Wolne Lektury potrzebują pomocy...



Wolne Lektury są za darmo i bez reklam, bo utrzymują się z dobrowolnych darowizn i dotacji.

Na stałe wspiera nas 375 czytelników i czytelniczek.

Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 1000 regularnych darczyńców. Potrzebujemy Twojej pomocy!

Tak, dorzucę się do Wolnych Lektur!
Tym razem nie pomogę, przechodzę prosto do biblioteki
Oferta dla Przyjaciół

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do specjalnych publikacji współczesnych autorek i autorów wcześniej niż inni.
Kliknij, by przejść do strony płatności. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur.

x
Pieśń VIII (Gdzieśkolwiek jest, Bożeć pośli dobrą godzinę...) → ← Pieśń VI (Acz mię twa droga, miła, barzo boli...)

Spis treści

      Jan KochanowskiPieśni, Księgi pierwszePieśń VII[1][2]

      Trudna rada w tej mierze[3], przyjdzie sie rozjechać,
      A przez ten czas wesela i lutnie zaniechać.
      Wszystka moja dobra myśl[4] z tobą precz odchodzi,
      A z tego mię więzienia nikt nie wyswobodzi,
      Dokąd cię zaś nie ujźrzę, pani wszech piękniejsza,
      Co ich kolwiek[5] przyniosła chwila terazniejsza.
      Już mi z myśli wypadły te obecne twarzy;
      Twoje nadobne lice jest podobne zarzy[6],
      Która nad wielkim morzem rano sie czerwieni,
      A z nienagła[7] ciemności nocne w światłość mieni;
      Przed nią gwiazdy drobniejsze po jednej znikają
      I tak już przyszłej nocy nieznacznie[8] czekają.
      Takaś ty w oczu moich; szczęśliwa to droga,
      Po której chodzić będzie tak udatna noga;
      Zajźrzę[9] wam, gęste lasy i wysokie skały,
      Że przede mną będziecie taką rozkosz miały:
      Usłyszycie wdzięczny[10] głos i przyjemne słowa,
      Po których sobie teskni biedna moja głowa.
      Lubeż moje wesele, lubeż me biesiady!
      Mnie podobno już prózno szukać inszej rady,
      Jeno smutnego serca podpierać nadzieją;
      W nadzieję ludzie orzą i w nadzieję sieją.
      A ty tak srogą nie bądź ani mię tym karzy,
      Bych długo nie miał widzieć twojej pięknej twarzy.

      Przypisy

      [1]

      Ks. 1, Pieśń VII — pieśń oparta na motywach z poezji Petrarki, a także elegików rzym. (Propercjusza, Tibullusa, Owidiusza). [przypis redakcyjny]

      [2]

      W przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w Pieśniach jest odmienne od znaczenia obecnego. [przypis edytorski]

      [3]

      w tej mierze — w tej sytuacji. [przypis redakcyjny]

      [4]

      dobra myśl — pogoda ducha, wesołość. [przypis redakcyjny]

      [5]

      wszech piękniejsza / Co ich kolwiek… — piękniejsza od wszystkich, co ich… [przypis redakcyjny]

      [6]

      zarza (starop.) — zorza. [przypis edytorski]

      [7]

      z nienagła (starop.) — stopniowo. [przypis redakcyjny]

      [8]

      nieznacznie* (starop.) — będąc niewidoczne. [przypis redakcyjny]

      [9]

      zajźrzeć (daw.) — zazdrościć. [przypis redakcyjny]

      [10]

      wdzięczny* (starop.) — miły. [przypis redakcyjny]

      Close
      Please wait...