Aby móc stabilnie działać w 2026 roku, potrzebujemy Twojego wsparcia!
dowiedz się więcej

Wpłać
 
600 000 zł

Cześć ludzie!

Tu Patyczak, Brudne Dzieci Sida! Lubię biegać, lubię grać, ale czytać wprost uwielbiam. Dlatego wspieram skromnym, ale za to regularnym comiesięcznym zleceniem stałym Fundację Wolne Lektury. Napisałem nawet wiersz:

Czy wolisz czytać w domu, czy na łonie natury,
Zapraszam! Wspierajmy razem Fundację Wolne Lektury!

Wspieram Wolne Lektury!
Tadeusz Borowski, Alicja w krainie czarów
Posłuchaj w ElevenReader

Pobieranie e-booka

Wybierz wersję dla siebie:

.pdf

Jeśli planujesz wydruk albo lekturę na urządzeniu mobilnym bez dodatkowych aplikacji.

.epub

Uniwersalny format e-booków, obsługiwany przez większość czytników sprzętowych i aplikacji na urządzenia mobilne.

.mobi

Natywny format dla czytnika Amazon Kindle.

Spór, który nigdy nie zostanie rozstrzygnięty — o odmienności świadectw obozowych.

Felieton Alicja w krainie czarów Tadeusza Borowskiego stanowi polemikę z postawą Zofii Kossak-Szczuckiej, prowadzoną z pozycji świadka przeżyć obozowych i pisarza. Tekst posiada dwie różniące się między sobą wersje. Pierwotnie był drukowany w czasopiśmie „Pokolenie” (nr 1/7 z 15 stycznia 1947 r.). Następnie, w innej formie, wszedł w skład tomu Opowiadania z książek i gazet, z którego większość tekstów, z tym włącznie, pierwotnie ukazywała się w dzienniku „Rzeczpospolita” w cyklu: Nasz wiek XX, od połowy stycznia do połowy maja 1949 r.

W niniejszej publikacji uwzględniamy obie wersje tekstu: krótszą wersję za wydaniem Biblioteki Narodowej Utworów wybranych Borowskiego (Wrocław 1991, oprac. Andrzej Werner; za pierwodrukiem w „Pokoleniu”, s. 487–497), zaś wersję bardziej rozbudowaną i emocjonalnie-osobistą na podstawie tomu Opowiadania z książek i gazet. Warto znać obie odsłony polemicznego felietonu Borowskiego, jako że tekst z czasem został gruntownie przerobiony, a jednak sprawa w nim poruszana musiała pozostać dla autora na tyle ważna, że nie zaniechał wznawiania publikacji.

Felieton odbił się głośnym echem w środowisku krytyków literackich, wywołując gorącą dyskusję — oto młody, jeszcze mało znany prozaik ośmielił się formułować zarzuty pod adresem cieszącej się popularnością, wielokrotnie nagradzanej pisarki. W Alicji w krainie czarów Borowski oskarża autorkę Z otchłani o egzaltację religijną, nieobiektywne przedstawienie warunków obozowych naszkicowane z perspektywy osoby o uprzywilejowanej pozycji, a także o wykorzystywanie tej pozycji w celu zapewnienia sobie lepszych warunków bytowych w lagrze. Tadeusz Borowski wskazuje również na błędy leksykalne i faktograficzne, które według niego można dostrzec w publikacji Zofii Kossak-Szczuckiej. Z jego krytyką spotyka się też sposób, w jaki portretuje ona współwięźniarki, wyraźnie gloryfikując postawy Polek na tle przeżywania obozu przez kobiety innych narodowości.

Znaczących różnic w postrzeganiu obozu przez Borowskiego i Kossak-Szczucką można się dopatrywać między innymi w tym, że zdecydowanie więcej ich dzieliło niż łączyło: pokolenie, z którego się wywodzili, sytuacja rodzinna i materialna, a także poglądy polityczne i filozoficzne.

Publikacja Tadeusza Borowskiego Alicja w krainie czarów dostępna jest jako e-book (EPUB i Mobi Kindle) oraz plik PDF.

O autorze

Tadeusz Borowski
fot. z książki Wiesław Głębocki; Karol Mórawski (1985) Kultura Walcząca 1939-1945, autor nieznany, domena publiczna

Tadeusz Borowski

Ur.
12 listopada 1922 w Żytomierzu
Zm.
3 lipca 1951 w Warszawie
Najważniejsze dzieła:
Pożegnanie z Marią, U nas w Auschwitzu, Ludzie, którzy szli, Proszę państwa do gazu (1948)

Pisarz, poeta, publicysta, więzień obozów Auschwitz-Birkenau, Dautmergen, Dachau, a następnie obozu dla dipisów. Zadebiutował tomikiem poetyckim zatytułowanym Gdziekolwiek ziemia w 1942, potem kontynuował twórczość poetycką i prozatorską podczas pobytu w Auschwitz. Tam powstały jego najsłynniejsze opowiadania, zebrane w tom Pożegnanie z Marią i wydane w 1948 roku. W 1948 wstąpił do PZPR, zmarł w 1951 roku, najprawdopodobniej w wyniku samobójstwa.