Dzisiaj aż 13,496 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach.
Dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia!
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | architektura | biologia, biologiczny | botanika | chemiczny | czeski | dawne | francuski | geografia, geograficzny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | hinduski | hiszpański | japoński | łacina, łacińskie | liczba mnoga | matematyka | medyczne | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | poetyckie | pogardliwe | portugalski | potocznie | przenośnie | przestarzałe | regionalne | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzymski | staropolskie | teatralny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | zdrobnienie | żeglarskie
Według języka: wszystkie | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 5377 przypisów.
rozwiślenie — neol. od nazwy rzeki Wisły. [przypis redakcyjny]
rozwito — dziś: rozwinięto. [przypis edytorski]
rozwity (daw. forma) — dziś: rozwinięty. [przypis edytorski]
rozwity — rozpleciony. [przypis edytorski]
rozwity — rozwinięty. [przypis edytorski]
rozwity — rozwinięty; tu: rozpleciony. [przypis edytorski]
rozwity (starop.) — rozwinięty. [przypis edytorski]
rozwlokła woda (daw.) — rozwleczona, rozpostarta. [przypis redakcyjny]
rozwlokło — tu: w rozproszeniu a. rozciągniętymi kolumnami. [przypis edytorski]
rozwlokły — dzis popr.: rozwlekły. [przypis edytorski]
rozwód byłby niezłym — dziś popr.: rozwód byłby niezły. [przypis edytorski]
rozwód — tu: przestrzeń. [przypis redakcyjny]
rozwój kultury (…) zachodził wewnątrz ściśle zhierarchizowanej piramidy i przez to właśnie mógł posiadać wewnętrzną dyscyplinę (…) — jak świetną tresurą był ucisk Kościoła w wiekach średnich! Tylko ten ucisk i tresura myśli na scholastycznej filozofii wywołały wspaniały wytrysk zdyscyplinowanych sił w okresie renesansu. [przypis autorski]
rozwój (…) literatury — Przez literatury rozumiem tu, w przeciwieństwie do ogólnej nazwy: piśmiennictwo, tylko nadobne utwory. [przypis autorski]
Rozwój problemu pokolenia — rzecz powyższa została napisana przed ukazaniem się Młodego pokolenia chłopów J. Chałasińskiego i stąd autor nie uwzględnił wyników tego dzieła. [przypis autorski]
rozwodzić coś — budować na ogromnej przestrzeni. [przypis redakcyjny]
rozwodzić co (starop.) — odradzać co. [przypis edytorski]
rozwodzić co (starop.) — [tu:] odradzać (śmierć). [przypis redakcyjny]
rozwodzić się (starop.) — tu: rozszerzać się. [przypis edytorski]
rozwodzić (starop.) — pogodzić, jednać. [przypis redakcyjny]
rozwodzić (starop.) — przekładać. [przypis redakcyjny]
rozwodzić (starop.) — wkładać, wyłuszczać, rozważać; tu: perswadować. [przypis edytorski]
rozwodzić (starop.) — wyjaśniać, tłumaczyć. [przypis redakcyjny]
rozwodzić — tu: rozkładać. [przypis edytorski]
rozwodzić — tu: rozprzestrzeniać się, panoszyć. [przypis redakcyjny]
rozwodziech — dziś. popr. forma Msc.lm: rozwodach. [przypis edytorski]
rozwodzi się Kartezjusz szeroko o różnicy (…) w celu zmuszenia teologów do połknięcia trucizny ukrytej w postaci analogii (…) — Por. Epitre à M-lle A. C. P. itd., s. 191. [przypis tłumacza]
rozwołać (daw.) — rozgłosić. [przypis redakcyjny]
rozwora — długi drąg wykonany z mocnego drewna łączący przednią oraz tylną część wozu; dzięki możliwości umieszczania żelaznej zatyczki w różnych otworach w rozworze można było wydłużać lub skracać wóz zależnie od potrzeby. [przypis edytorski]
rozwora — drąg łączący przednią i tylną część podwozia wozu konnego. [przypis edytorski]
rozwora — drąg łączący przednią i tylną część wozu. [przypis edytorski]
rozwory — drąg umieszczony podłużnie w wozie gospodarskim, łączący przednią i tylną część podwozia. [przypis edytorski]
rozwrzaskany — tu: krzyczący kolorami, plamami. [przypis edytorski]
rozwścieklony — dziś raczej: rozwścieczony. [przypis edytorski]
rozwydrzenie gabinetu i opór buduaru — gabinet oznacza tu dyskretnie urządzoną salkę w restauracji, gdzie panowie odbywali schadzki z kobietami, które uwodzili lub opłacali (obyczaj rozpowszechniony w XIX w. w całej Europie), buduar to sypialnia damy; Korczak wspomina z potępieniem hipokryzję ówczesnych obyczajów pozamałżeńskich kontaktów erotycznych. [przypis edytorski]
rozyny — dziś: rodzynki. [przypis edytorski]
rozżagwić — rozpalić. [przypis edytorski]
rozżagwiony — płonący; od żagiew — kawał płonącego drewna. [przypis edytorski]
rozżarła — rozsierdziła; rozgniewała wywołując zażartość. [przypis edytorski]
rozżarty (daw.) — zażarty, nieustępliwy. [przypis edytorski]
rozżarty (daw.) — zły, rozjuszony, wściekły. [przypis edytorski]
rozżarty — rozjuszony. [przypis edytorski]
rozżarzyć się — tu: dać się ponieść namiętności polemicznej. [przypis edytorski]
rozżenąć (daw.) — rozegnać. [przypis redakcyjny]
rozżenąć — tu: zniszczyć. [przypis edytorski]
rozziew a. hiatus (łac.) — zbieg dwóch samogłosek na granicy sylab, wewnątrz wyrazu albo na styku dwóch wyrazów; w poezji łacińskiej i greckiej unikano rozziewu. [przypis edytorski]
rozzłoconem — dziś popr.: rozzłoconym. [przypis edytorski]
rozzuć się (daw.) — zdjąć buty. [przypis edytorski]
rozzuć — zdjąć obuwie. [przypis edytorski]
rozzuchwaleni wielbiciele Penelopy… — porównaj Odyseję, księga XX. w tłum. Siemieńskiego: „Zgromadzeni uznali trafność dobrej rady,/ I hurmem weszli w wnętrze gmachów Odyssowych:/ Chleny zdjęte na krzesłach kładąc purpurowych,/ Obiatując barany i tuczne koziołki,/ Wieprze karmne i ze stad najpiękniejsze ciołki,/ Skwarząc trzewia i nimi racząc się nawzajem…”. [przypis redakcyjny]
R. P. MDCLXI — Roku Pańskiego 1661. [przypis edytorski]
R.P. — skrót od: Roku Pańskiego. [przypis edytorski]
R. P. — skrót od: roku Pańskiego. [przypis edytorski]
R. P. — skrót od: Roku Pańskiego. [przypis edytorski]
rrrą — wykrzyknik entuzjazmu a. fr. rond: koło. [przypis edytorski]
R. Sanjek, American Popular Music and Its Business…, s. 77. [przypis autorski]
R. Sanjek, American Popular Music and Its Business…, s. 78–79. [przypis autorski]
R. Sanjek, American Popular Music and Its Business…, s. 78. [przypis autorski]
R. Sanjek, American Popular Music and Its Business:…, s. 79, W. Jefferson Davis, Copyrighted Radio, „Virginia Law Review”, Vol. 16, No 1, Nov. 1929, s. 41. [przypis autorski]
R. Sanjek, American Popular Music and Its Business: The First Four Hundred Years: Volume III, from 1900 to 1984, New York 1988, s. 22–23. [przypis autorski]
R. Sanjek, American Popular Music and Its Business: The First Four Hundred Years: Volume III, from 1900 to 1984, New York 1988, s. 23. [przypis autorski]
R. Sanjek, American Popular Music and Its Business: The First Four Hundred Years: Volume III, from 1900 to 1984, New York 1988, s. 75. [przypis autorski]
R. Sanjek, American Popular Music and Its Business: The First Four Hundred Years: Volume III, from 1900 to 1984, New York 1988, s. 85, M. F. Makeen, From „Communication in Public” to „Communication to the Public”; An Examination of the Authors's Rights of Broadcasting, Cabling, and the Making Available of Works to the Public Under the Copyright Laws of the USA, the UK, and France, King's College 1999, https://kclpure.kcl.ac.uk/portal/files/2932667/392285.pdf, (dostęp 16.02.2014), s. 69. [przypis autorski]
rs. — rubel srebrny. [przypis edytorski]
rs. — skrót od: rubel srebrny, jednostka monetarna w Imperium Rosyjskim i zaborze rosyjskim. [przypis edytorski]
rs. — skrót od: ruble srebrne. [przypis edytorski]
rs. — skrót: rubli srebrnych. [przypis edytorski]
rs — skrót: rubli srebrnych. [przypis redakcyjny]
rtęć — przed wynalezieniem salwarsanu, syfilis leczono za pomocą rtęci. [przypis edytorski]
R. Towse, Ekonomia kultury, Warszawa 2011, s. 357. [przypis autorski]
rtuczeka… — po rewolucji w związku z powstaniem nowych urzędów i instytucji weszło w życie wiele skrótów. Pierwszy z wymienionych w tekście oznacza jedną z instancji Czeka; znaczenie dalszych skrótów: gubczeka— gubernialna Czeka, gubispolkom — gubernialny komitet wykonawczy, narobraz — wydział oświaty ludowej, narkompros — ludowy komisariat oświaty, sownarkom — rada komisarzy ludowych (nazwę „ministerstwo” zmieniono po rewolucji na „komisariat ludowy”). [przypis redakcyjny]
rūgojimas (brus.) — priekaištavimas. [przypis edytorski]
rūgoti — barti, priekaištauti. [przypis edytorski]
rųgoti (brus.) — barti. [przypis edytorski]
rūgoti (sl.) — priekaištauti, pykti. [przypis edytorski]
rūkyla — smilkalai. [przypis edytorski]
Rūmai, statyti ant kalno Naupilės — Naupilė arba Naugardukas, iš slovėniško Novogrodek, miestas Lietuvoj, kitados buvo sėdynė Jadvinoj, o paskiaus rusinų. Laikuose Batijaus Naugardukas buvo išgriautas totorių. Po totorių pasišalinimo vėlu [vėlu — vėl. red. WL.] buvo užimtas Lietuvos kunigaikščio Ardvilo, sūnaus Montvilos; apie tai Strijkovskis taip rašo: „o kada (lietuviai) persikėlė per Nemuną, už — i mylių rado grafų ir aukštą kalną, unt kurio piriuiaus buvo Novogrodkas, sostapilis rusiškų kunigaikščių, sugriautos caro Batijaus, tenais Ardvilas tuoj uždėjo savo sostapilį ir vėlu atnaujino pilį, o, kad nebuvo kam ginti, apėmęs be praliejimo kraujo didelius plotus rusiškųjų žemių, ėmė rašytis Didžiu Kunigaikščiu Naugarduko”. (Kronika Strijkovskio, lapas 265, išdavime Karaliaučiaus). Pilies griuvėsiai rėpso po šiai dienai. [przypis autorski]
rūškanas — niūrus, piktas, rūstus. [przypis edytorski]
rūstus — piktas. [przypis edytorski]
Ruach — po hebrajsku: wiatr. Sens tego błahego rozdziału jest dość ciemny. Wedle komentatorów ma Rabelais na myśli licznych fabrykantów wachlarzy, których użycie było nader rozpowszechnione. [przypis tłumacza]
Ruan — rzeka Rodan we Francji. [przypis redakcyjny]
rua (port.) — ulica. [przypis edytorski]
rubacha — osoba rubaszna, bezpośrednia i bezceremonialna w sposobie bycia. [przypis edytorski]
rubacha — tu: człowiek rubaszny, nieokrzesany, grubianin; być może przez skojarzenie z ros. rubacha, tj. koszula, aluzja do bliskości ze śmiercią i braku szacunku dla niej, jak w powiedzeniu bliższa koszula ciału. [przypis edytorski]
rubaszka — rosyjska koszula męska, przewiązywana sznurem i nie wpuszczana w spodnie. [przypis edytorski]
rubaszka, rubacha (ros.) — koszula (noszona przez chłopów rosyjskich jako odzież wierzchnia). [przypis redakcyjny]
rubaszka (z ros.) — długa koszula (tunika) ze stójką, zapinana na ramieniu, wykładana na wierzch na spodnie i przewiązywana paskiem a. sznurem. [przypis edytorski]
rubaszność — bezpośredniość, bezceremonialność w sposobie bycia. [przypis edytorski]
rubaszny — bardzo bezpośredni i bezceremonialny w sposobie bycia; też: będący wyrazem takiego usposobienia. [przypis edytorski]
rubaszny — bezpośredni i bezceremonialny. [przypis edytorski]
rubaszny — swobodny, prosty. [przypis edytorski]
rubel — jednostka monetarna (czyli pieniądz) w Rosji; rubel był używany kiedyś także w Polsce, na terenie zaboru rosyjskiego. [przypis edytorski]
rubel — waluta Rosji carskiej, używana w Królestwie Polskim. [przypis edytorski]
Rubenici i Gadyci — dwa plemiona izraelskie, do których należeli potomkowie Rubena i Gada, synów Jakuba. [przypis edytorski]
Ruben — najstarszy syn Jakuba i Lei, brat m.in. Symeona, Lewiego, Judy, przyrodni brat Józefa. [przypis edytorski]
Rubensa — [przypis edytorski]
Rubens, Peter Paul (1577–1640) — flamandzki malarz epoki baroku. [przypis edytorski]
Rubens, Peter Paul (1577–1640) — malarz flamandzki, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli baroku. [przypis edytorski]
Rubens, Peter Paul (1577–1640) — znakomity malarz flamandzki epoki baroku. [przypis edytorski]
Rubens, Peter Paul (1577–1640) — znakomity malarz flamandzki epoki baroku; sztuka jego odznacza się bujnością kształtu, przepychem i soczystością barw. [przypis redakcyjny]