Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 450 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | białoruski | biologia, biologiczny | botanika | chemiczny | czeski | dawne | drukarstwo, drukowany | filozoficzny | fizyka | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | hinduski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | medyczne | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | portugalski | pospolity | potocznie | prawo, prawnicze | przenośnie | przestarzałe | przymiotnik | przysłowiowy | przysłówek | psychologia, psychologiczny | regionalne | religijny, religioznawstwo | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzeczownik | staropolskie | szwedzki | techniczny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | żartobliwie | żeglarskie
Według języka: wszystkie | English | français | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 15072 przypisów.
stawia Schopenhauer określenie religijnego postępowania bez religii, bez wiary w Boga — por. Windelband, op. cit., s. 364, który widzi w tym paradoksalność. [przypis redakcyjny]
Stawiasz więc niby pierwszą formę piekła i nieśmiertelności (…) — w tym miejscu na marginesie poniższego wywodu znajduje się adnotacja: „Nieśmiertelność”. [przypis edytorski]
stawić — dziś popr.: stawić się. [przypis edytorski]
stawić pole (starop.) — stanąć do bitwy. [przypis redakcyjny]
stawić sieci — rozstawić sieci. [przypis edytorski]
stawić sie — przyjść dobrowolnie; Persefonie ostatniej sie stawić: stanąć przed Persefoną (śmiercią). [przypis redakcyjny]
stawić — składać, układać. [przypis redakcyjny]
stawić — tu: podstawić, zamienić. [przypis edytorski]
stawić — tu: porozstawiać. [przypis edytorski]
stawić — tu: postawić, przedstawić. [przypis edytorski]
stawić — tu: postawić. [przypis edytorski]
stawić — tu: postawić, zaryzykować. [przypis edytorski]
stawić — tu: przeciwstawiać. [przypis edytorski]
stawić — tu: przedstawiać. [przypis edytorski]
stawić — tu: przedstawiać, wyobrażać. [przypis edytorski]
stawić — tu: przedstawić, ukazać. [przypis edytorski]
stawić — tu: przedstawić, wypowiedzieć. [przypis edytorski]
stawić — tu: ukazywać. [przypis edytorski]
stawić życie — ryzykować życie. [przypis edytorski]
stawić żyda na papierze — zrobić kleksa przy pisaniu. [przypis edytorski]
stawić zakład (daw.) — pójść o zakład, założyć się o coś. [przypis edytorski]
stawidło (pot.) — jaz zastawkowy, rodzaj zapory na rzece lub kanale służącej do utrzymania stałego poziomu wody dla celów żeglugowych lub jako zabezpieczenie przed powodzią. [przypis edytorski]
stawidło — ruchome zamknięcie zapory spiętrzającej wodę w rzece, służące do regulacji przepływu wody. [przypis edytorski]
stawidło — ruchome zamknięcie zapory spiętrzającej wodę w rzece, służące do regulacji przepływu wody. [przypis edytorski]
stawidło — tu: sztaluga. [przypis edytorski]
stawidło — zwrotnica. [przypis edytorski]
stawiliście im czoło w wojnie — nie wiadomo, o której wojnie myśli mówca; od wojny peloponeskiej do hegemonii tebańskiej nie było zgody między oboma państwami. [Określenie „wojna sprawiedliwa” zapewne odnosi się do wojny beockiej, toczonej przez miasta greckie o wyzwolenie spod dominacji Sparty, kiedy w roku 378 p.n.e. Ateńczycy pod dowództwem Chabriasa przyszli z pomocą Beotom napadniętym przez Lacedemończyków; podczas tej wojny, w bitwie pod Naksos (376), flota ateńska pokonała flotę spartańską, co było pierwszym zwycięstwem morskim Aten od czasów wojny peloponeskiej; red. WL]. [przypis tłumacza]
stawion — dziś: stawiony; postawiony. [przypis edytorski]
stawiska okazyja — dwumiesięczne oblężenie (od 14 lipca do 20 września 1664) i zdobycie Stawiszcza nad Tykiczem k. Kijowa na Ukrainie przez wojska Czarnieckiego, który od odniesionej wówczas rany wkrótce zmarł, uhonorowany na łożu śmierci godnością hetmana. [przypis redakcyjny]
stawka — tu: zakład. [przypis edytorski]
Staw Meocki — Jezioro Meockie, staroż. nazwa Morza Azowskiego, od zamieszkujących jego wybrzeża plemion Meotów. [przypis edytorski]
Staw Migdałów — Ἀμύγδαλον κολυμβήθρα. [przypis tłumacza]
stawszczyzny, pojemszczyzny, suchomielszczyzny, oczkowe i rogowe — podatki. [przypis edytorski]
stawszy się srogiemi Cyklopy (starop. forma) — dziś popr.: stawszy się srogimi Cyklopami. [przypis edytorski]
stębnować — szyć, pozostawiając ciągłą linię po wierzchniej stornie tkaniny. [przypis edytorski]
stęchnąć — pozbyć się opuchlizny. [przypis edytorski]
stęgły — stężały. [przypis edytorski]
stęgły — tu: stężały, stwardniały. [przypis edytorski]
stęgły — tu: stężały, zastygły. [przypis edytorski]
stęgnie — zastygnie, zesztywnieje. [przypis edytorski]
stękło — dziś popr. forma: stęknęło. [przypis edytorski]
stępa a. kil — belka spodnia okrętu. [przypis redakcyjny]
stępać (starop.) — stąpać, kroczyć; tu: postępować. [przypis edytorski]
stępać (starop.) — wedle muzyki, w takt stąpać. [przypis redakcyjny]
stępa — dawny przyrząd do kruszenia ziarna na kaszę, składający się z wysokiego naczynia wydrążonego w kamieniu lub drewnie oraz drewnianego ubijaka, zwanego stęporem. [przypis edytorski]
stępa — dawny przyrząd do kruszenia ziarna, składający się z wysokiego naczynia wydrążonego w kamieniu lub drewnie oraz drewnianego ubijaka, zwanego stęporem. [przypis edytorski]
stępak — koń idący stępa, tj. najwolniejszym końskim chodem, bądź przystosowany do takiego tempa. [przypis edytorski]
stępak — koń idący stępa, tj. powolnym krokiem. [przypis edytorski]
stępak — koń używany w zaprzęgu; koń idący stępa. [przypis edytorski]
stępak — silny i powolny koń, także: koń idący stępa. [przypis edytorski]
stępak — silny, lecz powolny koń. [przypis edytorski]
stępa — najpowolniejszy chód konia. [przypis edytorski]
stępa — określenie najwolniejszego chodu konia. [przypis edytorski]
stępa — określenie powolnego, regularnego chodu końskiego. [przypis edytorski]
stępią — stępa; powoli. [przypis edytorski]
stępiały — osłabiony, apatyczny; dziś raczej: otępiały. [przypis edytorski]
stępiały — tu: nieczuły, głuchy, obojętny. [przypis edytorski]
stępica — potrzask dla chwytania zwierza. [przypis redakcyjny]
stępice — żelazo na lisy. [przypis redakcyjny]
stępka a. kil — najniższa belka statku ciągnąca się od dzioba do rufy. [przypis edytorski]
stępka — spodni tram, belka statku. [przypis autorski]
stęplować (starop. forma) — stemplować; ustawiać stemple, wsporniki. [przypis edytorski]
stęp — najwolniejszy chód konia. [przypis edytorski]
stęp — najwolniejszy, czterotaktowy chód konia. [przypis edytorski]
stępor — drewniany tłuczek do rozdrabniania i obłuskiwania ziarna w stępie. [przypis edytorski]
stępor — drewniany tłuczek lub kloc do ubijania albo miażdżenia czegoś. [przypis edytorski]
stępor — inaczej: ubijak; duży drewniany tłuczek do rozdrabniania i obłuskiwania ziarna w stępie, tj. wysokim drewnianym wiadrze. [przypis edytorski]
stęporowaty — z grubsza ciosany, jak kłoda; od stępor: młot drewniany, ubijak. [przypis edytorski]
stępory (niem. Stampfer) — tłok, ubijak do tłuczenia w stępie. [przypis redakcyjny]
stęp — powolny, regularny chód koński; zwykle w zwrocie: jechać stępa albo jechać stępem. [przypis edytorski]
stępy — składające się z misy i ubijaka urządzenie do łuskania oraz rozdrabniania na kaszę ziaren zbóż. [przypis edytorski]
stężać — wzmacniać. [przypis edytorski]
stężałych — w innych wydaniach: stężały. [przypis edytorski]
stężały — tu: zamarznięty. [przypis edytorski]
steamer (ang.) — parowiec. [przypis edytorski]
steamer — parowiec, parostatek. [przypis edytorski]
Steam-National Company — Narodowe Towarzystwo Żeglugi Parowej. [przypis tłumacza]
steam table (ang.) — stół z podgrzewaniem parowym. [przypis edytorski]
steatyt — rzadka skała metamorficzna z dużą zawartością talku, łatwo obrabialna. [przypis edytorski]
stebnować — szyć ściegiem tworzącym po wierzchniej stronie tkaniny nieprzerwaną linię; tu przen. wystebnować: powyszywać. [przypis edytorski]
stebnować — wyszywać. [przypis edytorski]
stechiometryczne — stöchiometrisch. Stechiometria jest nauką o stosunkach miary i ciężaru, w jakich się ciała chemicznie łączą. [przypis tłumacza]
stecka — a. steczka: dróżka. [przypis edytorski]
stecka — ścieżka. [przypis edytorski]
stecki — dziś popr. forma N.lm: steckami; stecka a. steczka: dróżka. [przypis edytorski]
steczka (daw. a poet.) — ścieżka. [przypis edytorski]
steczka — dróżka. [przypis edytorski]
Steele, Richard (1672–1729) — irlandzki pisarz oświeceniowy, dramaturg i polityk; w 1711 założył z Josephem Addisonem dziennik „The Spectator”. [przypis edytorski]
steel scraper (ang.) — stalowy skrobak. [przypis edytorski]
steengris, popr.: stingrays (ang.) — płaszczki; w terminologii biol.: orleniokształtne, rząd ryb chrzęstnoszkieletowych zaliczany do płaszczek, obejmujący m.in. manty, ogończe, orlenie; w obecnej klasyfikacji raje należą do osobnego rzędu rajokształtnych. [przypis edytorski]
Steenstrup, Johann Japetus Smith (1813–1897) — duński biolog, botanik i zoolog. [przypis edytorski]
steeple-chase (ang.) — bieg z przeszkodami. [przypis edytorski]
steeple-chase (ang.) — wyścig z przeszkodami (tu w domyśle: konny). [przypis edytorski]
Stefański, Lech Emfazy (1928–2010) — pisarz, zainteresowany zjawiskami paranormalnymi; powstaniec warszawski, współpracownik Mirona Białoszewskiego w działaniach teatralnych. [przypis edytorski]
Stefan Batory — książę siedmiogrodzki, ożenił się w 1576 r. z księżniczką Anną Jagiellonką dla uzyskania tronu polskiego. [przypis redakcyjny]
Stefan Bauny (1565–1649) — moralista z zakonu jezuitów. [przypis tłumacza]
Stefan Bielecki — Żyje. Jest w Warszawie. Pracuje w P. Z. P. [przypis autorski]
Stefan Chmielecki (zm. 1630) — wojewoda kijowski. [przypis edytorski]
Stefanczykowo i jego mieszkańcy — powieść Fiodora Dostojewskiego z 1859 r. [przypis edytorski]
Stefan Garnier — osobistość wielce wątpliwej moralności, prawdopodobnie dobry znajomy Villona. [przypis tłumacza]