Wolne Lektury potrzebują pomocy...

Wspólnie budujemy najpopularniejszą bibliotekę internetową w Polsce.

Dzięki Twojej wpłacie uwolnimy kolejną książkę. Przeczytają ją tysiące dzieciaków!


Dorzucisz się?

Jasne, dorzucam się!
Tym razem nie, chcę przejść do biblioteki
Oferta dla Przyjaciół

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do specjalnych publikacji wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur. Kliknij, by przejść do strony płatności!

x
Hiacynty → ← Grób Timady

Spis treści

    1. Kobieta: 1
    2. Kwiaty: 1
    3. Młodość: 1
    4. Strój: 1
    5. Uroda: 1

    SafonaDiketłum. Jan Pietrzycki

    1
    Kobieta, Młodość, Kwiaty, Strój, UrodaPiękna Dike! ustrój głowę
    W kwietne wieńce anyżowe…
    Niechaj w bieli i zieleni
    Młode liczko się rumieni!
    5
    Patrząc w warkocz twój rozwity[1],
    Zaśpiewają pieśń młodzieńce,
    Że kochają cię Charyty[2],
    Bo się umiesz stroić w wieńce.

    Przypisy

    [1]

    rozwity — rozwinięty; tu: rozpleciony. [przypis edytorski]

    [2]

    Charyty (mit. gr.) — trzy boginie wdzięku, piękna i radości (w mit. rzym. Gracje): Aglaja („Promienna”, patronka splendoru towarzyskiego), Eufrozyna („Rozumna”, patronka towarzyskiej wesołości) i Taleja („Kwitnąca”, symbolizująca kwitnące życie); córki Zeusa i Hery (a. Heliosa i Ajgle), towarzyszki Afrodyty, którą ubierały, towarzysząc codziennej toalecie porannej bogini miłości; czczone w Atenach, Sparcie, Pafos i Orchomenos w Beocji, obchodzono ku ich czci święto, Charytezje; były przedstawiane w udrapowanych długich szatach, pięknie ufryzowane (później nagie), trzymające się za ręce, uczestniczące w zabawach z muzyką i tańcem; ich atrybutami były: róża, mirt, instrumenty muzyczne, jabłko lub flakonik z wonnym olejkiem, czasem kłosy lub maki; patronowały sztukom pięknym i rękodziełu, szczególnie opiekowały się piękną młodzieżą. [przypis edytorski]

    Close
    Please wait...