Wesprzyj

Wspieraj Wolne Lektury

x

Spis treści

    1. Bóg: 1 2
    2. Czas: 1
    3. Księżyc: 1 2
    4. Natura: 1
    5. Noc: 1
    6. Poeta: 1
    7. Przemijanie: 1 2
    8. Przestrzeń: 1
    9. Śmierć: 1 2 3
    10. Światło: 1 2
    11. Teatr: 1
    12. Wierzenia: 1
    13. Zaświaty: 1
    14. Życie snem: 1

    pisownia łączna/rozdzielna: niema > nie ma; poco > po co; Niewiadomo > Nie wiadomo;

    interpunkcja: Na księżycową błoń, czy prabłoń > Na księżycową błoń czy prabłoń;

    Bolesław LeśmianNapój cienistySrebroń

    1

    Noc, Wierzenia, NaturaNastała noc, spragniona wymian

    Mroku na dreszcze w półśnie rosy.

    Dąb bałwochwalczo wierzy w Tymian,

    We wpływ Tymianu — na niebiosy.

    5

    Światło, Przemijanie, CzasŚwiatła na trawie mrą pokotem, —

    Śmierć świateł wzrusza leśne knieje.

    Północ przedawnia się pod płotem,

    A płot — przyszłością gwiazd srebrnieje.

    Śmierć, ZaświatyGdzie jest bezdroże? A gdzie — droga?

    10

    Gdzie — dech po śmierci? Ból — po zgonie?

    KsiężycWięc nie ma tchu i nie ma Boga?

    I nie ma nic — a księżyc płonie?

    Życie snemKsiężyc to — wioska ogromniasta,

    Gdzie ciszę ciuła brat mój — Srebroń,

    15

    Co siebie własnym snem przerasta,

    Więc mu istnienia w srebrze — nie broń!

    PoetaTo — niepoprawny Istnieniowiec!

    Poeta! — Znawca mgły i wina.

    Nadskakujący snom — manowiec,

    20

    Wieczności śpiewna krzątanina.

    W sieć rymów łowi srebrne myszy,

    I srebrny chwast i srebrną jabłoń, —

    I rzuca strzępy srebrnej ciszy

    Na księżycową błoń czy prabłoń…

    25

    — «Śmierci! — powiada — Mrok nas słyszy!

    Nie śmiej się w niebo i nie błaznuj!» —

    I rzuca strzępy modrej ciszy

    Na księżycowy znój[1] czy praznój…

    Bóg— «Jam ten — powiada — co mgłą dyszy

    30

    I wie, że Bóg to — łza i zamieć!» —

    I rzuca strzępy złotej ciszy

    Na księżycową miedź czy pramiedź…

    Księżyc, Przestrzeń, TeatrPełno tam — dolin, wzgórz, bajorów[2],

    Modrych rozwiśleń[3] i udniestrzeń[4],

    35

    I niby scena bez aktorów,

    Rozpacza pusta w świetle przestrzeń.

    Światło, ŚmierćI szepce Srebroń w dal znikomą:

    — «Nie samym światłem mrok się żywi, —

    Wszyscy jesteśmy nieszczęśliwi,

    40

    Lecz po co srebrnieć? — Nie wiadomo…

    Nim śmierć w źdźbło mroku przeistoczy

    Pomysł mych łez — i zarys ducha —

    Niech mi gwiazdami spyla oczy

    Nicości złota rozsypucha!»

    45

    Bóg, Przemijanie, ŚmierćI gdy tak mówi, — nicość właśnie

    Kłami połyska — zła i szczera, —

    I jeszcze jedna gwiazda gaśnie, —

    I jeszcze jeden Bóg umiera.

    Przypisy

    [1]

    znój — ciężka praca, trud. [przypis redakcyjny]

    [2]

    bajorów (gw.) — dziś popr. forma D. lm: bajor. [przypis redakcyjny]

    [3]

    rozwiślenie — neol. od nazwy rzeki Wisły. [przypis redakcyjny]

    [4]

    udniestrzeń — neol. od nazwy rzeki Dniestr. [przypis redakcyjny]

    Close
    Please wait...