Aby móc stabilnie działać w 2026 roku, potrzebujemy Twojego wsparcia!
dowiedz się więcej

Wpłać
 
300 000 zł

Cześć, jestem Dominik. Jestem właścicielem Postęp Studio i razem z Wolnymi Lekturami od ponad dwóch lat realizujemy dla Was audiobooki, których możecie słuchać za darmo.

Z tego miejsca chciałbym Was też zaprosić do wspierania po prostu Wolnych Lektur, bo Wolne Lektury istnieją właśnie dzięki Wam i dzięki Wam mogą takie projekty tu działać. Tylko po prostu liczą na mały gest od Was, od Ciebie, który może przyczynić się do tego, żeby nasza kultura mogła dalej trwać, istnieć i zachować się na lata.

Zapraszam do wsparcia.

Wesprzyj Wolne Lektury — teraz, zanim zapomnisz
Szacowany czas do końca: -
Jan Kochanowski, Pieśni, Księgi pierwsze, Pieśń XXV (Użałuj sie, kto dobry, a potłucz zawiasy...)
Pieśń I (Przeciwne chmury słońce nam zakryły...) → ← Pieśń XXIV (Zegar, słyszę, wybija...)

Spis treści

      Jan KochanowskiPieśni, Księgi pierwszePieśń XXV[1][2]

      1
      Użałuj sie[3], kto dobry, a potłucz zawiasy
      I mnie samę wrzuć w ogień; bo prze te niewczasy[4]
      Dobrze[5] już nie szaleję, ja, furta strapiona;
      Jednak[6] mię ten bezmierny niepokój dokona[7].
      5
      Że to żadna Boża noc nigdy nie minęła,
      Abych kiedy okrutnych razów nie podjęła[8]
      Od tych sprosnych pijanic; nie mówię o słowa,
      Łatwiejsza to, kiedyby[9] cała była głowa.
      Co tu za mej pamięci powrozów stargano,
      10
      Wrzeciądzów[10] ukręcono, młotków[11] skołatano;
      Teraz już głowicami[12] łotrostwo mię tłucze,
      A ubogi gospodarz kryje pod sie klucze.
      To nietajna, że cierpię nie za swoją winą,
      Ale wszeteczna pani wszystkiego przyczyną,
      15
      Która nie wiem na jaki żywot sie udała[13],
      Że i wstydu, i dobrej sławy zapomniała.
      Ja, to Bóg wie, przestrzegam swojej powinności,
      A taję, ile mogę, jej zbytków i złości.
      Cóż po tym, kiedy ludzie na zęby ją wzięli[14]?
      20
      Ona wie, jesli fałszu czy prawdy sie jęli.
      Ale jesli mię, smutną, ciężkie razy bolą,
      Nie mniejszą mam przed owym nędznikiem niewolą,
      Co tu noc pole nocy[15] płacze mi nad głową
      Ani mi spać dopuści swą żałosną mową.
      25
      «Furto — powiada — sroższa niżli pani twoja,
      Mnie to na złość trzymasz sie tak mocno podwoja[16];
      Czemu mię w dom, smutnego, nie puścisz? Gdyż[17] mojej
      Skrytej prośby nie umiesz odnieść paniej swojej!
      Tak-że ja, biedny człowiek, w swym ciężkim frasunku
      30
      Nie mam uznać[18] na wieki żadnego ratunku?
      I już mię nocleg potkać uczciwszy nie może,
      A ten zimny próg muszę przyjmować za łoże?
      Mych niewczasów litują nocy nieprzespane,
      Litują pełne gwiazdy, wiatry niewytrwane[19];
      35
      Ty sama nie chcesz baczyć ludzkich doległości[20],
      A swym tylko milczeniem wiecznie zbywasz gości.
      Gdzieś to namniejsze słówko przez skałę przepadło[21],
      A na zapamiętałym[22] uchu paniej siadło;
      By kamień, by żelazo w sercu swym chowała,
      40
      Nie wierzę temu, żeby westchnąć raz nie miała.
      Teraz na szczęsnej ręce u drugiego leży,
      A moja prózna mowa przecz za wiatry bieży;
      Ale ty, coś przyczyną tych wszystkich trudności,
      Furto, mówię, niewdzięczna moich uczynności[23],
      45
      Tobiem ja złego słowa nie rzekł jako żywo,
      Co drugi rad uczyni, gdy mu miejsce krzywo,
      Żebyś mi tę niewdzięczność okazować miała
      A mnie całą noc płakać pod niebem niechała[24].
      Alem cię rychlej nowym rymem udarował
      50
      I twoje niskie progi wdzięcznie ucałował,
      Com sie razów[25] obrócił u twego podwoja,
      Obiatami[26] szukając u świętych pokoja».
      To tego[27] i co lepiej oni[28] tam umieją,
      Całą Bożą noc będzie, aż kury odpieją[29].
      55
      Takżeć mię, smutną, to złe paniej obyczaje,
      To tego płacz frasuje, aż mię ledwie staje[30].

      Przypisy

      [1]

      Ks. 1, Pieśń XXV — skarga furty skierowana do pięknej dziewczyny; klasyczny przykład gatunku zwanego paraklausithyron, którego realizacje pojawiały się już wyżej w Ks. 1, Pieśni XXI i Pieśni XXIII. Pieśń nawiązuje do elegii (I, 16) Propercjusza (do w. 25 stanowi naśladowanie, a dalej przekład). [przypis redakcyjny]

      [2]

      W przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w Pieśniach jest odmienne od znaczenia obecnego. [przypis edytorski]

      [3]

      użałować się (starop.) — ulitować się. [przypis redakcyjny]

      [4]

      niewczasy (starop.) — niewyspanie, przemęczenie, niewygody. [przypis redakcyjny]

      [5]

      dobrze (daw.) — omal. [przypis redakcyjny]

      [6]

      jednak — tu: w końcu. [przypis redakcyjny]

      [7]

      dokonać (starop.) — dobić, zabić (por. pokrewne: konać; dokonać żywota). [przypis redakcyjny]

      [8]

      Abych (…) okrutnych razów nie podjęła — żebym nie doznała (nie otrzymała) okrutnych ciosów. [przypis redakcyjny]

      [9]

      nie mówię o słowa, / Łatwiejsza to, kiedyby — nie chodzi już o to, co mówią, łatwiej by to było znieść, gdyby. [przypis redakcyjny]

      [10]

      wrzeciądz (daw.) — zamek; urządzenie do zamykania bramy w postaci żelaznej sztaby lub drąga obracającego się na sworzniu. [przypis redakcyjny]

      [11]

      młotek — chodzi tu o młotek wiszący na bramie i używany jako kołatka. [przypis redakcyjny]

      [12]

      głowica — rękojeść broni. [przypis redakcyjny]

      [13]

      na jaki żywot sie udała — jaki rodzaj życia wybrała. [przypis redakcyjny]

      [14]

      na zęby ją wzięli — zaczęli ją obmawiać (por. dzisiejsze „wziąć kogoś na języki”). [przypis redakcyjny]

      [15]

      noc pole nocy — noc podle nocy, czyli noc po nocy. [przypis redakcyjny]

      [16]

      podwoja (starop. forma D. lp) — bocznej futryny drzwi. [przypis redakcyjny]

      [17]

      gdyż — tu: skoro. [przypis redakcyjny]

      [18]

      uznać — doznać, doświadczyć. [przypis redakcyjny]

      [19]

      niewytrwany (starop.) — nie do wytrzymania. [przypis redakcyjny]

      [20]

      doległość (daw.) — cierpienie, dolegliwość. [przypis redakcyjny]

      [21]

      Gdzieś to (…) przepadło — oby przeniknęło. [przypis redakcyjny]

      [22]

      zapamiętały — uparty w złym. [przypis redakcyjny]

      [23]

      uczynność — tu: przysługi, podarki. [przypis redakcyjny]

      [24]

      niechać (starop.; tu forma 3 os. lp r.ż.: niechała) — zostawić. [przypis redakcyjny]

      [25]

      Com sie razów — ilem się razy. [przypis redakcyjny]

      [26]

      obiata (daw.) — ofiara. [przypis redakcyjny]

      [27]

      tego — w domyśle: tego śpiewania. [przypis redakcyjny]

      [28]

      oni — w domyśle: kochankowie śpiewający w nocy. [przypis redakcyjny]

      [29]

      odpieją — skończą piać. [przypis redakcyjny]

      [30]

      mię ledwie staje (starop.) — ledwie żyję. [przypis redakcyjny]

      Bezpieczne płatności zapewniają: PayU Visa MasterCard PayPal

      Dane do przelewu tradycyjnego:

      nazwa odbiorcy

      Fundacja Wolne Lektury

      adres odbiorcy

      ul. Marszałkowska 84/92 lok. 125, 00-514 Warszawa

      numer konta

      75 1090 2851 0000 0001 4324 3317

      tytuł przelewu

      Darowizna na Wolne Lektury + twoja nazwa użytkownika lub e-mail

      wpłaty w EUR

      PL88 1090 2851 0000 0001 4324 3374

      Wpłaty w USD

      PL82 1090 2851 0000 0001 4324 3385

      SWIFT

      WBKPPLPP

      Skopiuj link Skopiuj cytat
      Zakładka Istniejąca zakładka Notka
      Słuchaj od tego miejsca