, przede wszystkim z okresu średniowiecza oraz wojny trzydziestoletniej. Uznawany za prekursora romantyzmu niem., jego twórczość, ze względu na krytykę stosunków społecznych czy portretowanie postaci wybitnych samotników skłóconych ze światem, wpisuje się w idee Okresu Burzy i Naporu, Schiller pozostaje jednak jednym z głównych przedstawicieli klasyki weimarskiej, obok Goethego, z którym wiązała go głęboka przyjaźń. Wspólnie napisali kilka istotnych tekstów, np. O patetyczności oraz humorystyczne Ksenie, razem też założyli w 1799 r. teatr w Weimarze.
Pochodził z niezamożnej rodziny mieszczańskiej. Jako zdolny młodzieniec zyskał sobie mecenasa w osobie księcia Wirtembergii, Karola Eugeniusza, który umożliwił mu wyższą edukację w zakresie prawa i medycyny w akademii wojskowej w Stuttgarcie. Pierwszą i najsławniejszą ze swoich sztuk napisał mając zaledwie 18 lat, jej premiera w 1781 r. w Mannheim zaowocowała aresztowaniem autora, zakazem publikacji oraz - rozgłosem. Po tym skandalu zmuszony był potajemnie opuścić rodzinne strony i wyjechał do Lipska (gdzie z lekarza wojskowego awansował na wykładowcę filozofii i historii), Drezna, a następnie Weimaru. Drugi z najbardziej rozpoznawalnych utworów Schillera, Oda do radości, powstała w 1786 r. Skomponowana do jej słów przez Beethovena kantata stanowi finał jego IX symfonii, a dziś także hymn Unii Europejskiej. Z powodu treści Zbójców Schiller został uhonorowany obywatelstwem przez rewolucyjną Francję, jednak trudno uznać go za entuzjastę Wielkiej Rewolucji, dostrzegał bowiem dwuznaczność moralną wszelkich prób przywracania sprawiedliwości w sposób gwałtowny.
Zmarł na gruźlicę, pozostawiając wiele niedokończonych prac oraz szkiców.

Fryderyk Schiller w Wikipedii
Zamknij

* Ładowanie