Dzisiaj aż 13,496 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach.
Dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia!
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | anatomiczne | angielski, angielskie | architektura | astronomia | białoruski | biologia, biologiczny | czeski | dopełniacz | dawne | filozoficzny | francuski | geologia | grecki | gwara, gwarowe | handel, handlowy | hebrajski | historia, historyczny | hiszpański | łacina, łacińskie | literacki, literatura | medyczne | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | poetyckie | pogardliwe | portugalski | potocznie | prawo, prawnicze | przenośnie | przestarzałe | przysłowiowy | regionalne | religijny, religioznawstwo | rodzaj nijaki | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | staropolskie | starożytny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | żartobliwie | żeglarskie | zoologia
Według języka: wszystkie | English | français | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 8808 przypisów.
mienić (starop.) — zmieniać, odmieniać. [przypis edytorski]
mienić — tu: nazwać. [przypis edytorski]
mienić — tu: nazywać, określać jako. [przypis edytorski]
mienić — tu: przemieniać. [przypis edytorski]
mienić — tu: uważać za. [przypis edytorski]
mienić — tu: wymieniać, wyliczać. [przypis edytorski]
mienić — tu: zmieniać. [przypis edytorski]
mienić — wymienić. [przypis redakcyjny]
mienić — zmieniać. [przypis edytorski]
mienię — tu: zamieniam. [przypis edytorski]
mienie — majątek, dobytek. [przypis edytorski]
mienie — własność, posiadane dobra. [przypis edytorski]
mienił niesprawiedliwym nie tylko niewdzięcznego… — zdaje się, że w Sparcie można było niewdzięczność ścigać sądownie. Skoro Agesilaos potępiał niewdzięczność bez względu na stanowisko ustawy, to tym bardziej sam jej unikał, jeśli prawo ją karało. [przypis tłumacza]
mienim widomym zabawiwszy — tj. mieniem (bogactwem) doczesnym nacieszywszy. [przypis edytorski]
Mieniono (…) [Spinozę] bożyszczem poetów, Kopernikiem etyki, świętym — zob. zbiór cytat 28 wielkich pisarzy w „Chronicon Spinozanum”, t. I na wstępie. [przypis tłumacza]
mienny — majętny, bogaty. [przypis edytorski]
mieras (lenk.) — tikslas. [przypis edytorski]
Miereżkowski, Dmitrij Siergiejewicz (1865–1941) — rosyjski pisarz, historyk, filozof i krytyk literacki; jeden z pierwszych rosyjskich symbolistów. [przypis edytorski]
mierne (daw.) — umiarkowane. [przypis edytorski]
miernie (daw.) — w miarę, nie nadmiernie. [przypis edytorski]
miernie — umiarkowanie, niewybitnie; tu: słabo. [przypis edytorski]
miernie — w miarę, umiarkowanie, trochę. [przypis edytorski]
miernik (daw.) — mierniczy, człowiek dokonujący pomiarów pól, gruntów. [przypis edytorski]
mierność (daw.) — tu: umiarkowanie. [przypis edytorski]
mierność (daw.) — tu: umiejętność zachowania miary. [przypis edytorski]
mierność (daw.) — umiarkowanie. [przypis edytorski]
mierność (daw.) — umiejętność zachowania miary. [przypis edytorski]
mierność (daw.) — zachowywanie właściwej miary. [przypis edytorski]
mierność — tu: umiar. [przypis edytorski]
mierność — umiarkowanie; niewielki zasób czegoś. [przypis edytorski]
mierny (daw.) — ani za silny, ani za słaby (w miarę). [przypis edytorski]
mierny (daw.) — umiarkowany. [przypis edytorski]
mierny (daw.) — w miarę. [przypis edytorski]
mierny (daw.) — zachowujący miarę. [przypis edytorski]
mierny (daw.) — zachowujący odpowiednią miarę. [przypis edytorski]
mierny — nie nazbyt obfity, w miarę. [przypis edytorski]
mierny — niewiele warty, nieokazały. [przypis edytorski]
mierny (starop.) — [tu:] dobrze mierzący do celu [o oku]. [przypis redakcyjny]
mierny — [tu:] celny. [przypis redakcyjny]
mierny — tu: celny (taki, co dobrze mierzy). [przypis redakcyjny]
mierny — tu: przeciętny, średniej inteligencji. [przypis edytorski]
mierny — tu: średni. [przypis edytorski]
mierny — tu: średni, średniej wielkości. [przypis edytorski]
mierny — tu: zapewniający wszystko we właściwej mierze, ani za dużo, ani za mało. [przypis edytorski]
Mierosławski, Ludwik (1814–1878) — generał, radykalny demokrata; uczestnik powstania listopadowego, członek emigracyjnego Towarzystwa Demokratycznego Polskiego; współpracował z rewolucjonistą włoskim Mazzinim; miał być przywódcą zaplanowanego na 1846 powstania we wszystkich trzech zaborach, jednak wskutek denuncjacji hr. Ponińskiego został aresztowany przez policję pruską; w czasie Wiosny Ludów był dowódcą powstania w Wielkopolsce w 1848 oraz na Sycylii i w Badenii w 1849; w 1860 nawiązał bliską współpracę z Garibaldim; w 1863 był pierwszym dyktatorem powstania styczniowego z ramienia Tymczasowego Rządu Narodowego, porażki militarne oraz konflikt z Langiewiczem skłoniły go do rezygnacji z godności dyktatora, powrócił na emigrację do Francji. [przypis edytorski]
Mierosławski, Ludwik (1814–1878) — generał, uczestnik powstania listopadowego, członek emigracyjnego Towarzystwa Demokratycznego Polskiego; współpracował z Mazzinim; miał być przywódcą zaplanowanego na 1846 powstania we wszystkich trzech zaborach, jednak wskutek denuncjacji hr. Ponińskiego został aresztowany przez policję pruską; w czasie Wiosny Ludów był dowódcą powstania w Wielkopolsce w 1848 oraz na Sycylii i w Badenii w 1849; w 1860 nawiązał bliską współpracę z Garibaldim; w 1863 był dyktatorem powstania styczniowego z ramienia Tymczasowego Rządu Narodowego, porażki militarne oraz konflikt z Langiewiczem skłoniły go do rezygnacji z godności dyktatora, powrócił na emigrację do Francji. [przypis edytorski]
Mierosławski, Ludwik (1814–1878) — polski generał, pisarz i poeta, teoretyk wojskowości, działacz polityczny i niepodległościowy, uczestnik powstania listopadowego, przywódca dwóch powstań w Wielkopolsce (1846, 1848), pierwszy dyktator powstania styczniowego. [przypis edytorski]
mierzała — zmierzała, kierowała się. [przypis edytorski]
mierzawiec (ros.) — obrzydliwiec, świntuch. [przypis edytorski]
mierzchnąć (daw.) — tracić blask, gasnąć. [przypis edytorski]
mierzchnącego — dziś popr.: zmierzchającego. [przypis edytorski]
mierzch (starop.) — zmierzch. [przypis edytorski]
mierzeja — piaszczyste przedłużenie półwyspu, przen. wybrzeże. [przypis edytorski]
mierziączka (daw.) — gniew, oburzenie, niechęć. [przypis edytorski]
mierziączka — waśń. [przypis redakcyjny]
mierzić — brzydzić. [przypis edytorski]
mierzić — budzić wstręt. [przypis edytorski]
mierzić (daw.) — brzydzić. [przypis edytorski]
mierzić się (daw.) — dziś bez strony zwrotnej; budzić odrazę, niechęć. [przypis edytorski]
mierzieć (starop.) — przykro być; [odstręczać]. [przypis redakcyjny]
mierziło się — nudziło się, sprzykrzyło się. [przypis edytorski]
mierzi mu się — przykrzy mu się, nudzi mu się; zbrzydło mu coś. [przypis edytorski]
mierziony (daw.) — budzący obrzydzenie. [przypis edytorski]
mierziony (daw.) — obmierzły, tj. wywołujący wstręt i obrzydzenie. [przypis redakcyjny]
mierziony (daw.) — wzbudzający obrzydzenie. [przypis edytorski]
mierziony (starop.) — obmierzły, obrzydły. [przypis redakcyjny]
mierzkało (starop.) — zmierzchało. [przypis redakcyjny]
mierzwą — słoma zgnieciona na podściółkę dla bydła, przen,: coś bez wartości. [przypis edytorski]
mierzwa (daw.) — nawóz, obornik. [przypis edytorski]
mierzwa — dosł.: słoma, którą rzuca się pod nogi krowom w oborze; tu przen.: coś, co się zużywa i czego się nie szanuje. [przypis edytorski]
mierzwa (gw.) — zgnieciona słoma, używana najczęściej na ściółkę lub naturalny, organiczny nawóz, gnój. [przypis edytorski]
mierzwa (gw.) — zgnieciona słoma, używana najczęściej na ściółkę lub naturalny, organiczny nawóz, gnój. [przypis redakcyjny]
mierzwa — nawóz. [przypis edytorski]
mierzwa — organiczny nawóz, obornik. [przypis edytorski]
mierzwa — pognieciona słoma. [przypis edytorski]
mierzwa — słoma, którą rzuca się pod nogi koni w stajni, aby utrzymać czystość. [przypis edytorski]
mierzwa — słoma stanowiąca podściółkę dla bydła. [przypis edytorski]
mierzwa — zgnieciona słoma stosowana jako podściółka dla bydła. [przypis edytorski]
mierzwa — zgnieciona słoma, stosowana jako ściółka dla bydła. [przypis edytorski]
mierzwa — zgnieciona słoma, używana jako ściółka dla bydła. [przypis edytorski]
mierzwa — zgnieciona słoma, używana najczęściej na podściółkę dla zwierząt gospodarskich. [przypis edytorski]
mierzwa — zgnieciona słoma, używana najczęściej na ściółkę, lub naturalny, organiczny nawóz, gnój. [przypis edytorski]
mierzwa — zgnieciona słoma używana na ściółkę dla bydła. [przypis edytorski]
mierzyć czym — oceniać ze względu na co. [przypis redakcyjny]
mierzyć — tu: przemierzać. [przypis edytorski]
mierzyć wydarzeń historycznych stuleciami ani dekadami, (…) ale kwartałami, w których ukazują się kwartalne statystyki gospodarcze — Świadectwem tego niech będzie pierwszy wycinek ze zbiorów Povondry:
(ČTK) Według ostatnich danych, które opublikował Salamander-Syndicate pod koniec kwartału, sprzedaż Płazów wzrosła o trzydzieści procent. W ciągu trzech miesięcy dostarczono prawie siedemdziesiąt milionów Płazów, zwłaszcza do Ameryki Południowej i Środkowej, Indochin i włoskiej Somalii. W najbliższym czasie przygotowywane jest pogłębianie i poszerzanie Kanału Panamskiego, oczyszczenie portu w Guayaquil i usunięcie niektórych mielizn i czapek tektonicznych w Cieśninie Torresa. Tylko te prace oznaczałyby według przybliżonych szacunków przemieszczenie dziewięciu miliardów metrów sześciennych ziemi. Budowa dużych wysp, które stanowić będą bazy lotnicze linii Madera–Bermudy, ma się rozpocząć dopiero wiosną przyszłego roku. Zasypywanie wysp w archipelagu Marianów w strefie japońskiej postępuje; dotychczas uzyskano osiemset czterdzieści tysięcy akrów nowego, tzw. lekkiego lądu pomiędzy wyspami Tinian i Saipan. Ze względu na rosnący popyt cena Płazów jest bardzo stabilna i kształtuje się w granicach: Leading 61, Team 620. Zapasy są wystarczające.
[przypis autorski]
mierzyliśmy się (…) i przyśpieszali (daw.) — konstrukcja, w której końcówka fleksyjna pierwszego czasownika ma zastosowanie również dla kolejnego (kolejnych); dziś: mierzyliśmy się i przyspieszaliśmy. [przypis edytorski]
mierzyn a. mierzynek — koń niewielkiego wzrostu. [przypis edytorski]
mierzyn (daw.) — nieduży, silny koń. [przypis edytorski]
mierzyn (daw.) — niewielki koń pociągowy. [przypis edytorski]
mierzynę — konia roboczego. [przypis redakcyjny]
mierzynka (daw.) — nieduża, silna klacz pociągowa. [przypis edytorski]
mierzyn — koń niewielkiego wzrostu. [przypis edytorski]
mierzyn — koń niewielkiego wzrostu; także: niski, mały koń pociągowy. [przypis edytorski]
mierzyn — nieduży, silny koń. [przypis edytorski]
mierzyn — niski koń zaprzęgowy. [przypis edytorski]
mierzyn żmudzki — koń żmudzki, rasa konia domowego, hodowana na Litwie i Żmudzi, głównie do prac rolnych i do zaprzęgu; mierzyn — koń średniego wzrostu, niezbyt wielki. [przypis redakcyjny]
mieść (daw.) — miotać, rozsiewać. [przypis edytorski]
mieść (daw.) — rzucać, miotać. [przypis edytorski]
mieść — tu: miotać, rzucać. [przypis edytorski]