Dzisiaj aż 13,496 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach.
Dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia!
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza | przypisy tradycyjne
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | austriacki | białoruski | biologia, biologiczny | botanika | chemiczny | czeski | dawne | drukarstwo, drukowany | filozoficzny | fizyka | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | hinduski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | japoński | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | medyczne | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | polityczny | portugalski | pospolity | potocznie | prawo, prawnicze | przenośnie | przestarzałe | przymiotnik | przysłowiowy | przysłówek | psychologia, psychologiczny | regionalne | religijny, religioznawstwo | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzeczownik | sportowy | staropolskie | szwedzki | techniczny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | żartobliwie | zdrobnienie | żeglarskie
Według języka: wszystkie | English | français | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 16040 przypisów.
sklepiczarka — sklepikarka. [przypis edytorski]
sklepiczka — dziś popr. D.lp: sklepiczku. [przypis edytorski]
sklepienie — tu w daw. znaczeniu: piwnica. [przypis edytorski]
sklepik łokciowy (przestarz.) — sklepik sprzedający tkaniny, wstążki itp. na łokcie, tj. odwijane z beli i przycinane do długości pożądanej przez klienta. [przypis edytorski]
sklepik (tu daw.) — piwniczka, loszek. [przypis edytorski]
sklepisko — dziś raczej: sklepienie. [przypis edytorski]
sklepisko — dziś: sklepienie. [przypis edytorski]
sklepisko — sklepiona piwnica. [przypis redakcyjny]
sklepy niebios — sklepienie niebios. [przypis edytorski]
sklęsnąć (daw.) — przestać być opuchniętym. [przypis edytorski]
sklęsnąć (starop.) — uszczuplić [się]. [przypis redakcyjny]
sklęty — przeklęty. [przypis edytorski]
sklnić się — lśnić się. [przypis edytorski]
skluczyć — otworzyć narzędziami. [przypis edytorski]
sklut (lit. skliutas) — siekierka, ciosak. [przypis edytorski]
skład — budowa. [przypis redakcyjny]
skład herbaty Nowickiego — handel win zagranicznych i towarów kolonialnych Wł.F. Nowickiego przy ul. Miodowej. (Starszy subiekt w sklepie Nowickiego, Bolesław Morski, był podobno pierwowzorem Rzeckiego). [przypis redakcyjny]
skład — tu: sklep. [przypis edytorski]
składa mowy dobitnie i bez wytchnienia — jak aktor. [przypis tłumacza]
Składa sam z swej osoby sąd — sąd konfederacki, w którym Poniński zasiadał jako marszałek; Reytan oskarżony był o zakłócenie pokoju publicznego i ogłoszony jako nieprzyjaciel Ojczyzny. [przypis redakcyjny]
składać coś (daw.) — stanowić coś, tworzyć coś; składać się na coś. [przypis edytorski]
Marcel Proust, W poszukiwaniu straconego czasu, Strona Guermantes, Strona Guermantes, część pierwsza
(źródło na Platformie Redakcyjnej)
składać (daw.) — ustępować. [przypis redakcyjny]
składać się (daw.) — bronić się. [przypis redakcyjny]
składać (tu daw.) — tworzyć, stanowić, składać się na coś. [przypis edytorski]
składać — tu: stanowić. [przypis edytorski]
składać większość — tworzyć większość. [przypis edytorski]
Składają (…) hartowną — [Wergilusz, Eneida, VIII,] tłumaczenie Franciszka Wężyka, Kraków 1882, s. 211. [przypis redakcyjny]
[składając ofiary] zmuszona była korzystać z obcych miejsc — każda warta miała swoje wyznaczone miejsce do przygotowania ofiary. [przypis tłumacza]
składających swe wieńce Artemidzie w ofierze — sławna była świątynia Artemidy efeskiej; jej jako głównej opiekunce miasta ofiarowywano te wieńce. [przypis tłumacza]
składali ofiary — aby wróżyć z wnętrzności i drgań zabijanych zwierząt. [przypis tłumacza]
składał często ofiary w domu — przed domem greckim, na środku dziedzińca, okolonego murem, stał ołtarz Zeusa, Opiekuna Zagrody. [przypis tłumacza]
Składał swe zjazdy żołdak zbuntowany (…) — Obrazki swawoli żołnierstwa wzięte ze Skargi: Nabożeństwo żołnierskie. [przypis autorski]
składała pszczółka na wiatr — Zdanie eliptyczne. Domyślnie: pszczółka zrzucała winę na wiatr. [przypis redakcyjny]
składała się z pięćdziesiąt żołnierza (daw.) — dziś: składała się z pięćdziesięciu żołnierzy. [przypis edytorski]
składały prowincją — tworzyły prowincję. [przypis edytorski]
składały — tu: stanowiły. [przypis edytorski]
Składam… ciebie gwoli — składam dla ciebie. [przypis edytorski]
Składkowski, Felicjan Sławoj (1885–1962) — polityk, generał; od 1905 w PPS, podczas I wojny światowej w Legionach Polskich, bliski współpracownik Józefa Piłsudskiego, trzykrotny minister spraw wewnętrznych, zwolennik sanacji, po przewrocie majowym komisarz rządu na miasto stołeczne Warszawę. [przypis edytorski]
Składkowski, Felicjan Sławoj (1885–1962) — polityk, generał; od 1905 w PPS, podczas I wojny światowej w Legionach Polskich, bliski współpracownik Józefa Piłsudskiego, trzykrotny minister spraw wewnętrznych, zwolennik sanacji, po przewrocie majowym komisarz rządu na miasto stołeczne Warszawę. [przypis edytorski]
Składkowski, Sławoj Felicjan (1885–1962) — generał dywizji Wojska Polskiego, premier II RP, doktor medycyny, wolnomularz; oskarżany o przykładanie przesadnej wagi do kwestii biurokratycznych. [przypis edytorski]
składowe — opłata za przechowanie towaru na składzie. [przypis redakcyjny]
skłaść (forma starop.) — złożyć. [przypis redakcyjny]
skłon nieba — widnokrąg. [przypis edytorski]
skłonić wodze (starop.) — skierować za pomocą wodzy (cugli) konia. [przypis redakcyjny]
skłonił głową — dziś raczej: skinął głową (w sensie: przytaknął, potwierdził). [przypis edytorski]
skłonił lekko głową — dziś: „skłonił lekko głowę” lub „skinął lekko głową”. [przypis edytorski]
skłonił się ów człowiek, i oddał pokłon — u Cylkowa: 'pokłonił się' oraz: 'ukorzył się'; uzasadnienie korekty: pierwszy czasownik w tym wersecie וַיִּקֹּד (wajikod) oznacza: ‘pokłonił się’, drugi וַיִּשְׁתַּחוּ (wajisztachu) oznacza: ‘padł na twarz w hołodzie’, podczas gdy ‘ukorzenie się’ zdaje się być zbyt blisko znaczeniowo do ‘upokorzenia’ i ma nieco negatywny wydźwięk i nie oddaje znaczenia 'padnięcia na twarz'. [przypis edytorski]
skłoniłem się, i oddałem pokłon — u Cylkowa: 'pokłoniłem się' oraz: 'ukorzyłem'; uzasadnienie korekty: ta sama sytuacja, która ma miejsce w wersecie 24:26. [przypis edytorski]
skłonisz ucho ku przykazaniom Jego — Ibn Ezra uważa, że odnosi się to do zakazów, zob. Ibn Ezra do 15:26. Wedle tradycji judaizm ma 613 przykazań, z czego 248 stanowią nakazy, a 365 to zakazy. Tzw. Dziesięć Przykazań (Wj 20:2-17) są częścią tych 613. [przypis tradycyjny]
skłonność (…) do cudowności — skłonność do wiary w cuda. [przypis edytorski]
skłonność — tu: Goethe często używa tego słowa w dawniejszym znaczeniu (przychylność, sympatia, zainteresowanie). [przypis edytorski]
skłół (starop. forma ort.) — skłuł; tu: przekłuł. [przypis edytorski]
skłóty (starop. forma ort.) — pokłuty. [przypis edytorski]
sknarzyć — prosić dokuczliwie. [przypis autorski]
sknera — skąpiec, chciwiec. [przypis edytorski]
sknować — uknuć. [przypis edytorski]
skobel — rodzaj metalowego zamknięcia, które blokuje się kłódką. [przypis edytorski]
skobel — zagięty pręt tworzący uszko. [przypis edytorski]
skobel — zamknięcie drzwi w chacie chłopskiej. [przypis edytorski]
skobelek — pręt żelazny zgięty. [przypis redakcyjny]
skobiecić się — przestać być panną. [przypis autorski]
skoczek — tanecznik. [przypis autorski]
skoczno — dziś popr.: skocznie. [przypis edytorski]
skoczogon wczesny (Entomobrya nivalis) — obecnie częściej: widłogonka śniegowa lub pchlica śniegulik. [przypis edytorski]
skoczył do ołtarza — w lokalu Rady stał ołtarz, przy którym zaprzysięgało się członków Rady. Grzechem było targnąć się na człowieka, który się schronił pod opiekę ołtarza. [przypis tłumacza]
skoczywby — dziś popr.: skoczyłby. [przypis edytorski]
skofia (daw.) — obsada kity, rurka stalowa, w której tkwi kita. [przypis redakcyjny]
skofia (daw.) — pukiel, czepiec, pokrowiec. [przypis redakcyjny]
skofia (daw.) — pukiel; tu dla rytmu czytamy na trzy sylaby. [przypis redakcyjny]
skofia — obsada kity, rurka stalowa, w której tkwi kita. [przypis redakcyjny]
skofia — pukiel (tu dla rytmu czytamy na 3 sylaby). [przypis redakcyjny]
skojarza — dziś: kojarzy. [przypis edytorski]
skojarzyć — tu: połączyć. [przypis edytorski]
skojec — drobna moneta, warta 2 grosze. [przypis edytorski]
skojec — średniowieczna moneta, 1/24 grzywny. [przypis edytorski]
skoki — buty. [przypis edytorski]
skoki — tu: nogi zająca. [przypis edytorski]
skolał — skołowaciał; był niby zamieniony w kołek. [przypis edytorski]
skolały — dziś: skołowaciały. [przypis edytorski]
Skole — w okolicy nie ma miejscowości o tej nazwie. Być może chodzi o położoną niedaleko Nyborga wioskę Silsand. Skole po norwesku oznacza też po prostu szkołę. [przypis edytorski]
skoligacony — spokrewniony. [przypis edytorski]
skoligacony — spokrewniony, spowinowacony przez związki małżeńskie członków rodziny. [przypis edytorski]
skolopendra — drapieżny, jadowity stawonóg o długim ciele, złożonym z ok. 20 segmentów, z których każdy jest zaopatrzony w parę odnóży zakończonych pazurkami; skolopendry żyją w strefie śródziemnomorskiej oraz w tropikach. [przypis edytorski]
Skolos — [niewielkie miasto beockie] na stoku góry Kithajron, na prawym brzegu Azoposu. [przypis tłumacza]
skołczeć (daw.) — zesztywnieć, ścierpnąć. [przypis edytorski]
skołoźrywy (daw.) — rychły. [przypis redakcyjny]
skołoźrywy (daw.) — wcześnie dojrzały. [przypis redakcyjny]
skoma a. oskoma (daw.) — apetyt. [przypis edytorski]
skomasowana — całościowa. [przypis edytorski]
skomlą — w rękopisie: skumlą. [przypis redakcyjny]
skomon (zgniecienie) i smoła — wyrażenia pogardliwe: hałastra, czerń itp. [przypis redakcyjny]
skomorocha (daw.) — wędrowny śpiewak a. aktor, zwłaszcza słowiański. [przypis edytorski]
skomosić (daw.) — rozigrać, rozbujać. [przypis redakcyjny]
skompanić się — spoufalić się. [przypis autorski]
skomponował ją ten — tj. Pietro Aretino. [przypis tłumacza]
skon (daw.) — zgon, śmierć. [przypis edytorski]
skon — dziś: zgon. [przypis edytorski]
skon — skonanie. [przypis edytorski]
Skona mój łabędź, twe imię śpiewając — sens: twoje imię będzie ostatnią rzeczą, jaka wymówię przed śmiercią. [przypis edytorski]
skonał Icchak — w Torze nie jest zachowana ścisła kolejność zapisu wydarzeń i sprzedanie Josefa miało miejsce dwanaście lat przed śmiercią Icchaka, zob. Raszi do 35:29. [przypis edytorski]
