Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 446 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | architektura | biologia, biologiczny | botanika | chemiczny | czeski | dawne | francuski | geografia, geograficzny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | hiszpański | łacina, łacińskie | matematyka | medyczne | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | poetyckie | pogardliwe | portugalski | potocznie | przenośnie | przestarzałe | regionalne | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzymski | staropolskie | teatralny | turecki | ukraiński | włoski | żeglarskie
Według języka: wszystkie | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 4063 przypisów.
rozemdlić się (daw.) — osłabnąć. [przypis edytorski]
rozemknął — otworzył. [przypis edytorski]
rozemkniony — otwarty. [przypis edytorski]
rozemlony (neol.) — zmielony. [przypis edytorski]
Roze, Nicolas (1745–1819) — francuski kompozytor i muzykolog, twórca muzyki kościelnej. [przypis edytorski]
rozeprzeć się (daw.) — rozprawić się. [przypis edytorski]
rozerwanie (starop.) — tu: rozterka, konflikt wewnętrzny. [przypis edytorski]
rozesłaniec (daw.) — wysłannik; tu: poplecznik. [przypis edytorski]
rozeszlę — dziś popr.: roześlę. [przypis edytorski]
rozeszlesz (daw. forma) — dziś: roześlesz. [przypis edytorski]
rozetki — tu: wstążeczki. [przypis edytorski]
rozewrzeć (daw.) — otworzyć. [przypis edytorski]
rozeźlić (gw.) — rozgniewać się. [przypis edytorski]
rozgartać — dziś popr.: rozgarniać. [przypis edytorski]
rozgartować — rozgarnąć. [przypis edytorski]
rozgartywać (daw.) — rozgarniać. [przypis edytorski]
rozgartywać (reg.) — odrzucać, rozrzucać. [przypis edytorski]
rozgar — żar; por. czas. rozgorzeć. [przypis edytorski]
rozgdakany — tu: pytlujący, mówiący szybko i głośno. [przypis edytorski]
rozgłobiony (daw.) — podległy uciskowi. [przypis edytorski]
rozgłośny (daw.) — głośny, znany. [przypis edytorski]
rozglądać (daw.) — przeglądać. [przypis edytorski]
rozgniewane niebo na się czując — szyk przestawny: czując, że niebo jest na mnie rozgniewane. [przypis edytorski]
Rozgnój — rozlewisko Narwi koło wsi Bokiny, w pow. białostockim. [przypis edytorski]
rozgorączkowywa — dziś popr.: rozgorączkowuje. [przypis edytorski]
rozgorzała wojna między królem a jego synem — nawiązanie do sporu między Henrykiem II Andegaweńskim (Plantagenetem) a jego synem, zw. Henrykiem Młodym Królem popieranym przez królów Francji, rozpoczęty w 1173 r. i ostatecznie zakończony zwycięstwem Henryka II. [przypis edytorski]
rozgorzały — rozpalony, przen.: ogarnięty entuzjazmem a. szałem bojowym. [przypis edytorski]
rozgorzeć — rozpalić się. [przypis edytorski]
rozgościć — dziś popr.: rozgościć się. [przypis edytorski]
rozgowor (daw., reg.) — rozmowa. [przypis edytorski]
Rozgrześca — osoba rozgrzeszająca. [przypis edytorski]
rozgwar — gwar, który rozlega się wokół. [przypis edytorski]
rozgwar — zgiełk, hałas spowodowany rozmowami. [przypis edytorski]
rozgwiaździony (gw.) — rozgwieżdżony. [przypis edytorski]
rozgwiażdżony — dziś popr.: rozgwieżdżony. [przypis edytorski]
rozhartowywa — dziś popr. forma: rozhartowuje. [przypis edytorski]
rozhawełkowany (neol.) — imiesłów przym. utworzony od nazwy krakowskiej Restauracji Hawełka (cesarsko-królewskiego dostawcy dworu), znajdującej się na Starym Mieście, przy Rynku Głównym 34, w Pałacu Spiskim w Krakowie. [przypis edytorski]
rozhowor (daw., reg.) — rozmowa. [przypis edytorski]
rozhowor (daw. reg.) — rozmowa. [przypis edytorski]
rozhowor (daw.) — rozmowa. [przypis edytorski]
rozhowor (daw., z rus.) — rozmowa, opowieść. [przypis edytorski]
rozhowor (daw., z rus.) — rozmowa. [przypis edytorski]
rozhowor — rozmowa, opowieść. [przypis edytorski]
rozhowor — rozmowa. [przypis edytorski]
rozhowor (rus.) — rozmowa. [przypis edytorski]
rozhowor (ukr.) — rozmowa, gadanie. [przypis edytorski]
rozhowory — rozmowy; gadanie. [przypis edytorski]
rozhowory (z rus.) — rozmowy. [przypis edytorski]
rozhowor (z ros.) — rozmowa. [przypis edytorski]
rozhowor (z rus.) — rozmowa. [przypis edytorski]
rozhowor (z ukr.) — rozmowa. [przypis edytorski]
rozhoworzyć (z ukr.) — rozgadać, rozśpiewać; sprawić, że ktoś a. coś zacznie opowiadać. [przypis edytorski]
rozhuk (neol.) — zapewne: donośny huk, którego dźwięk szeroko się rozprzestrzenia. [przypis edytorski]
rozjąć (daw.) — rozłączyć. [przypis edytorski]
rozjąć — rozdzielić. [przypis edytorski]
rozjąć spór (daw.) — załagodzić spór; por. rozejm. [przypis edytorski]
rozjątrzony — tu: rozgniewany. [przypis edytorski]
rozjadać — rozjuszać się, wzmagać gniew i zaciekłość. [przypis edytorski]
rozjadać się — tu: rozgniewać się. [przypis edytorski]
rozjad (daw.) — zajadłość, zaciekłość. [przypis edytorski]
rozjadły (daw.) — rozzłoszczony. [przypis edytorski]
rozjadły — rozzłoszczony. [przypis edytorski]
rozjaśń — popr.: rozjaśnij; tu: forma skrócona ze względu na rytm wiersza. [przypis edytorski]
rozjemca bogiń — Parys, syn Priama i Hekabe, królewicz trojański, poproszony przez Afrodytę, Herę i Atenę, by wskazał najpiękniejszą z nich. [przypis edytorski]
rozjeść (daw.) — rozjuszyć, wprawić we wściekłość. [przypis edytorski]
rozjeść się (starop.) — rozsierdzić się; stać się zajadłym. [przypis edytorski]
rozkazanie (daw.) — rozkaz. [przypis edytorski]
rozkazawszy miecz nieść przed sobą, jak przed zwierzchnim panem — niesienie przed kimś miecza było symbolem jego władzy zwierzchniej; przed cesarzami nosili miecz podczas uroczystej procesji nawet suwerenni władcy, np. Bolesław Chrobry w 1013 r., a Bolesław Krzywousty w 1135 r. [przypis edytorski]
rozkaz cię utrzymać albo na dnie, na dnie twoim lec, albo na dnie z honorem lec… — fragment pieśni hymnicznej Morze, nasze morze, znanej też pod tytułami Marynarka Wojenna i Chociaż każdy z nas jest młody. [przypis edytorski]
rozkaz dan od ojca — rozkaz dany przez Zeusa: ojca bogów, w tym również Hefajstosa. [przypis edytorski]
rozkazować (daw.) — dziś popr.: rozkazywać. [przypis edytorski]
rozkazować (starop.) — dziś: rozkazywać. [przypis edytorski]
rozkazować (starop. forma) — dziś: rozkazywać. [przypis edytorski]
Rozkazuję wam, abyście się spólnie miłowali, tak jakom ja was umiłowal — J 13, 34. [przypis edytorski]
Rozkazuję wam zgubić mnie, a odnaleźć siebie… — z książki Tako rzecze Zaratustra, najważniejszego dzieła Fryderyka Nietzschego. [przypis edytorski]
rozkazuje Bóg — 5. Mojż 17, 18. [przypis edytorski]
rozkazuje chłopu — powinno być: rozkazuje chłopu iść. [przypis edytorski]
rozkazuje ci on [cesarz Lucjusz], abyś go za pana swojego uznał — po upadku zachodniej części antycznego cesarstwa rzymskiego w 476 władcy królestw barbarzyńskich powstałych na jego ziemiach przez pewien czas nadal uznawali, przynajmniej nominalnie, władzę cesarza faktycznie panującego nad wschodnią częścią (Bizancjum). [przypis edytorski]
rozkazuje etc. — Mt 2, 12. [przypis edytorski]
rozkazuje on święty mąż Paweł tymi słowy — Rz 12, 16; Gal 5, 6. [przypis edytorski]
rozkazy — dziś N.lm: (nad) rozkazami. [przypis edytorski]
rozkiełzły — rozkiełznany. [przypis edytorski]
rozkiełznać — zdjąć uprząż. [przypis edytorski]
rozkiełznanie — swobodnie, bez skrępowania. [przypis edytorski]
rozkiełznany — pozbawiony wędzidła; rozzuchwalony. [przypis edytorski]
rozkłócić — tu: rozmieszać. [przypis edytorski]
rozkomosić (daw.) — rozruszać. [przypis edytorski]
Rozkosz być sądzę dobrem najwyższym człowieka — inaczej: sądzę, że rozkosz jest najwyższym dobrem człowieka. [przypis edytorski]
rozkosze przejścia równika — „chrzest równikowy”, obejmujący szereg prób, tradycyjnie urządzany przez załogę statku, przebraną za bóstwa morskie, osobom, które po raz pierwszy przekraczają równik. [przypis edytorski]
rozkoszliwy (daw.) — rozkoszny, ujmujący, uroczy. [przypis edytorski]
rozkosznik — tu: człowiek oddający się głównie zażywaniu rozkoszy. [przypis edytorski]
rozkoszny (starop.) — tu: skłonny do rozkoszy, rozpusty, wygody. [przypis edytorski]
rozkosz — tu: przyjemność. [przypis edytorski]
rozkoszy (daw.) — forma B.lm, dziś popr.: rozkosze. [przypis edytorski]
rozkoszy — dziś forma B. lm: rozkosze. [przypis edytorski]
rozkoszy (starop. forma) — rozkosze. [przypis edytorski]
rozkować — rozkuć. [przypis edytorski]
rozkować się — rozkuć się; wydostać się z okowów, wyswobodzić się. [przypis edytorski]
Rozkryt' krawat i… spa-a-t' (ros.) — otworzyć łóżka i spać. [przypis edytorski]
rozkulbaczyć — rozsiodłać. [przypis edytorski]