Wolne Lektury potrzebują pomocy...


Potrzebujemy Twojej pomocy!

Na stałe wspiera nas 430 czytelników i czytelniczek.

Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 1000 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Tak, dorzucę się do Wolnych Lektur!
Tym razem nie pomogę, przechodzę prosto do biblioteki
Dołącz

Dzisiaj aż 15 770 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach — dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia [kliknij, by dowiedzieć się więcej]

x
Pieśń XV (Nie za staraniem ani prze mą sprawę...) → ← Pieśń XIII (O piękna nocy nad zwyczaj tych czasów...)

Spis treści

      Jan KochanowskiPieśni, Księgi pierwszePieśń XIV[1][2]

      1
      Patrzaj, jako śnieg po górach sie bieli,
      Wiatry z pułnocy[3] wstają,
      Jeziora sie ścinają,
      Żorawie, czując zimę, precz lecieli.
      5
      Nam nie lza, jedno[4] patrzać też swej rzeczy:
      Niechaj drew do komina,
      Na stół przynoszą wina,
      Ostatek niechaj Bóg ma na swej pieczy.
      Przypadków dalszych żaden z nas nie zgadnie;
      10
      I prózno myślić o tym,
      Co z nami będzie potym;
      W godzinie[5] wszystko Bóg wywróci snadnie[6].
      Krótki wiek długiej nadzieje nie lubi.
      Niechaj nie schodzi cało,
      15
      Coć sie do rąk dostało[7];
      Za to, co ma być, żaden ci nie ślubi[8].
      Jeleniom nowe rogi wyrastają;
      Nam, gdy raz młodość minie,
      Już na wiek wiekóm ginie,
      20
      A zawżdy[9] gorsze lata przypadają.

      Przypisy

      [1]

      Ks. 1, Pieśń XIV — pieśń jest parafrazą ody Horacego (Carmina I 9) noszącej tytuł Ad Thaliarchum (Do Taliarcha). [przypis redakcyjny]

      [2]

      W przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w Pieśniach jest odmienne od znaczenia obecnego. [przypis edytorski]

      [3]

      z pułnocy — daw. ortografia; dziś: z północy. [przypis edytorski]

      [4]

      Nam nie lza, jedno (starop.) — jedyne, co możemy zrobić to. [przypis redakcyjny]

      [5]

      w godzinie — w jednej chwili. [przypis redakcyjny]

      [6]

      snadnie (starop.) — łatwo, bez trudu. [przypis redakcyjny]

      [7]

      Niechaj nie schodzi cało, / Coć sie do rąk dostało — bierz, co ci wpadło w ręce. [przypis redakcyjny]

      [8]

      ślubić — zaręczyć. [przypis redakcyjny]

      [9]

      zawżdy (starop.) — zawsze. [przypis redakcyjny]

      Zamknij
      Proszę czekać…
      x