Aby móc stabilnie działać w 2026 roku, potrzebujemy Twojego wsparcia!
dowiedz się więcej
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza | przypisy tradycyjne
Według kwalifikatora: wszystkie | anatomiczne | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | austriacki | białoruski | biologia, biologiczny | bez liczby pojedynczej | botanika | celtycki | chemiczny | czasownik | czeski | dawne | drukarstwo, drukowany | dziecięcy | ekonomiczny | filozoficzny | fizyka | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geografia, geograficzny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | handel, handlowy | hebrajski | hinduski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | ironicznie | islandzki | japoński | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | matematyka | medyczne | mineralogia | mitologia | mitologia germańska | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | nieodmienny | niemiecki | norweski | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | polski | polityczny | portugalski | pospolity | potocznie | prawo, prawnicze | przenośnie | przestarzałe | przymiotnik | przysłowiowy | psychologia, psychologiczny | regionalne | religijny, religioznawstwo | rodzaj męski | rodzaj nijaki | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzeczownik | rzymski | sportowy | środowiskowy | staropolskie | starożytny | szwedzki | teatralny | techniczny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | wschodni | wulgarne | żartobliwie | zdrobnienie | żeglarskie | zoologia
Według języka: wszystkie | English | français | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 129442 przypisów.
Dover — port brytyjski w hrabstwie Kent, nad kanałem La Manche. [przypis edytorski]
Dovr — Dover; tu: skrócone do jednej sylaby ze względu na rytm wiersza. [przypis edytorski]
Dovru — dziś w polszczyźnie nazwa miasta Dover uznawana jest za nieodmienną, zatem popr. forma D.: Dover. [przypis edytorski]
Dow, Gerard a. Gerrit Dou (1613–1675) — hol. malarz; jego mistrzem był Rembrandt. [przypis edytorski]
Dowbor-Muśnicki, Józef (1867–1937) — polski wojskowy, generał Imperium Rosyjskiego i Wojska Polskiego; organizator i dowódca I Korpusu Polskiego w Rosji (1917–1918), naczelnym dowódca wojsk powstania wielkopolskiego (1918–1919); w 1920 przeniesiony do rezerwy. [przypis edytorski]
dowbysz (daw., ukr.) — dobosz. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — bystry umysł, rozum. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — inteligencja, błyskotliwość. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — inteligencja, bystrość umysłu. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — inteligencja, bystrość umysłu. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — inteligencja. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — inteligencja, rozum. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — inteligencja, rozum, spryt. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — inteligencja, spryt, intelekt. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — inteligencja, spryt. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — inteligencja, spryt, rozum. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — inteligencja, umysł. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — inteligencja, zdolność rozumowania. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — rozum, inteligencja. [przypis edytorski]
Jędrzej Kitowicz, Opis obyczajów i zwyczajów za panowania Augusta III
(źródło na Platformie Redakcyjnej)
Jędrzej Kitowicz, Opis obyczajów i zwyczajów za panowania Augusta III
(źródło na Platformie Redakcyjnej)
dowcip (daw.) — rozum, inteligencja, spryt. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — rozum. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — rozum. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — rozum. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — rozum, spryt, inteligencja. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — rozum, spryt. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — spryt. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — spryt, rozum. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — tu: inteligencja. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — tu: inteligencja, spryt. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — tu: rozum, inteligencja. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — tu: spryt, inteligencja. [przypis edytorski]
dowcip (daw.) — umysł, rozum, inteligencja. [przypis edytorski]
dowcip — inteligencja, spryt, rozum. [przypis edytorski]
dowcip Mortemarta (fr. esprit Mortemart) — rodzaj błyskotliwego i uszczypliwego humoru, który przypisywany jest członkom rodu Rochechouart-Mortemart. [przypis edytorski]
dowcip (starop.) — inteligencja; intelekt; umysł. [przypis edytorski]
dowcip (starop.) — inteligencja, rozum, spryt. [przypis edytorski]
dowcip (starop.) — inteligencja, rozum, umysł. [przypis edytorski]
dowcip (starop.) — inteligencja, spryt. [przypis edytorski]
dowcip — tu: abstrakcyjna mądrość, wyrafinowana inteligencja. [przypis edytorski]
dowcip (tu daw.) — inteligencja, bystrość umysłu. [przypis edytorski]
dowcip — tu daw.: inteligencja, bystry umysł. [przypis edytorski]
dowcip (tu daw.) — inteligencja. [przypis edytorski]
dowcip (tu daw.) — inteligencja, spryt. [przypis edytorski]
dowcip — tu: inteligencja. [przypis edytorski]
dowcip — tu: rozum, inteligencja, polot, obycie. [przypis edytorski]
dowcip — tu: wypowiedź świadcząca o inteligencji. [przypis edytorski]
dowcipiech — dziś popr. forma Msc.lm: dowcipach (dowcip = rozum). [przypis edytorski]
dowcipkował się — dziś popr.: dowcipkował. [przypis edytorski]
dowcipnie — przemyślnie. [przypis edytorski]
dowcipny (daw.) — inteligentny, sprytny, rozumny. [przypis edytorski]
dowcipny (daw.) — inteligentny, sprytny, rozumny. [przypis edytorski]
dowcipny (daw.) — inteligentny, wymowny, elokwentny. [przypis edytorski]
dowcipny (daw.) — mądry, rozumny, roztropny. [przypis edytorski]
dowcipny (daw.) — przemyślny, sprytny. [przypis edytorski]
dowcipny (daw.) — rozumny. [przypis edytorski]
dowcipny — daw. również: inteligentny, bystry. [przypis edytorski]
dowcipny (daw.) — tu: inteligentny. [przypis edytorski]
dowcipny (daw.) — tu: subtelny, zręczny, wyrafinowany. [przypis edytorski]
dowcipny (tu daw.) — rozumny, mądry, inteligentny. [przypis edytorski]
Dowden, Edward (1843–1913) — krytyk angielski, biograf i wydawca listów Shelleya. [red. WL]. [przypis edytorski]
Dowgate — niewielki okręg w Londynie, w miejscu, gdzie dawniej wpływał do Tamizy strumień Walbrook. [przypis edytorski]
dowiedą (gw.) — dowiodą. [przypis edytorski]
dowiedły (gw.) — dowiedli. [przypis edytorski]
dowiedział się był — Forma czasu zaprzeszłego. Czas ten nie jest używany we współczesnej polszczyźnie. [przypis edytorski]
dowiedział się — hebr. וַיַּרְא (wajar) dosł. ‘zobaczył’. «Jak to ‘zobaczył’? Nie ‘zobaczył’ ale raczej ‘usłyszał’! Czemu jednak [napisane jest, że] ‘zobaczył’? Zobaczył w świętej, choć niewyraźnej wizji, że jest dla niego jakaś nadzieja w Micraim. Lecz nie było to rzeczywiste proroctwo, w którym mógłby poznać, że [ma to związek] z Josefem», zob. Raszi do 42:1. Komentarz odnosi się tu do podobnie brzmiących słów שֶׁבֶר (szewer): ‘sprzedawanie żywności’ i שֶׂבֶר (sewer): ‘nadzieja’. interpretując wyrażenie ‘zobaczył Jakub zboże’ jako ‘zobaczył Jakub nadzieję’. [przypis edytorski]
dowiedziawszy się przedtem (…) prawdę o mężu — dziś popr.: dowiedziawszy się przedtem prawdy (…). [przypis edytorski]
dowiedziawszy się — tu właśc.: dowiedzieliśmy się. [przypis edytorski]
dowiedziony — tu: doprowadzony. [przypis edytorski]
dowierać (daw.) — dojrzewać. [przypis edytorski]
dowodnie (daw.) — wyraźnie. [przypis edytorski]
dowodny — stanowiący dowód, tu: skuteczny. [przypis edytorski]
Dowodny tego przykład właśnie na poświęceniu kościoła w Rudzie, przy którym palec się Boży ukazał — dygresja odbiegająca od głównej opowieści o poświęceniu kościoła i weselu, w którym brał udział książę Bolesław, a dotycząca jakichś wydarzeń w czasach kronikarza dobrze znanych. [przypis edytorski]
dowody — dziś popr. forma N. lm.: dowodami. [przypis edytorski]
dowodzca — taka forma w tekście; dowódca. [przypis edytorski]
dowodzić — udowadniać, przekonywać. [przypis edytorski]
dowodziech — dziś popr. forma Msc.lm: dowodach. [przypis edytorski]
dowodził — oryginał zamiast ducere używa czasownika deducere, sugerując albo wątpliwość wobec talentów wojskowych Brutusa, albo wątpliwość wobec słuszności reprezentowanej przez niego sprawy zachowania republikańskiego ustroju Rzymu. [przypis edytorski]
dowodźca — dowódca. [przypis edytorski]
dowodźca — dziś popr. forma: dowódca. [przypis edytorski]
dowolne — tu: arbitralne, nieuzasadnione (ros. произвольно). [przypis edytorski]
dowódzca (daw.) — dziś: dowódca. [przypis edytorski]
dowódzca — dziś: dowódca. [przypis edytorski]
dowódzca — dziś popr.: dowódca. [przypis edytorski]
Józef Ignacy Kraszewski, Anafielas, Anafielas. Pieśń III. Witoldowe boje
(źródło na Platformie Redakcyjnej)
dowódzcą — dziś: dowódcą. [przypis edytorski]
Dowództwo Okręgu Korpusu — terytorialny organ Ministerstwa Spraw Wojskowych w latach 1921–1939. [przypis edytorski]
dowódźca — dziś popr.: dowódca. [przypis edytorski]
dozierać — doglądać; dozorować. [przypis edytorski]
doznanej wiary — zaufanego; o sprawdzonej, doświadczonej wierności. [przypis edytorski]
doznawa — dziś popr.: doznaje. [przypis edytorski]
dozorca — tu: opiekun, wychowawca. [przypis edytorski]
dozorca — tu: wychowawca. [przypis edytorski]
Dozyteusz (zm. po 1191) — patriarcha Jerozolimy do 1191 r., patriarcha Konstantynopola w latach 1189–1191, osobisty przyjaciel cesarza bizantyjskiego Izaaka II Angelosa (ok. 1156–1204), 10 września 1191 r. zrzekł się obydwu stolic patriarszych. [przypis edytorski]
doźrzeć — dziś popr.: dojrzeć. [przypis edytorski]
doźrzeć (starop.) — dojrzeć; tu: dopilnować. [przypis edytorski]
doża — naczelnik państwa w Republice Weneckiej, obierany dożywotnio. [przypis edytorski]
doża — naczelnik państwa w Wenecji. [przypis edytorski]
doża — tytuł przysługujący władcom (najwyższym urzędnikom) Republiki Weneckiej. [przypis edytorski]
dożywocie — obowiązek utrzymywania starszej osoby aż do jej śmierci. [przypis edytorski]
dożywocie — tu: dożywotnie świadczenia pieniężne lub posiadanie czegoś. [przypis edytorski]
dożywocie — tu: świadczenie pieniężne wypłacane komuś dożywotnio na mocy testamentu. [przypis edytorski]
