Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 446 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | białoruski | biologia, biologiczny | botanika | chemiczny | czeski | dawne | drukarstwo, drukowany | filozoficzny | fizyka | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | hinduski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | medyczne | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | portugalski | pospolity | potocznie | prawo, prawnicze | przenośnie | przestarzałe | przymiotnik | przysłowiowy | przysłówek | psychologia, psychologiczny | regionalne | religijny, religioznawstwo | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzeczownik | staropolskie | szwedzki | techniczny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | żartobliwie | żeglarskie
Według języka: wszystkie | polski
Znaleziono 1596 przypisów.
strachać się (daw.) — bać się, obawiać się. [przypis edytorski]
strachać się (daw.) — bać się. [przypis edytorski]
stracić się (daw.) — przepaść, zaginąć, zabłąkać się. [przypis edytorski]
stracim (daw.) — tu: forma krótsza użyta w celu utrzymania rytmu jedenastozgłoskowca; dziś: stracimy. [przypis edytorski]
stradać a. postradać (daw.) — stracić. [przypis edytorski]
stradać (daw.) — stracić. [przypis edytorski]
stradny (daw.) — biedny, nędzny. [przypis redakcyjny]
stradny (daw.) — znużony. [przypis redakcyjny]
stradyjetka a. stradyjatka a. stradyjotka (daw.) — podbita futrem kurtka jeździecka używana w XVI–XVII w. [przypis edytorski]
stradyotka (daw.) — krótka szata jeźdźców. [przypis edytorski]
strategika (daw.) — sztuka wojenna; z gr. strategos: dowódca wojsk. [przypis edytorski]
strawa (daw.) — pokarm, pożywienie. [przypis edytorski]
strawa (daw.) — pożywienie, jedzenie. [przypis edytorski]
strawne (daw.) — pieniądze na jedzenie. [przypis edytorski]
strawne (daw.) — pieniądze przeznaczone na koszty utrzymania. [przypis edytorski]
strawne (daw.) — pieniądze przeznaczone na posiłek. [przypis edytorski]
stręczyć (daw.) — podsuwać komuś kupno czegoś, zatrudnienie kogoś itp.; namawiać, polecać. [przypis edytorski]
stręczyć (daw.) — podsuwać komuś kupno czegoś, zatrudnienie kogoś itp.; tu mowa o biurze pośrednictwa pracy, w którym można wynająć służące. [przypis edytorski]
strefy (daw.) — paski. [przypis redakcyjny]
strejk (daw., z ang. strike) — strajk, protest pracujących (a tu: dzieci). [przypis edytorski]
strejk (daw., z ang. strike) — strajk, protest pracujących. [przypis edytorski]
stróża (daw.) — straż. [przypis edytorski]
stróżka (daw.) — dozorczyni a. żona dozorcy domu; konsjerżka. [przypis edytorski]
stroczyć (daw.) — przywiązać, tu: zwinąć. [przypis edytorski]
strofować się (daw.) — kłopotać się. [przypis redakcyjny]
stroić koperczaki (daw.) — zalecać się. [przypis edytorski]
strojąc koperczaki (daw.) — zalecając się. [przypis edytorski]
strona (daw.) — okolica. [przypis edytorski]
strona (daw.) — struna. [przypis edytorski]
stronić (daw.) — unikać. [przypis edytorski]
stroniech (daw.) — dziś popr. Ms. lm: stronach. [przypis edytorski]
stronnie (daw.) — stronniczo. [przypis edytorski]
stronność (daw.) — stronniczość. [przypis edytorski]
stronny (daw.) — stronniczy. [przypis edytorski]
stronny (daw.) — tu: stronniczy. [przypis edytorski]
strony (daw.) — struny. [przypis redakcyjny]
stropić (daw.) — wprawić w zakłopotanie. [przypis edytorski]
stropić (daw.) — zmieszać. [przypis redakcyjny]
stropić się (daw.) — zakłopotać się, stracić pewność siebie. [przypis edytorski]
stropić się (daw.) — zmartwić się, stracić pewność siebie. [przypis edytorski]
strugi (daw.) — dziś popr. forma N.lm: strugami. [przypis edytorski]
strwagany (daw.) — strwożony. [przypis edytorski]
strychować (daw.) — strzelać. [przypis edytorski]
strychować (daw.) — strzelać. [przypis redakcyjny]
strychulec (daw.) — deszczułka do wygładzania cegieł, tu przen.: coś, co wyrównuje. [przypis edytorski]
strychulec (daw.) — deszczułka służąca do wyrównywania cegły; przen.: coś, co ujednolica i zaciera różnice. [przypis edytorski]
strychulec (daw.) — miara, wzorzec (dosł.: deseczka do uklepywania i wyrównywania zboża w miarce). [przypis edytorski]
stryk (daw., gw.) — stryj, brat ojca; używane także jako zwrot grzecznościowy do osób starszych. [przypis edytorski]
stryk (daw.) — stryj. [przypis edytorski]
strzały (daw.) — dziś popr. forma N.lm: strzałami. [przypis edytorski]
strzedz (daw.) — dziś: strzec. [przypis edytorski]
strzelba (daw.) — broń palna. [przypis edytorski]
strzelba (daw.) — [tu:] strzelanie. [przypis redakcyjny]
strzelec (daw.) — w dawnych dworach: służący do różnych posług, m.in. towarzyszący karecie podczas podróży. [przypis edytorski]
strzesie (daw.) — dziś popr. forma Msc.lp: strzesze. [przypis edytorski]
strzymać (daw.) — dziś: wytrzymać. [przypis edytorski]
strzymać (daw.) — tu: dotrzymać. [przypis edytorski]
strzymać (daw.) — tu: utrzymać. [przypis edytorski]
strzymać (daw.) — wystarczyć. [przypis edytorski]
strzymać (daw.) — wytrzymać; znieść. [przypis edytorski]
sturbowany (daw.) — zmartwiony. [przypis edytorski]
sturbowany (daw.) — zmęczony. [przypis edytorski]
stwierdzać się (daw.) — wzmacniać się. [przypis edytorski]
stwierdzić (daw.) — potwierdzić; wzmocnić, utrwalić. [przypis edytorski]
stwierdzić (daw.) — potwierdzić, zatwierdzić. [przypis edytorski]
stwierdzić (daw.) — tu: potwierdzić; wzmocnić, utrwalić. [przypis edytorski]
stwierdzić (daw.) — tu: umocnić. [przypis edytorski]
stwierdzić (daw.) — umocnić, wzmocnić. [przypis edytorski]
stworzyłem był (daw.) — przykład użycia czasu zaprzeszłego, wyrażającego czynność wcześniejszą w stosunku do czynności (zjawisk itp.) wyrażonych zwykłym czasem przeszłym; znaczenie: stworzyłem wcześniej (uprzednio, dawniej). [przypis edytorski]
styl (daw.) — tu: stylus, rylec. [przypis edytorski]
styskować (daw.) — skarżyć się, narzekać, utyskiwać. [przypis edytorski]
subaltern (daw., z łac.) — podwładny; młodszy oficer. [przypis edytorski]
subaltern (daw., z łac.) — podwładny. [przypis edytorski]
subhasta (daw., z łac.) — wyprzedaż, licytacja. [przypis edytorski]
subiekcja (daw.) — kłopot, problem, trud. [przypis edytorski]
subiekcja (daw.) — kłopot. [przypis edytorski]
subiekcja (daw., pot.) — kłopot. [przypis edytorski]
subiekcja (daw., z łac.) — kłopot, trud. [przypis edytorski]
subiekcja (daw., z łac. subiectio: podsuwanie) — kłopot, trud. [przypis edytorski]
subiekta (daw., z łac.) — tu: osoby. [przypis edytorski]
subiekt (daw.) — człowiek, indywiduum. [przypis edytorski]
subiekt (daw.) — sprzedawca. [przypis edytorski]
subiekt (daw.) — sprzedawca w sklepie. [przypis edytorski]
subiekt (daw., z łac.) — tu: osoba, jednostka. [przypis edytorski]
submisja (daw., z łac.) — poddanie się; uległość, pokora, uniżoność. [przypis edytorski]
submitować (daw.) — przedstawiać, oferować; submitować się: ulegać, pokornie się kłaniać. [przypis edytorski]
submitować się (daw., z łac.) — pokornie, uniżenie się kłaniać. [przypis edytorski]
submitować się (daw., z łac.) — ulegać, uniżać się, wykazywać pokorność. [przypis edytorski]
submitować się (daw., z łac.) — ulegać; usprawiedliwiać się. [przypis edytorski]
subretka (daw.) — pokojówka. [przypis edytorski]
subretka (daw., z fr.) — pokojówka, służąca. [przypis edytorski]
subretka (daw., z fr.) — pokojówka, służąca; tu: aktorka, która grała sprytne pokojówki w komediach i farsach. [przypis edytorski]
substancja (daw.) — majątek. [przypis edytorski]
substancja (daw.) — tu: majątek, materialne dobra. [przypis edytorski]
substancja (daw., z łac.) — majątek, dobra materialne. [przypis edytorski]
substancja (z łac., daw.) — mienie, majątek. [przypis edytorski]
suć (daw.) — obsypywać. [przypis edytorski]
suć (daw.) — sypać. [przypis edytorski]
suć (daw.) — sypać. [przypis redakcyjny]
suć się (daw.) — sypać się. [przypis edytorski]