Wolne Lektury potrzebują Twojej pomocy...

Dzisiaj aż 15 770 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach.
Dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia!

Tak, dorzucę się do Wolnych Lektur!
Tym razem nie pomogę, przechodzę prosto do biblioteki
Dołącz

Dzisiaj aż 15 770 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach — dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia [kliknij, by dowiedzieć się więcej]

x
Pieśń VIII (Gdzieśkolwiek jest, Bożeć pośli dobrą godzinę...) → ← Pieśń VI (Acz mię twa droga, miła, barzo boli...)

Spis treści

      Jan KochanowskiPieśni, Księgi pierwszePieśń VII[1][2]

      1
      Trudna rada w tej mierze[3], przyjdzie sie rozjechać,
      A przez ten czas wesela i lutnie zaniechać.
      Wszystka moja dobra myśl[4] z tobą precz odchodzi,
      A z tego mię więzienia nikt nie wyswobodzi,
      5
      Dokąd cię zaś nie ujźrzę, pani wszech piękniejsza,
      Co ich kolwiek[5] przyniosła chwila terazniejsza.
      Już mi z myśli wypadły te obecne twarzy;
      Twoje nadobne lice jest podobne zarzy[6],
      Która nad wielkim morzem rano sie czerwieni,
      10
      A z nienagła[7] ciemności nocne w światłość mieni;
      Przed nią gwiazdy drobniejsze po jednej znikają
      I tak już przyszłej nocy nieznacznie[8] czekają.
      Takaś ty w oczu moich; szczęśliwa to droga,
      Po której chodzić będzie tak udatna noga;
      15
      Zajźrzę[9] wam, gęste lasy i wysokie skały,
      Że przede mną będziecie taką rozkosz miały:
      Usłyszycie wdzięczny[10] głos i przyjemne słowa,
      Po których sobie teskni biedna moja głowa.
      Lubeż moje wesele, lubeż me biesiady!
      20
      Mnie podobno już prózno szukać inszej rady,
      Jeno smutnego serca podpierać nadzieją;
      W nadzieję ludzie orzą i w nadzieję sieją.
      A ty tak srogą nie bądź ani mię tym karzy,
      Bych długo nie miał widzieć twojej pięknej twarzy.

      Przypisy

      [1]

      Ks. 1, Pieśń VII — pieśń oparta na motywach z poezji Petrarki, a także elegików rzym. (Propercjusza, Tibullusa, Owidiusza). [przypis redakcyjny]

      [2]

      W przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w Pieśniach jest odmienne od znaczenia obecnego. [przypis edytorski]

      [3]

      w tej mierze — w tej sytuacji. [przypis redakcyjny]

      [4]

      dobra myśl — pogoda ducha, wesołość. [przypis redakcyjny]

      [5]

      wszech piękniejsza / Co ich kolwiek… — piękniejsza od wszystkich, co ich… [przypis redakcyjny]

      [6]

      zarza (starop.) — zorza. [przypis edytorski]

      [7]

      z nienagła (starop.) — stopniowo. [przypis redakcyjny]

      [8]

      nieznacznie* (starop.) — będąc niewidoczne. [przypis redakcyjny]

      [9]

      zajźrzeć (daw.) — zazdrościć. [przypis redakcyjny]

      [10]

      wdzięczny* (starop.) — miły. [przypis redakcyjny]

      Zamknij
      Proszę czekać…
      x