Wolne Lektury potrzebują pomocy...



Wolne Lektury utrzymują się z dobrowolnych darowizn i dotacji.


Na stałe wspiera nas 373 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 1000 regularnych darczyńców.


Dołącz do darczyńców! Przyjaciele Wolnych Lektur zyskują wcześniejszy dostęp do nowych publikacji!
Potrzebujemy Twojej pomocy!

TAK, wpłacam
Tym razem nie pomogę, przechodzę prosto do biblioteki
Znajdź nas na YouTube

Audiobooki Wolnych Lektur znajdziesz na naszym kanale na YouTube.
Kliknij, by przejść do audiobooków.

x

5606 free readings you have right to

Language

Footnotes

By first letter: all | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

By type: all | Wolne Lektury editorial footnotes | source editorial footnotes

By qualifier: all | angielski, angielskie | białoruski | biologia, biologiczny | chemiczny | dawne | filozoficzny | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | łacina, łacińskie | literacki, literatura | matematyka | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | pogardliwe | potocznie | przenośnie | przestarzałe | przysłowiowy | regionalne | rosyjski | staropolskie | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | żartobliwie

By language: all | polski


357 footnotes found

gładysz (daw.) — człowiek gładki, tzn. układny i urodziwy, piękniś. [przypis edytorski]

gładysz (daw.) — ładny chłopak a. młody mężczyzna. [przypis edytorski]

gładysz (daw.) — piękniś. [przypis edytorski]

gładysz (daw.) — piękny młodzieniec; piękniś, przystojniak. [przypis edytorski]

gładysz (daw.) — zdr. od gładysz (człowiek gładki, tzn. układny i urodziwy); piękniś. [przypis edytorski]

główne karanie (daw.) — kara śmierci. [przypis edytorski]

głównia (daw., reg.) — głownia, płonący kawałek drzewa. [przypis edytorski]

główny (daw.) — (o procesie sądowym) taki, który może się zakończy sprawą śmierci. [przypis edytorski]

głobić (daw.) — gnębić. [przypis edytorski]

głosem fletnie (daw.) — z popr. dziś formą D.lp: głosem fletni. [przypis edytorski]

głosownia (daw.) — wymowa. [przypis edytorski]

głową robić (daw.) — myśleć, zastanawiać się. [przypis redakcyjny]

głowy (daw.) — część łóżka lub posłania, gdzie głowa spoczywa. [przypis redakcyjny]

głupie (daw.) — (przysłówek:) głupio; w głupi sposób. [przypis redakcyjny]

głupiś (daw.) — jesteś głupi. [przypis edytorski]

glanc (daw., z niem. Glanz) — blask. [przypis edytorski]

glejt (daw.) — „list żelazny”, wystawiona przez władze przepustka, pozwalająca podróżować przez dane terytorium. [przypis edytorski]

gleń, zdr. glonek (daw.) — duża kromka, kawałek chleba. [przypis edytorski]

glewia (daw.) — klinga. [przypis edytorski]

glob (daw.) — kula, kulisty przedmiot. [przypis edytorski]

globowy (daw.) — dotyczący globu ziemskiego, ogólnoświatowy. [przypis edytorski]

gnan (daw.) — tu: forma krótsza przymiotnika r.m., z końcówką zerową, użyta w celu utrzymania rytmu jedenastozgłoskowca. [przypis edytorski]

gniewliwy (daw.) — skłonny do gniewu. [przypis edytorski]

gnil (daw.) — zgnilizna, coś zgniłego. [przypis edytorski]

gnip a. gnyp (daw.) — krzywy, krótki nóż; nóż szewski. [przypis edytorski]

gnip a. gnyp (daw.) — krzywy, krótki, ostro zakończony nóż; nóż szewski. [przypis edytorski]

gnuśnieć (daw.) — lenić się, pozostawać w bezczynności. [przypis edytorski]

gnuśnieć (daw.) — nic nie robić. [przypis edytorski]

gnuśność (daw.) — lenistwo, niechęć do działania. [przypis edytorski]

gnuśność (daw.) — lenistwo, niechęć do działania. [przypis edytorski]

gnuśny (daw.) — leniwy, pozbawiony energii. [przypis edytorski]

górny (daw.) — dumny. [przypis edytorski]

gocha (daw., pot.) — gorzałka. [przypis redakcyjny]

godniejszy (daw.) — solidniejszy. [przypis edytorski]

godownik (daw.) — biesiadnik. [przypis edytorski]

godowy (daw.) — świąteczny; odświętny. [przypis edytorski]

godowy (daw.) — świąteczny. [przypis edytorski]

godowy (daw.) — weselny. [przypis edytorski]

gody (daw.) — festyn, święto. [przypis redakcyjny]

Gody (daw., gw.) — święta Bożego Narodzenia albo okres od Bożego Narodzenia (25 grudnia) do Trzech Króli (6 stycznia). [przypis edytorski]

gody (daw., gw.) — święto; wesele. [przypis edytorski]

gody (daw.) — święto; tu: wesele. [przypis edytorski]

gody (daw.) — święto, uroczystość. [przypis edytorski]

godzić (daw.) — celować. [przypis edytorski]

godzić na coś (daw.) — dążyć do czegoś, zamierzać coś. [przypis edytorski]

godzić na coś (daw.) — nastawać na coś; godzić na wełnę tu: o duchowym pasterzu wiernych-owieczek, który usiłuje swoje „owce” obedrzeć dla zysku. [przypis edytorski]

godzić na coś (daw.) — zamierzać coś. [przypis edytorski]

godziłoby się (daw.) — wypadałoby. [przypis edytorski]

godzi się (daw.) — wypada, należy. [przypis edytorski]

godziż się (daw.) — czy się godzi; czy to jest właściwe. [przypis edytorski]

gołota (daw.) — biedak; ten, który niczego nie ma; goły, ubogi; por. hołysz. [przypis edytorski]

golec (daw.) — biedak. [przypis edytorski]

golibroda (daw.) — fryzjer męski, który zajmował się również goleniem. [przypis edytorski]

gomółka (daw.) — mała, okrągła szybka. [przypis edytorski]

gomółka (daw.) — szybka, tafla szklana. [przypis edytorski]

gomoły (daw.) — bezrogi. [przypis redakcyjny]

gomon (daw.) — wrzawa, hałas, zamieszanie, awantura; bajeczny, malowniczy pochód. [przypis edytorski]

gomonić (daw.) — hałasować. [przypis edytorski]

gon (daw.) — gonitwa, pogoń, polowanie. [przypis edytorski]

gon (daw.) — pęd. [przypis redakcyjny]

gonić (daw.) — pojedynkować się konno. [przypis edytorski]

gonić na ostre (daw.) — ścierać się bronią ostrą w bitwie. [przypis edytorski]

gonić na ostre (daw.) — ścierać się bronią ostrą w walce. [przypis edytorski]

goniec a. gońca (daw.) — rycerz turniejowy. [przypis redakcyjny]

goniec (daw.) — rycerz turniejowy. [przypis redakcyjny]

gonno (daw.) — strzeliście; por. gonny: śmigły, wybujały, wysoki i prosty. [przypis edytorski]

gonny (daw.) — smukły, wysoki. [przypis edytorski]

gontyna (daw.) — świątynia. [przypis edytorski]

gontyna (daw.) — świątynia, zwł. pogańska. [przypis edytorski]

gorącość duszna (daw.) — zapał w duszy. [przypis edytorski]

Close

* Loading