Przypisy

wschodni balsam — pomada. [przypis edytorski]

wschodni obrządek — prawosławie. [przypis edytorski]

wschodni północny wschód — określenie kierunku używane daw. w żegludze, oznaczające kierunek dokładnie pośredni pomiędzy wschodnim a północno-wschodnim, czyli odchylony o 67,5° od północy. [przypis edytorski]

wschodnia kolej niemiecka — właśc. Pruska Kolej Wschodnia, linia kolejowa długości ok. 740 km, łącząca Berlin z Królewcem. [przypis edytorski]

Wschodnimi i Zachodnimi Indiami — tj. przynoszącymi zysk koloniami. [przypis edytorski]

wschodowy (daw.) — dziś: schodowy, odnoszący się do schodów. [przypis edytorski]

wschodowy (daw., gw.) — wchodowy, wejściowy. [przypis edytorski]

wschodowy (starop.) — tu: wschodni. [przypis edytorski]

wschody (daw.) — dziś: schody. [przypis edytorski]

wschody (daw. forma) — dziś: schody. [przypis edytorski]

wschody (daw.) — schody. [przypis edytorski]

wschody (daw.) — tu: schody. [przypis edytorski]

wschody — dziś popr. forma N.lm: schodami. [przypis edytorski]

wschody — dziś popr.: schody. [przypis edytorski]

wschody — dziś w tym znaczeniu: schody. [przypis edytorski]

wschody — schody. [przypis edytorski]

wschody — tu daw.: schody. [przypis edytorski]

wschód (starop.) — schody. [przypis edytorski]

wschód — tu: stopień. [przypis edytorski]

wsendy (gw.) — wszędzie. [przypis edytorski]

Wsi spokojna, wsi wesoła — Jan Kochanowski, Pieśń świętojańska o Sobótce, Pieśń Panny XII. [przypis edytorski]

wsi (starop. forma) — dziś B.lm: wsie. [przypis edytorski]

wsiadać w tramwaj — dziś popr.: wsiadać do tramwaju. [przypis edytorski]

wsiakuju swołocz (ros.) — wszelką swołocz. [przypis edytorski]

wsiąka — dziś powiedzianoby tu: wciąga. [przypis edytorski]

wsie (z ros.) — wszystkie. [przypis edytorski]

wsiej (ros.) — cały. [przypis edytorski]

wsieść (daw. forma) — dziś: wsiąść. [przypis edytorski]

wsieść (starop. forma) — dziś: wsiąść. [przypis edytorski]

wsiędzie — dziś popr. forma: wsiądzie. [przypis edytorski]

wsięka — dziś popr.: wsiąka. [przypis edytorski]

wsiękła — dziś popr.: wsiąkła a. wsiąknęła. [przypis edytorski]

wsięknie — dziś popr.: wsiąknie. [przypis edytorski]

wsio buntowszczyki (ros.) — wszyscy buntownicy. [przypis edytorski]

wsio paniw a kniaziej (z ukr.) — wszystko pańskie i książęce. [przypis edytorski]

wsio popołam (ros.) — wszystko po połowie. [przypis edytorski]

wsio rawno (ros.) — wszystko jedno. [przypis edytorski]

wsio rawno (z ros.) — wszystko jedno. [przypis edytorski]

wsio (ros.) — wszystko. [przypis edytorski]

wsioscy (gw.) — wiejscy; ze wsi. [przypis edytorski]

wsiotaki — rusycyzm: mimo wszystko. [przypis edytorski]

wsiowi — mieszkańcy wsi. [przypis edytorski]

wsiowładztwo (ros.) — wszechwładza. [przypis edytorski]

wsiowy — wiejski. [przypis edytorski]

wsiów — dziś popr. D. lm: wsi. [przypis edytorski]

wsiów — dziś popr. forma D. lm: wsi. [przypis edytorski]

wsiów — dziś popr.: wsi. [przypis edytorski]

wskazać (daw.) — tu: odpowiedzieć. [przypis edytorski]

wskazówka, która pokazuje godziny, podczas gdy ciało dzwoni; albo, jeżeli wolisz, ona dzwoni, podczas gdy ciało wskazuje godzinę — Leibniz wysunął koncepcję tzw. harmonii przedustawnej: wszystkie ciała i dusze (umysły) są w rzeczywistości wzajemnie od siebie niezależne, ale dzięki temu, że zostały odpowiednio zaprogramowane przez Boga, działają w świecie w sposób skoordynowany. Jako ilustrację Leibniz podawał przykład dwu jednakowo wyregulowanych zegarów. [przypis edytorski]

wskazujeć — skrót od: wskazuje ci. [przypis edytorski]

wskazywa — dziś popr.: wskazuje. [przypis edytorski]

wskaźniki — tu: wskazówki, wskazania. [przypis edytorski]

wskipieć — wezbrać aż do wrzenia. [przypis edytorski]

wskok (daw.) — natychmiast. [przypis edytorski]

wskok (starop.) — szybko. [przypis edytorski]

wskoki (daw.) — szybko. [przypis edytorski]

wskroś (daw.) — przez, na przestrzał. [przypis edytorski]

wskroś — tu: wszędzie. [przypis edytorski]

wskróś — dziś popr.: wskroś. [przypis edytorski]

wskróś — dziś popr.: wskroś. [przypis edytorski]

wskróś tej przyczyny (daw.) — z tego powodu. [przypis edytorski]

wskróś — tu: według. [przypis edytorski]

wskrzesa — dziś popr.: wskrzesza. [przypis edytorski]

wskrzesanie — dziś popr.: wykrzesanie a. skrzesanie, a. krzesanie. [przypis edytorski]

wskrzesnąć (daw.) — powstać z martwych, zmartwychwstać. [przypis edytorski]

wskrzesnąć (daw.) — zmartwychwstać, ożyć. [przypis edytorski]

wskrzesnąć — tu: zmartwychwstać. [przypis edytorski]

wskrzesnąć — zmartwychwstać. [przypis edytorski]

wskrzesnąć — zmartwychwstać; tu forma 3.os.lp: wskrześnie, tj. powstanie z martwych. [przypis edytorski]

wskrzesnąć — zmartwychwstać; tu w znaczeniu przenośnym. [przypis edytorski]

wskrzeszonej Polski — felietony Gerarda Witowskiego ukazywały się w latach 1816–1821, chodzi więc o odbudowane po wojnach napoleońskich państwo polskie pod berłem Aleksandra I, czyli tzw. Królestwo Polskie utworzone decyzją kongresu wiedeńskiego, złączone z Imperium Rosyjskim unią personalną i funkcjonujące w latach 1815–1832 w oparciu o Konstytucję Królestwa Polskiego (1815); poza własną konstytucją, Królestwo Kongresowe posiadało swój Sejm, wojsko, monetę i szkolnictwo (z Królewskim Uniwersytetem Warszawskim na czele), czynności urzędowe i nauczanie odbywały się w języku polskim; Polskę łączyła z Rosją osoba monarchy oraz polityka zagraniczna; sytuacja ta zasadniczo zmieniła się po powstaniu listopadowym. [przypis edytorski]

wskrześnij — dziś popr. forma: wskrześ. [przypis edytorski]

wskrzyknąć — wznieść okrzyk, krzyknąć. [przypis edytorski]

wskurać na kim (starop. forma ort.) — wskórać co od kogo; uzyskać co od kogo. [przypis edytorski]

wskurać, właśc. wskórać (starop.) — rozwinąć się, rozrosnąć się; poprawić się, odzyskać dobrobyt. [przypis edytorski]

wspak (daw.) — na odwrót; czciesz wspak: mówisz fałszywie. [przypis edytorski]

wspak (gw.) — od końca, od tyłu, w odwróconej kolejności. [przypis edytorski]

wspak — na odwrót. [przypis edytorski]

Wspaniałe, śnieżnobiałe pranie — w spisie treści wiersz występuje jako sometimes it snows in april. [przypis edytorski]

wspaniałemi — dziś popr. forma: wspaniałymi. [przypis edytorski]

wspaniałomyślnie i powoli — niem. grossartig und gemessen: uroczyście i z godnością. [przypis edytorski]

wspaniałość (daw.) — wspaniałomyślność. [przypis edytorski]

Wspaniałym pochodem (…) mężowie i niewiasty uczczą cię — uroczysty pochód w święto Panatenajów, w którym brał udział cały naród, uwieczniony został na fryzie Partenonu, świątyni Ateny na Akropolu ateńskim. [przypis edytorski]

wspanoszeć — wbić się w dumę. [przypis edytorski]

wsparł — tu: starł się z nim. [przypis edytorski]

wspieniony — dziś popr.: spieniony. [przypis edytorski]

wspłonąć — tu: zapalić się, zapłonąć. [przypis edytorski]

wspojźrzał (starop.) — spojrzał. [przypis edytorski]

wspołeczność — dziś: społeczność. [przypis edytorski]

Wspomina Arystoteles starą ustawę Pittakową — Arystoteles Politica 3. [przypis edytorski]

wspomina na ojca — dziś popr.: wspomina ojca a. myśli o ojcu. [przypis edytorski]

wspomina (…) o współtowarzyszach i rodzinie — dziś popr.: wspominać współtowarzyszy i rodzinę (bezpośrednio z B.). [przypis edytorski]

Wspominają historykowie — Valerius Maximus, ks. 2, rozdz. 1. [przypis edytorski]

wspominek (daw.) — dar, pozwalający wspominać osobę obdarowującą. [przypis edytorski]

wspomionąć (starop.) — wspomnieć. [przypis edytorski]

wspomionął (starop.) — wspomniał. [przypis edytorski]

wspomionę (starop. forma) — dziś: wspomnę. [przypis edytorski]

wspomnąć — dziś popr.: wspomnieć. [przypis edytorski]

wspomni (starop. forma) — dziś 3.os.lp trybu rozk.: wspomnij. [przypis edytorski]

wspomni (starop. forma) — wspomnij. [przypis edytorski]