Przypisy

Zarudzki, Iwan Martynowicz (zm. 1614) — ataman kozacki, pojął za żonę Marynę Mniszchówną, żonę Dymitra Samozwańca, przeciwnik dynastii Romanowów. [przypis edytorski]

zarwaniec (daw.) — miejsce, gdzie jest pełno zamieszania, ruchu, zamętu. [przypis edytorski]

zarybek — ryby wpuszczone do wody dla zarybienia. [przypis edytorski]

zarykły — dziś popr.: zaryczały. [przypis edytorski]

zarysowywa — dziś popr. 3os. lp cz.ter.: zarysowuje. [przypis edytorski]

Zarysy wiedzy nowoczesnej — An Outline Of Modern Knowledge, ed. by William Rose, Francis Aveling, London, Victor Gollancz 1931. [przypis edytorski]

zarywa część okolicy nowotarskiej — w rzeczywistości Wag wypływa z południowej strony Tatr. [przypis edytorski]

zarywać kogoś — tu: naciągać kogoś na koszty. [przypis edytorski]

zarywać — tu: brać. [przypis edytorski]

zarywał z niemiecka — mówił z niemieckim akcentem. [przypis edytorski]

zarza (starop.) — zorza. [przypis edytorski]

zarzeczywisty (daw.) — nierzeczywisty. [przypis edytorski]

zarzeknąć — zakląć; rzucić zaklęcie. [przypis edytorski]

zarzewie (daw.) — tu: żarzące się węgle. [przypis edytorski]

zarzewie — tu: rozpalanie ognia; stary miecz służył do krzesania iskier o kamienie. [przypis edytorski]

zarzewie — żar. [przypis edytorski]

zarzewie — żarzące się węgle. [przypis edytorski]

zarzęśnić się (neol.) — zarosnąć rzęsą (jak staw) a. zasłonić się rzęsami (jak oko). [przypis edytorski]

zarznąć (daw.) — dziś popr.: zarżnąć. [przypis edytorski]

zarzucać — porzucać; odstępować od jakiegoś zwyczaju. [przypis edytorski]

zarzucać — tu: zasypywać. [przypis edytorski]

zarzucić się — tu: zgubić się. [przypis edytorski]

zarzucony — tu: zagubiony, rzucony nie wiadomo gdzie. [przypis edytorski]

zarzutka (daw.) — narzutka, okrycie damskie zarzucane na ramiona. [przypis edytorski]

zarzutka (daw.) — narzutka, okrycie zarzucane na ramiona. [przypis edytorski]

zarzynanie jeńców koło stosu — zob. Iliada XXIII 175–176. [przypis edytorski]

zasada Monroe — doktryna izolacjonizmu ogłoszona przez prezydenta USA Jamesa Monroe w roku 1823. [przypis edytorski]

zasadka (starop.) — zasadzka. [przypis edytorski]

Zasady Pekińskie — przyjęte przez ONZ w 1985 r. doradzają państwom, jak chronić prawa dziecka i szanować ich potrzeby w systemie odrębnego i wyspecjalizowanego sądownictwa dla nieletnich. [przypis edytorski]

Zasady taktyki — książka o tematyce militarnej autorstwa Cuthberta Montague'a de Gruythera przetłumaczona na polski w 1911 r. [przypis edytorski]

zasadzać się na czymś (daw.) — opierać się na czymś. [przypis edytorski]

zasadzać się na czymś — opierać się na czymś, mieć w czymś podstawę. [przypis edytorski]

zasadzić (daw.) — nasadzić, umieścić na czymś. [przypis edytorski]

zasadzić się (daw.) — zaczaić się. [przypis edytorski]

zasadzili się byli (…) na nie (starop.) — konstrukcja daw. czasu zaprzeszłego, wyrażającego czynność wcześniejszą od pozostałych czynności i stanów zapisanych w czasie przeszłym prostym; znaczenie: zasadzili się wcześniej, uprzednio itp. [przypis edytorski]

zasadzonę — daw. forma B.r.ż. przymiotników i imiesłowów przymiotnikowych; dziś: zasadzoną. [przypis edytorski]

zasekwestrować (daw.) — nałożyć sekwestr (przekazać majątek osobie pod zarząd lub na przechowanie do czasu rozstrzygnięcia sporu przez sąd). [przypis edytorski]

zasekwestrować — sądownie zająć majątek w celu zapewnienia roszczeń. [przypis edytorski]

zasekwestrowano — skonfiskowano. [przypis edytorski]

zasęp — smutek. [przypis edytorski]

zasępić się — zamyślić się smutno; stać się posępnym, ponurym. [przypis edytorski]

zasiadać się — tu: zasadzać się; przygotowywać zasadzkę. [przypis edytorski]

zasiadły opaty — dziś popr.: zasiedli opaci; opat: przełożony klasztoru. [przypis edytorski]

zasiągłszy — dziś: zasięgnąwszy. [przypis edytorski]

zasiągnął — dziś: zasięgnął; tu: sięgał; zażył. [przypis edytorski]

zasiągnąłem — dziś: zasięgnąłem. [przypis edytorski]

zasiągnienia — dziś popr. forma: zasięgnięcia. [przypis edytorski]

zasie a. zasię (daw.) — zaś, natomiast. [przypis edytorski]

zasie (daw.) — zaś; natomiast. [przypis edytorski]

zasie — dziś popr.: zaś. [przypis edytorski]

zasie — dziś: zaś. [przypis edytorski]

zasiek — tu: rodzaj ogrodzenia z gałęzi, niełączonych ze sobą, lecz luźno rzuconych. [przypis edytorski]

zasiek — tu: zagrodzone miejsce służące do przechowywania jakiejś żywności, np. zboża, ziemniaków, jabłek. [przypis edytorski]

zasiekać (daw.) — tu: zabić zwierzę np. szablą. [przypis edytorski]

zasieki — rodzaj zapory. [przypis edytorski]

zasiekus — iškirtimus. [przypis edytorski]

zasieli — dziś popr.: zasiali. [przypis edytorski]

zasię a. zasie (daw.) — natomiast, zaś. [przypis edytorski]

zasię a. zasie (daw.) — tu: wara! precz! [przypis edytorski]

zasię a. zasie (daw.) — zaś, natomiast. [przypis edytorski]

zasię a. zasie (starop.) — więc, zatem. [przypis edytorski]

zasię a. zaś (daw.) — spójnik przeciwstawiający treści komunikowane przez połączone zdania. [przypis edytorski]

zasię (daw.) — a, zaś. [przypis edytorski]

zasię (daw.) — dziś: zaś. [przypis edytorski]

zasię (daw.) — natomiast. [przypis edytorski]

zasię (daw.) — natomiast, zaś. [przypis edytorski]

zasię (daw.) — precz. [przypis edytorski]

zasię (daw.; starop.) — zaś, natomiast; na odwrót, przeciwnie. [przypis edytorski]

zasię (daw.) — wara, precz. [przypis edytorski]

zasię (daw.) — zaś, jednak. [przypis edytorski]

zasię (daw.) — zaś; natomiast. [przypis edytorski]

zasię (daw.) — zaś, natomiast. [przypis edytorski]

zasię (daw.) — zaś, natomiast. [przypis edytorski]

zasię (daw.) — zaś. [przypis edytorski]

zasię (daw.) — zaś, znów, z powrotem; na odwrót. [przypis edytorski]

zasię — dziś: zaś. [przypis edytorski]

zasię (gw.) — zaś, natomiast. [przypis edytorski]

zasię mąż aby był miłował żonę jako własne ciało a owszem tak, jako Chrystus miłuje kościół swój, za którego zbawienie sam siebie wydał — Por. Efez. 5, 25. [przypis edytorski]

zasię (przest.) — zaś, natomiast. [przypis edytorski]

zasię (starop.) — natomiast. [przypis edytorski]

zasię (starop.) — natomiast, zaś. [przypis edytorski]

zasię (starop.) — tu: z powrotem; nazad. [przypis edytorski]

zasię (starop.) — tu: z powrotem. [przypis edytorski]

zasię (starop.) — więc, zatem. [przypis edytorski]

zasię (starop.) — więc, zatem; zasięś mu rościęła (konstrukcja z przestawną końcówką czasownika): potem mu rozcięłaś. [przypis edytorski]

zasię (starop.) — zaś. [przypis edytorski]

zasię (starop.) — zaś, znów, z powrotem; na odwrót, odwrotnie; tu: z drugiej strony. [przypis edytorski]

zasię (starop.) — znów, z powrotem; na odwrót, odwrotnie; tu: natomiast, zaś. [przypis edytorski]

zasię tobie (daw.) — nic ci do tego, trzymaj się z daleka. [przypis edytorski]

zasię — tu: natomiast. [przypis edytorski]

zasię — tu: zaś. [przypis edytorski]

zasię — zaś, natomiast; tu: tymczasem. [przypis edytorski]

zasię — zaś. [przypis edytorski]

zasiędą — dziś popr.: zasiądą. [przypis edytorski]

zasiękła — dziś popr.: wsiąkła. [przypis edytorski]

zasięże (daw.) — sięgnie. [przypis edytorski]

zasilać się — tu: posilać się, jeść. [przypis edytorski]

zasilać — tu: posilać, karmić. [przypis edytorski]

zasilenie — tu: wzmocnienie. [przypis edytorski]

zasiłki — tu: posiłki, dodatkowe wojsko. [przypis edytorski]